Том Англияның солтүстігінде тұратын кеншінің ұлы еді. Оның ата-анасы оны нәзіктікпен сүйетін, және шынайы христиандар болғандықтан, олар оның өздеріне соншалықты қымбат Құтқарушыны қабылдауы үшін жиі дұға ететін. Алайда, ол немқұрайлы болып, дүние жолын жақсы көретін.
Том қатты ауырып қалғанда, отбасы мүшелерінің бірі Иеміздің қызметшісінен үйге келуін сұрады, өйткені олар оның жанының амандығы үшін алаңдады.
Келесі түстен кейін ол солай істеді. Томмен денсаулығы туралы аздап сөйлескеннен кейін, ол: «Құдайдың Өз Ұлын бізді құтқару үшін әлемге жібергені жақсы емес пе?» деді.
Ол бұл шындықты жеткілікті түрде білуі керек еді, бірақ Том аздап таңданып, шатасып қалды.
«Бұл рас, Том,» деді келуші. «Қара, міне, Киелі кітапта.»
Ол Жохан 3:16-ға нұсқап, былай деп жалғастырды: «Онда былай жазылған:
Өйткені Құдай әлемді сондай қатты сүйгендіктен — бұл сені де қамтиды, Том — Өзінің жалғыз туған Ұлын берді, Оған сенген әркім жойылмасын, бірақ мәңгілік өмірге ие болсын.
«ӘРКІМ» сені де қамтиды, Том. Құдай сені сүйді және күнәларыңды жою үшін Өз Ұлын сен үшін өлуге берді. Сен Иеміз Иса Мәсіхке сенесің бе, Том?»
Оның бетінде үміт сәулесі пайда болды. «Мен үшін дұға етесің бе?» деп сұрады ол. «Мен мұқтаж және күнәкармын.»
Сол жерде олар бірге тізе бүкті. Дұға аяқталғанда, Том: «Мен қазір Оған сенемін. Мен жанымды Исаға тапсырамын,» деді.
Анасы кіріп, ұлын құшақтады. Ол қатты қуанып, келушіні шайға қалуын сұрады. Әрбір жүрек Томды Құдайдың таңғажайып нұрына әкелгені үшін ризашылыққа толы болды.
Олар бірге отырғанда, сырттан аяқ дыбысы естілді. Есік тұтқасы көтеріліп, есік ашылды, және көмір шахтасынан жаңа ғана келген әкесі кірді. Том бірден үстелден тұрып, оған Иеміз Исаға сенгенін айтты.
Шаршаған қарттың бетінен жас ағып, қара беттерінде ақ сызықтар қалдырды. Алғашында ол эмоциядан сөйлей алмады. Содан кейін кедей, еңбекқор кенші: «Том, балам, бұл шынымен де жақсы жаңалық; мен ұзақ уақыттан бері естіген ең жақсы жаңалық. Бұл жиырма фунттық банкноттан да артық. Құдайға мадақ болсын,» деді.
Осылайша үй іші қуанды; бірақ тек олар ғана емес, «күнәсіне өкінген бір күнәкар үшін жұмақта» да қуаныш болды.
Жұмақ сіздің өкінгеніңізге қуанды ма?
