Иемізді еске алу

Елші Павел, басынан өткерген қуғын-сүргін мен азаптарға қарамастан, өз жолын жалғастырып, барлығына Сөзді уағыздады. Ол Құдай халқы үшін пайдалы ештеңені жасырмай, Құдайдың бүкіл кеңесін жариялады. Павел өзі шақырылған бұл қызметті орындауға асығыстықты сезгендей болды. Уақыт аз еді, және Иеміздің құрметі мен Оның куәлігі қауіп астында тұрды. Мұның бәрі елшіні жігерлендірудің орнына, оған шыдап, өз жолын аяқтауға деген ынтасын арттырғандай болды. Мәсіх оның жүрегін толтырды, дәл сол сияқты Павел бара жатқан даңқты да толтырды. Мәсіх ол үшін бәрі болды.

Павел уағыздағанын өмірде көрсетті. Оның іс жүзіндегі жүрісі оның іліміне сәйкес келді, және ол мүмкін болған кезде сенушілермен бірге жиналған. Троадада да солай болды. Павел Иерусалимге жетуге асықса да, ол Троадада Иеміздің күнін – аптаның бірінші күнін – сол жерде нан сындыруға жиналған мәсіхшілермен өткізу үшін жеткілікті уақыт кідірді.

Бұл елші үшін қандай бақытты оқиға болды, және қазір де Құдайдың балалары үшін солай! Аптаның бірінші күні, қайта тірілу күні, біз Иемізді еске алу үшін нан сындыруға жиналамыз, Ол Өзін Құдайға хош иісті құрбандық ретінде берді. Оны еске алу үшін жиналып, Оған, аз да болса, ризашылыққа толы жүректерімізден ғибадат пен мадақ пен алғыс айту қандай артықшылық. Біз Оның қайтып келу уәдесін де ескереміз: «Өйткені сендер бұл нанды жеп, бұл тостағаннан ішкен сайын, Иеміздің өлімін Ол келгенше жариялайсыңдар».