Он жетінші Забур «Дәуіттің дұғасы» деп аталады, онда біз зұлымдардың ортасындағы тақуа адамның жаттығуларын көреміз. Дәуіт Ехобаға өзінің адалдығы туралы айтып, оны көзінің қарашығындай, оны қоршап тұрған зұлымдардан сақтауын қалайды. Тақуаларды қысымға алушылар
бұл өмірде өз үлесі бар, ішін Сенің жасырын қазынаңмен толтыратын дүние адамдары: олар балаларға толы және қалған заттарын сәбилеріне қалдырады (Забур 17:14).
Құдайсыз адам осындай. Ол тек қазіргі нәрселер туралы ойлайды, Құдай туралы және қабірден кейінгі мәңгілік туралы ойламай, өтіп кететін нәрседе өмір сүреді.
Забур 17:15 түсіндірмесі
«Ал мен болсам»
Дүние адамдарынан айырмашылығы, Забур жыршысы Құдайға Өзінің сенімдерін айтады. Ол бұл өмірде келесі өмірдегі үлесімен әсер етеді. Бұл толығымен жеке мәселе. Ол мұнда басқалар үшін сөйлей алмайды; бұл оның Құдай алдындағы жанына әсер ететін нәрсе, бірақ ол басқалардың Иеміз алдындағы жаттығуларын түсінгенін қалайды. Оның жанын тыныштандыратын христиандықтың мөлдір ашылулары болған жоқ, бірақ Дәуітке болашақ туралы Құдайдан жарық болғаны анық, және оның сенімі Құдай ашқан нәрсені ұстады; және Құдай Рухы Дәуіт арқылы, бұл бөлікте оның диспенсациясынан тыс жарық берген сияқты.
«Мен Сенің жүзіңді көремін»
Құдай Патриархтарға, Мұсаға және басқаларға көрініп, Мұсаға: «Мен сенің әкеңнің Құдайымын, Ыбырайымның Құдайымын, Ысқақтың Құдайымын және Жақыптың Құдайымын» деген, және Иеміздің бұған түсініктемесі:
Құдай өлілердің Құдайы емес, тірілердің Құдайы (Мысырдан шығу 3:6; Матай 22:29–32).
Бұл Жазба Құдайдың әулиелері өлілерден тірілетінін, сондай-ақ олардың аспанда Құдайдың жүзі алдында өмір сүретінін көрсетеді. Шынында да, Лұқаның Інжілінде Иеміз бізге Ыбырайымның сол жерде тірі екенін (Лұқа 16:22–31) және Мұсаның да тірі екенін көрсетеді, өйткені ол Исаның қасында даңқ тауында Ілияспен бірге көрінді.
Егер Дәуіт Мысырдан шығу 3:6-дағы Құдайдың Мұсаға берген хабарының күшін түсінген болса, оның жанының Ехобаның жүзін көру перспективасын сеніммен қалай ұстағанын түсінеміз. Бұл солай болды ма, жоқ па, Құдай Рухы оған осындай терең сенім берді, бұл оған осындай сенімділікпен айтуға мүмкіндік берді:
«Ал мен болсам, Сенің жүзіңді көремін»
Дәуіттің өлімнен кейінгі нәрселер туралы ойлағанына бір сәтке де күмәнданбаймыз, өйткені ол жаңа ғана «осы өмірде» өз үлесі бар дүние адамдары туралы айтқан болатын. Ол анық келесі өмір туралы ойлаған.
Христиан үшін бұл мәселеде Ескі Өсиеттің күңгірт жарығы ғана емес, Иеміз Исаның Өзінің сөздерінде де, аспаннан түскен Қасиетті Рухтың сөздерінде де Жаңа Өсиеттің мөлдір жарығы бар. Осы жарыққа ие бола отырып, христиан Дәуіт сияқты сенімділікпен, Құдайдың сөзі мен уәделеріне сенім мен үміт артып сөйлей алады.
Христиан Құдайдың жүзі алдына әкелінудің, Мәсіхте қабылданудың не екенін біледі, және ол Еврейлерге жазылған хаттың авторымен бірге айта алады:
«Біз Исаны көреміз… даңқ пен құрметпен тәж кигізілген»;
және де айта алады:
«Біз бәріміз, Иеміздің даңқын ашық жүзбен көріп» (2 Қорынттықтарға 3:18);
және бұл біздің қазіргі артықшылығымыз
«Иса Мәсіхтің жүзіндегі Құдай даңқының білімін» иелену (2 Қорынттықтарға 4:6).
Сенім арқылы және Қасиетті Рухтың күшімен, Забур жыршысымен бірге Оның жүзін көреміз деп айту христианның артықшылығы.
