«Ойларыңды жоғарыдағы нәрселерге қойыңдар, жердегі нәрселерге емес». Қолостықтарға 3:2 NIV
Христиандардың аспандық ойлы болғаны сонша, олардан жерде еш пайда жоқ дегенді естігеніңіз бар ма? (Мен естідім, және Брюс Коллинз де естіді, оның Мақаласы дәл осы идеядан басталады.) Кейбір адамдар христианның жердегі пайдасы оның ойының қайда екеніне байланысты екенін түсінбейді. Жоғарыдағы аятқа сәйкес, біздің ойымыз аспанда болуы керек. Өйткені, біздің үмітіміз, үйіміз және көмегіміз сонда. Аспанда бізде барлық нәрсе бола тұра, неге біздің ойымыз басқа жерде болғысы келеді? Қолымызда барлық нәрсе бола тұра, біз осы қайғылы әлемге аспанның бір бөлігін әкелу «жерде еш пайдасыз» болады деп сене аламыз ба?
Біздің ойымыз «жоғарыдағы нәрселерде» болғанда, және біз «Мәсіхтің ойының» (1 Қорынттықтарға 2:16 NKJV) бір бөлігін айналамыздағыларға жеткізе алғанда, біз Оның елшілері ретінде қызмет етеміз, мұқтаж адамдарға оларға дәл не қажет екенін жеткіземіз. Өйткені, Иса аспаннан кез келген адам жер бетінде ала алатын ең үлкен игілікті – Оның тамаша мәңгілік құтқарылуын әкелді.
Ол келгенде, қараңғылықта жатқан әлемге аспандық нұр әкелді. Ол алдауға толы әлемге аспандық шындықты әкелді. Ол адасқандарға аспанға апаратын жол картасын әкелді. Ол күнәда өлгендерге жаңа өмір әкелді. Ол жеккөрушілікке толы әлемге аспандық сүйіспеншілікті әкелді. Кім бұл аспандық ойлауды әлемге әкелу жерде еш пайдасыз деп айтуға батылы барады?
Бізге «Мәсіх Исада болған ойды сендерде де болсын» (Філіпіліктерге 2:5) деп еске салады. Неге? Сонда біздің бір ойлылығымыз бізді Құтқарушымызға жақын ұстайды, сонымен бірге Оның сүйіспеншілігі біз арқылы басқаларға жарқырайды. Адамдар әрқашан жер бетінде аспанның бір бөлігін қалайды. Христиандар бұл тілекті орындауға көмектесе алады.
