4 Мұны естігенде мен отыра қалып, бірнеше күн бойы қайғырып жылап, ораза ұстап, көктегі Құдайға мінажат еттім. 5 Былай деп сиындым: «Уа, Жаратқан Ие, көктегі Құдай! Сен Өзіңді сүйіп, өсиеттеріңді ұстанатындарға Келісіміңнің уәделерін орындап, берік мейіріміңді көрсететін ұлы да айбынды Құдайсың. 6 Қызметшілерің — Исраилдің үрім-бұтағы үшін күні-түні Өзіңе сиынып отырған мендей құлыңның дұғаларына құлағыңды түріп, назарыңды аудара гөр! Исраилдің үрім-бұтағы — біздер Саған қарсы жасаған күнәларымызды мойындаймыз. Менің өзім де, шыққан әулетім де күнә жасадық. 7 Өзіңе қарсы зұлым істер істедік. Өз қызметшің Мұса арқылы бұйырған өсиеттерің, ережелерің және шешімдеріңді ұстанған жоқпыз.
8 Сен қызметшің Мұсаға тапсырған мына сөзіңді есіңе ала гөр: «Егер Маған опасыздық жасасаңдар, сендерді басқа халықтардың арасына таратып жіберемін. 9 Бірақ егер Маған қайта оралып, өсиеттерімді ұстанып орындайтын болсаңдар, онда тіпті жердің қиыр шеттеріне дейін айдалып тасталған болсаңдар да, Мен сендерді сол жақтан жинаймын, әрі өз есімімді орнатуға таңдап алған жерге қайтарып әкелемін!»
10 Исраил халқы — Сенің құдіретті қолыңды алға созып ерен күш-қуатыңмен құтқарып алған қызметшілерің әрі халқың ғой. 11 О, Жасаған Ие, Саған бойсұнған менің және есіміңді сүйсіне қастерлейтін басқа да қызметшілеріңнің дұғаларымызға құлақ аса гөр! Енді патшаны маған оң көзімен қаратып, ісімді табысты қыла гөр!»
Себебі сол кезде мен патшаның сусындарын басқарып, дайындайтын уәзірі болатынмын.
1 Артақсерікс патшалық құрған жиырмасыншы жылдың сәуір айының бір күні патшаның шарап ішетін кезі келгенде мен шарапты тостағанға құйып, патшаға ұсындым. Бұған дейін мен ешқашан да патшаның алдында көңілсіз болған емес едім.
4 Патша маған:
— Онда қандай өтінішің бар? — деген сауал қойды. Мен көктегі Құдайға іштей сиынып алып,
Нехемия асықпайды, бірақ Иемізді күтеді. Ол төрт ай бойы күтіп отыр. Күту – көпшілігіміз жақсы істей алмайтын нәрсе – күту, қашан өзгеріс болады, қашан есік ашылады, немесе қашан менің жағдайым өзгереді деп ойлау. Біз жиі күту пассивті, күту ештеңе істемей отыру деген ойдамыз. Бірақ 1:4–11 тарауынан және мұнда 2:4 тарауынан Нехемияның күткен кезде не істегенін естиміз: ол пассивті болмады, ол дұға етті! Нехемия дұғашыл адам болды. Бұл кітапта оның дұға еткені туралы он екі рет оқимыз!
Нехемия Артаксеркс патшаның тағы алдында қызмет етті, бірақ өз алаңдаушылықтарын Құдайдың тағы алдына әкелді! Ол бұрын патшаның алдында ешқашан мұңаймаған. Бірақ патша Нехемияны бір нәрсе мазалап тұрғанын айта алды. Нехемия қатты қорықты, өйткені патшаның алдында бақытты болмау мүмкін емес еді. Ол патшаның тағы алдында сынған жүрекпен тұрды. Ол не істейді? Нехемия өз алаңдаушылығын тағы да жоғары таққа әкеледі! Ол Құдіретті Құдайдың тақ бөлмесіне кіріп, өз алаңдаушылығын аспан Құдайына тастайды!
Бұл дұғашыл адамнан қандай сабақтар ала аламыз! Патша Нехемияның жүзінен қайғыны көрді, бірақ аспан Құдайы әрқайсымыздың жүрегіміздегі қайғыны көре алады! Патшаға жақындағанда, адамдар қорқынышпен және дірілдеп кірді. Бірақ біз бүгін рақым тағына батыл жақындай аламыз, сонда біз мейірімділікке ие болып, қажетті уақытта көмек үшін рақым табамыз (Еврейлерге 4:14–16). Дұға соңғы нұсқа емес; ол жалғыз нұсқа және әрқашан ең жақсы нұсқа! Біз Нехемия сияқты болып, оны бірінші нұсқа етуіміз керек!
