Ехобаның исраилдіктердің лагеріне жыландарды жіберу себебі – халық Құдайды тастап, Оның Мысырдан құтқаруын ештеңеге санамады. Біз Құдайдан теріс айналып, Оның жасаған құтқаруын қабылдамаған кезде өлім келеді. Өмірді тек Оның алдында табуға болады, және Исраил үшін нәтижесі – «Исраил халқының көпшілігі қайтыс болды» (Сандар 21:6).
Сот – жаза, бірақ ол сонымен қатар хабардарлықты арттыруға және күнәкарды Иемізге қайтаруға қызмет етеді. Жыландар халыққа қажетті әсер етеді, бұл исраилдіктердің «біз күнә жасадық» деген мойындауынан көрінеді. Мойындау – қалпына келтірудің қажетті алғашқы қадамы. Бірақ қасиетті Құдай күнә жасағандармен не істей алады? Ол оны болмағандай елемеу немесе өткізіп жіберу арқылы әділ болмас еді.
Өз білместігімен, халық тек жыландарды алып тастауды сұрайды, бірақ Құдайдың әлдеқайда тиімді шешімі бар. Жыландарды алып тастау шағылғандарға ешқандай көмек бермес еді, ал күнәнің улы уына қатысты, біз бәріміз шағылғанбыз. Тіпті Құдай бізді күнәнің болуынан құтқара алса да, оның әсері әрбір адамда тереңде жатыр, және біз оның аяқталуына байланысты өлім жазасындамыз (салыстырыңыз Жак. 1:13–15).
«Мұса шөлде жыланды қалай көтерсе, Адам Ұлы да солай көтерілуі керек, сонда Оған сенген әркім жойылмай, мәңгілік өмірге ие болады» (Жохан 3:14–15). Бұл Құдайдың қасиеттілігін қанағаттандыратын және Оның шексіз сүйіспеншілігін көрсететін жалғыз шешім. Иеміз Исаның өлімі күнәнің уынан емдеудің жалғыз құралы ретінде мәңгі қалады. Ол біз өлімнен өмірге өтуіміз үшін Өз өмірін берді.