Егер Иеміз бізді Өзінің шіркеуі үшін келгенге дейін Өзіне алуды қаласа, біз де Забур жыршысымен бірге: «Мен Сенің жүзіңді көремін» деп айта аламыз. «Ием, Сен Өз патшалығыңа келгенде мені есіңе ал» деген өліп бара жатқан ұрыға Ол жауап берді:
Шынында да, саған айтамын, бүгін сен Менімен жұмақта боласың (Лұқа 23:42–43).
Құдайдың әулиелері топырақ ыдыстан босатылғанда, енді Ыбырайымның қойнына емес, аспандағы жұмақтағы Иеміздің Өзіне барады.
Елші Пауыл арқылы Қасиетті Рух бізге Иеміздің сөздерін растайды. Пауыл жұмаққа көтерілген, сол жерде Иеміздің қатысуының айтып жеткізгісіз бақытын үйренген, сондықтан айта алған:
Мен екі арада қысылып тұрмын, кетуді және Мәсіхпен бірге болуды қалаймын; бұл әлдеқайда жақсы (Філіпіліктерге 1:23).
Егер ол тек өзін ойлағанда, ешқандай қиындық болмас еді, ол тек әлдеқайда жақсы үлесті қалар еді, бірақ оған сүйенетін және оның нәзік қамқорлығын қажет ететіндерді ойлағанда, ол олар үшін сынақ пен азап жолында жалғастыруға дайын болды. Құдай Рухы Пауыл арқылы, 2 Қорынттықтарға 5:8-де бізге айтады:
Біз сенімдіміз және денеден алыс болып, Иемізбен бірге болуды қалаймыз.
2 Қорынттықтарға 5-те айтылған жалаңаш күйде Иеміздің жүзін көру қаншалықты бақытты болса, барлық әулиелер үйге жиналғанда Исаның жүзін көру одан да бақытты болады, тіпті Аян 22:3–4-те оқығанымыздай:
Және Оның қызметшілері Оған қызмет етеді: және олар Оның жүзін көреді; және Оның Есімі олардың маңдайларында болады.
Осылайша, қазіргі диспенсацияның әулиелері Исаның ашық жүзін көрудің не екенін біледі; олар өлімнен өтуге шақырылса, Оны көру және Онымен бірге болу перспективасына ие болады және келе жатқан даңқ күнінде де Оның жүзін көреді.
Забур 49-дың авторы байлықтарына сенген дүние адамдарының соңын ойлап, былай деді:
Қойлар сияқты олар қабірге жатады… және олардың сұлулығы қабірде жойылады (14-аят).
Тақуалар үшін үміт болды, тіпті Забур жыршысы жазғандай:
«Бірақ Құдай менің жанымды қабірдің күшінен құтқарады: өйткені Ол мені қабылдайды»
Қабірден кейін Құдайдың қатысуына қабылдануды күткен бұл сенім қаншалықты бақытты болды.
«Әділдікте»
Егер Дәуіт Ехобаның жүзін көретін болса, ол мұны әділдікте болатынын түсінді, өйткені Құдай әрқашан Өзінің қасиетті табиғатына сәйкес әрекет етуі керек, күнәға қатысты Өзінің тағының талаптары толығымен орындалуы керек. Мәсіх өлгеннен кейін, және Оның өлімінде біздің кінәмізге қатысты Құдай тағының әрбір талабын орындағаннан кейін, біз Оның жүзін әділдікте қалай көре алатынымызды анық көреміз. Ыбырайым Құдай тарапынан Оған деген сенімі арқылы әділ деп есептелді, және бізге де әділдік есептеледі
егер біз Иеміз Исаны өлілерден тірілткенге сенсек; ол біздің күнәларымыз үшін берілді, және біздің ақталуымыз үшін қайта тірілді (Римдіктерге 4:22–25).
Сонымен қатар, Мәсіхте бола отырып, және біз ақталған Біреудің өміріне ие бола отырып, Құдай бізді
«әділ деп танылған» (Римдіктерге 5:19);
және бұл Мәсіхтің, соңғы Адамның басшылығына шынымен кіретіндердің барлығының үлесі. Ең жақсы шапан киген адасқан ұл сияқты, біз қазірдің өзінде Мәсіхте Құдай алдында сүйкімдіміз, тіпті жазылғандай:
Өйткені Ол күнә білмегенді, біз үшін күнә етті; біз Онда Құдайдың әділдігі болуымыз үшін (2 Қорынттықтарға 5:21).
Біз қазір Мәсіхте Құдайдың әділдігіміз және Оның даңқ күнінде Мәсіхте Құдайдың әділдігі ретінде көрсетілеміз.
