Бұл аяттар Құдайдың Өзінің жердегі халқына деген сүйіспеншілігі туралы айтады, бірақ Ол бізге деген сүйіспеншілігінде де өзгермейді. Ән жазушы: «О, теңдессіз және шексіз махаббат!» – дейді.
Біз бұл аяттардан үш нәрсені табамыз. Біріншіден, Заңды қайталау 7-де Жаратқан Иенің Өзінің халқына деген сүйіспеншілігі туралы айтылады. Басқа аудармада «байланысты» деген сөз қолданылады. Ешнәрсе бізді Оның сүйіспеншілігінен айыра алмайды; Ол оны ешқашан қайтарып алмайды. Құдайдың сүйіспеншілігі қайтарылмайды. Мәсіхтің арқасында бұл сүйіспеншілік Киелі Рух арқылы біздің жүрегімізге төгіледі. Жаратқан Ие бізді әрдайым Өзінің сүйіспеншілігін тереңірек сезінуге тартады.
Екіншіден, Забур 91-де Жаратқан Иенің Әкеге деген сүйіспеншілігі бейнеленген. Жерде жүргенде Ол: «Әлем Менің Әкемді сүйетінімді білсін» (Жохан 14:31) деп қалады. Бұл сүйіспеншілік жоққа шығарылмайды. Әке Оны жоғары көтерді – Өзінің тағында Онымен бірге. Жақында Ол бүкіл аспан мен жер мойындауы үшін жоғары көтеріледі. Қазірдің өзінде біз сүйіспеншіліктің осы кемелді көрінісіне қуанамыз және рақыммен сүйіспеншілігімізді Иеміз Исаға арнаймыз.
Үшіншіден, Ишая 38 теңдессіз сүйіспеншілікті еске түсіреді. Біз, Езекиядан да артық, қазіргі мейірімділіктерді ғана емес, жүректің ең терең қажеттілігіне жауап берген сүйіспеншілікті білеміз.
