«Мен әлемнен емеспін.» (Жохан 17:14) Бір мағынада олай емес еді. Иса Өзінің қасиеттілігін әлеммен байланыстан аулақ болу арқылы бүтін және таза ұстауға тырыспады. Ол оның қарбалас тобырларымен еркін араласты. Ол оның ешбір кінәсіз ләззаттарына қабақ шытпады; Ол Өзінің үлгісімен оқшаулануға деген сүйіспеншілікті дамытпады; Ол өлі мақтанышқа немесе көңілі қалған үміттерге оның міндеттерінен қашуға ешқандай рұқсат немесе ынталандыру бермеді; дегенмен, осының бәрімен, Оның осы әлемдегі жолын қандай аспандық нұр қоршап тұрды!
«Мен жоғарыданмын» деген сөз Оның әрбір көзқарасынан, сөзінен және әрекетінен, Ол Бәйтлехем бесігінде кінәсіз нәрестелік ұйқыда жатқан кезден бастап, «Мен әлемді тастап, Әкеме барамын» (Жохан 16:10) дегенге дейін шығып тұрды. Ол әлемнің әртүрлі көріністері арқылы ластанбай өтті, күн сәулесі сияқты, ол неге тисе де, өзінің үлкен қайнар көзінен шыққандағыдай таза болып қалады.
Бірақ Оның күнәсіз табиғаты азғыруға қарсы тұра алмайтын — әлемнің қатерлі ықпалдарынан өзгермейтіндей қауіпсіз болса да — бізге үлгі ретінде, Оның ешқашан қажетсіз оларға қарсы тұрмағаны атап өтуге тұрарлық. Ол сол әлемнің Өзінің халқына көрсететін азғырушы күшін білді, олар туралы Ол жанашырлықпен: «Бұлар әлемде» (Жохан 17:11) дейді. Ол жердегі нәрселерді ойлап, ластанған бұлақтардан шөлін басуға тырысатын, оның нәзік табынуына қатысып, тұзаққа түсетін көптеген адамдарды білді!
Оқырман, сіз шешуіңіз керек үлкен мәселені Иса сіз үшін шешті — «әлемде болу, бірақ одан емес.» Оны тастап кету міндеттен бас тарту болар еді. Бұл қызметшілердің өз жұмысын тастап кетуі, сарбаздардың шайқас алаңынан қашуы болар еді. Онда өмір сүріңіз, сонда сіз өмір сүргенде әлем сіздің арқаңызда жақсырақ сезінсін. Өліңіз, сонда сіз өлгенде, әлем, Шіркеу сіздің жоғалтуыңызды сезініп, сіздің үлгіңізді қастерлесін! Оның қамқорлықтары мен міндеттеріне, сенімдері мен жауапкершіліктеріне, жұмыстары мен ләззаттарына «Әлем өтіп барады» (1 Жохан 2:17) деген ұранды жазыңыз!
Жүректің руханилығын өлтіретін, ақылды маңызды ойлардан айыратын, христиандық міндет стандартын төмендететін және оның жалған әдеттеріне, дағдыларына, талғамдарына және принциптеріне қауіпті сәйкестікті тудыратын әлемдегі барлық нәрседен сақ болыңыз. Әлемге деген сүйіспеншіліктің ең жақсы антидоты ретінде, жүректің ішкі бос кеңістігін Құдайдың сүйіспеншілігімен толтырыңыз. Өзіңіздің қайта туылған табиғатыңыздың асылдығын сезінуге тырысыңыз, сізде бөлінбейтін нүктені, қашқын атомды қоршап тұрған өткінші даңқтардан гөрі қамқорлық жасауға лайықты асыл мұра бар екенін сезініңіз.
Мен жердің құмыраларымен қалай араласа аламын? Бір кездері «мен құмыралар арасында жаттым»; қазір мен «қанаттары күміспен, қауырсындары сары алтынмен қапталған көгершін сияқтымын» (Забур 68:13).
Бейтаныс, қажы, қонақ — «менің азаматтығым көкте» (Філіпіліктерге 3:20). Неліктен жалған құрмет пен даңқты қалайсың? Неліктен өз Иесін білмеген (тіпті қабақ шытқан) нәрсенің күлкісіне алаңдайсың? «Павел оны,» дейді ескі жазушы, «схема (математикалық фигура), ол жай ғана ұғым, және маңызы жоқ нәрсе» (Томас Брукс, 1608-1680).
Әлемнің жегідей жейтін уайымдары мен алаңдаушылықтарынан жоғары өмір сүріңіз, Исаның Өзінің шынайы халқы туралы берген сипаттамасын еске алыңыз: «Олар әлемнен емес, Мен де әлемнен емеспін» (Жохан 17:16).
