Жосия өте жас кезінде патша болды және өте қараңғы уақытта, бірақ «ол оңға да, солға да бұрылмады» (2 Шеж. 34:2). Ол өте теңгерімді болды және бір шеткі жағдайға немесе басқасына бармады. Жосия бөліну, шатасу және әр түрлі жаман істермен бетпе-бет келді. Бірақ сол қараңғы күндерде жерге рухани жаңғыруды әкелген Құдай Сөзінің жарығы болды.
Заң кітабы табылды; ол ғибадатханада елеусіз қалдырылған, ұмытылған және жоғалған еді. Мүмкін кейбіреулер оны ескірген көне жәдігер деп санаған шығар; мүмкін сондықтан ол Иеміздің үйінде дұрыс емес жерде тұрған шығар. Ешуаға берілген бұйрықтарға сәйкес, бұл кітап олардың аузынан кетпеуі керек еді. Олар оны зерттеп, оған бағынуы керек еді (Ешуа 1:7–9). Әрбір жаңа патша, «өз патшалығының тағына отырғанда… діни қызметкерлер, левиттер алдындағы кітаптан осы заңның көшірмесін өзі үшін жазуы керек» (Заңды қайталау 17:18). Бірақ бұл біраз уақыттан бері елеусіз қалдырылған еді.
Сіз бен біз Құдай Сөзін көп жағынан елеусіз қалдырған қоғамда өмір сүреміз. Інжіл біз өмір сүріп жатқан жерге енді қолданылмайтын ескірген діни жәдігер ретінде қарастырылады. Бірақ оны елеусіз қалдыруымыз біздің қалаларымыздың, еліміздің және әлеміміздің қазіргі жағдайының себебін түсіндіреді. Бүгінде көптеген христианмын деп айтатындар Құдай Сөзін елеусіз қалдырған. Көбінесе Інжіл түсіндіріліп, суландырылып немесе жай ғана біздің әлемімізге қолданылмайды деп қарастырылады. Бірақ біз Еремия сияқты болуымыз керек, ол: «Сенің сөздерің табылды, және мен оларды жедім, және Сенің сөзің маған жүрегімнің қуанышы мен шаттығы болды» (Еремия 15:16) деді. Жосия мен Еремия сияқты болайық!