«Мен қанағаттанамын»
Қазірдің өзінде, ішкеннен кейін
«тірі су» (Жохан 4:14),
христиан Мәсіхпен қанағаттанудың не екенін біледі. Мәсіх біздегі рақымдылық тудырған жүректің әрбір тілегін қанағаттандыруға жеткілікті. Ал егер сенуші өлімнен өтуге шақырылса және аспандағы жұмақта Мәсіхпен бірге «әлдеқайда жақсы» үлеске ие болса, рух сол бақытты жерде Мәсіхпен қанағат табады. Бірақ мұнда Забур жыршысы, христиан да солай, әрбір тілек толығымен қанағаттандырылатын уақытты, және бұл мәңгілікке, алға қарай қарап тұр.
«Мен оянғанда»
Жер бетінде болғанда, Иеміз Иса былай деді:
Біздің досымыз Лазар ұйықтап жатыр; бірақ мен оны ұйқыдан ояту үшін барамын (Жохан 11:11).
Христианға өлім келгенде, бұл тек ұйқы, Иеміз келгенде оянғанға дейін дене үшін ұйқы. Сондықтан Стефан туралы жазылған:
Осыны айтқаннан кейін, ол ұйықтап қалды (Елшілердің істері 7:60).
Пауыл, Қасиетті Рух арқылы, өлген әулиелерді ұйқыда деп айтады (1 Тесалоникалықтарға 4:13–15; 5:10; 1 Қорынттықтарға 15:20, 51), және бұл Дәуіт туралы Елшілердің істері 13:36-да да жазылған.
Нәрестесін ұйықтататын ана оның оянуын күтіп жасайды. Сенушімен де солай, Ескі Өсиет күндеріндегі немесе содан бергі күндердегі: Иса ұйықтатқандарды Иса оятады. Бұл Дәуіттің сенімі мен үміті болды; бұл біздікі де. Тірілу ескі әулиелердің үміті болды, Дәуіттің және Әйүптің сөздерінде көрінгендей (Әйүп 19:26, 27). Жаңа Өсиет бұл қымбат шындыққа толы. Иеміз айтады:
өмірдің тірілуі; және… соттың тірілуі (Жохан 5:29);
және Пауыл Феликс алдында айтты:
өлілердің тірілуі, әділдердің де, әділетсіздердің де (Елшілердің істері 24:15);
және басқа Жазбалар екі бөлек тірілу бар екенін көрсетеді, олардың арасында мың жыл бар.
«Сенің бейнеңмен»
Адам Құдайдың бейнесінде жаратылған, бірақ өкінішке орай, ол мұны тез жоғалтты: бірақ христианның мұнда Исаның моральдық бейнесінде шығу артықшылығы бар (2 Қорынттықтарға 3:18). Дәуіт, Қасиетті Рух арқылы, Ехобаның бейнесімен өлілерден тірілетініне сенімді; бірақ Жаңа Өсиет христиан үшін бұл бақытты тақырыпқа мол жарық түсіреді.
Біз шынымен де Исаға ұқсаймыз, мейлі ол өлімнен шыққанда болсын, немесе Иеміз келгенде тірі болсақ, өлімге душар болған денелеріміз өзгертілгенде болсын, өйткені, Елші Жохан айтады:
Біз Оған ұқсаймыз; өйткені біз Оны қандай болса, сондай көреміз (1 Жохан 3:2).
Пауыл Жоханмен бірге осы қуанышты тақырыпқа қосылып, былай деп жазады:
Кім біздің төмен денелерімізді өзгертеді, ол Оның даңқты денесіне ұқсас болып қалыптасуы үшін, Оның барлық нәрсені Өзіне бағындыруға қабілетті жұмысына сәйкес (Філіпіліктерге 3:21).
Забур жыршысы «Сенің бейнеңмен» оянғанда қанағаттанғаны туралы айтуы орынды. Ол бұл қымбат шындықты біз қазіргідей түсіне алмады, бірақ сенім оны ұстады, тіпті күңгірт түрде білсе де. Дәуіт шынымен де Исаға ұқсайды; бізбен бірге оның даңқ денесі болады, Исаның денесі сияқты, аспандағы әулиелер, әртүрлі отбасыларында, Иеміздің жүзі алдында, Әкенің үйінде ғасырлар бойы тұратын аспан орнына лайықты дене. .
Біздің әрбір тілегіміз сол кезде толығымен қанағаттандырылады, өйткені Құдай бізге уәде еткеннің бәрі Исамен бірге болғанда және Оған ұқсас болғанда, Әкенің жүзі алдында Оның орнын бөліскенде, Әкенің бізге деген сүйіспеншілігін Оған қалай қонатынын білгенде, Әкемен бірдей қарым-қатынаста болғанда, Ол көптеген бауырлардың арасында Тұңғыш болғанда; және шіркеу Мәсіхтің денесі мен қалыңдығын құрап, Оның сүйіспеншілігін мол қабылдап, Құдайдың даңқын мәңгілікке көрсету үшін ыдыс болады.
