Адамдардың қажеттіліктеріне кенеттен тап болғанда қалай әрекет етесіз? Өзіңіздің жайлы аймағыңыздан шығуға шақырылғанда қалай әрекет етесіз? Енді, Құдайдың Ұлы мұндай жағдайларда қалай әрекет етті және біз одан не үйрене аламыз? Марқа жазған Інжілдің 1-тарауын қарастырайық.
Бұл тарауда біз Мәсіхтің өміріндегі бір күнді табамыз және оның күні бойы жұмысбасты болғанын көреміз. Таңертең ол синагогаға барды және жын басып алған адамды сауықтырды. Ол жынды қуып шығып, сол адамды қараңғылықтың күшінен босатты. Кейінірек, оны Симон Петірдің енесінің үйіне шақырғанын білеміз. Ол төсекте қатты қызбамен жатқан еді. Иеміз Иса сонда барып, қолын оған қойды және оны ауруынан сауықтырды.
Содан кейін Марқа 1:32-де оқимыз: «Кеш болып, күн батқанда, оған барлық аурулар мен жын басып алғандарды әкелді, және бүкіл қала есіктің алдына жиналды». Бұл жағдайды елестетуіміз керек. Иеміз Иса күні бойы жұмысбасты болды, содан кейін кешке, адамдар ұйықтай бастағанда, кенеттен бүкіл қала есіктің алдында тұрды және олар барлық қажеттіліктерін Құдайдың Ұлына әкелді. Қаншамыз шаршадық және демалуымыз керек деп, ертең келуін сұрар едік?
Бірақ Мәсіхтің бұл жағдайдағы реакциясы қандай болды? 34-аятта оқимыз: «Ол көптеген аурулармен ауырғандарды сауықтырды және көптеген жындарды қуып шығарды және жындарға сөйлеуге рұқсат бермеді, өйткені олар оны таныды». Көріп отырсыздар, Иеміз Иса кешкі уақытқа дейін адамдардың қажеттіліктеріне еріксіз, ашуланбай немесе шағымданбай жауап берді. Ол басқалардың игілігі үшін ұйқысын құрбан етуге дайын болды.
Біз өзімізге сұрақ қоюымыз мүмкін: бұл біздің жүрегіміздің де ұстанымы ма, яғни басқалардың игілігі үшін уақытты және ұйқыны құрбан етуге, жайлы аймағымыздан шығуға дайынбыз ба, сонда басқалар бата алады ма? Көріп отырсыздар, бұл өте қиын нәрсе. Біз алдымызға келген әрбір қажеттілікке жауап беруіміз керек деп айтпаймын, өйткені біз Құдайға тәуелді әрекет етуіміз керек. Бірақ сұрақ мынада: біз Иемізден сұрауға дайынбыз ба: «Ием, менің алдыма келген ерекше қажеттілікті көріп тұрсың, мүмкін түннің бір уағында, менің осы қажеттілікке жауап беруімді қалайсың ба?» Біз бұған ашықпыз ба? Көріп отырсыздар, бұл өте, өте маңызды мәселе. Егер Иеміз бізге жайлы аймағымыздан шығаратын мұндай қажеттілікке жауап беруіміз керек екенін анық көрсетсе, біз мұны күңкілдемей, шағымданбай, Құдайдың еркіне қарсы шықпай жасауға дайынбыз ба? Иеміз Иса солай істеді.
Көріп отырсыздар, мүмкін түннің бір уағында біреуді бір жерден алып кету керек деген қоңырау келеді. Сіз мұндай қажеттілікке момындықпен, бұл Иеміз үшін және осы адамның игілігі үшін жасайтын қызмет екенін біле отырып, жауап беруге дайынсыз ба? Иеміз Иса адамдардың қажеттіліктері оның алдына келгенде момындықпен жауап берді және Құдайдың еркін ықыласпен орындады.
Шіркеу тарихынан бір мысал келтіргім келеді. Ұлы евангелист Бақ Синг 1974 жылы бір жердегі Библия конференциясында болған. Конференцияның соңғы күні, түн ортасында сағат 3-те адамдар, бір топ адамдар, оның бөлмесіне келіп, оны оятты және олардан ауылдарына кетпес бұрын олармен бірге дұға етуін сұрады. Бірақ Синг ықыласпен тұрып, олармен бірге тізе бүгіп, оларды Құдайдың рақымына тапсырды. Жарты сағаттан кейін келесі топ келді. Олар тағы да оны оятты және олармен бірге дұға етуін сұрады. Және тағы да, күңкілдемей, ол тұрып, олармен бірге тізе бүгіп, оларды Құдайдың рақымына тапсырып, ортақ дұға етті.
Енді сол бөлмеде Бақ Сингпен бірге ұйықтап жатқан тағы бір адам болды. Келесі топ келгенде, ол оларға кедергі жасап, «Оны жалғыз қалдырыңыздар, оған демалыс керек» деп айтқысы келді. Бірақ оянған Бақ Синг: «Өтінемін, оларға кедергі жасамаңыздар. Бұл біздің бауырларымыз бен әпке-қарындастарымыз үшін Құдайдың рақымына тапсыру үшін жасай алатын ең аз нәрсе», – деді. Көріп отырсыздар, ол момындықпен жауап берді және қосымша күш салуға және Мәсіхтегі бауырлары мен әпке-қарындастарының жайлылығы мен батасы үшін ұйқысын құрбан етуге дайын болды. Тамаша мысал.
Енді Иеміз Иса кейде қайғы-қасіретті бастан кешірді. Көріп отырсыздар, Матай жазған Інжілдің 14-тарауында біз Иеміздің жақын досы Шомылдырушы Жақияның түрмеде өлтіріліп, басы кесілгенін оқимыз. Және шәкірттер келіп, бұл жаңалықты Иеміз Исаға жеткізді. Және біз сол жағдайда оқимыз: «Иса мұны естігенде, кемемен сол жерден шөл далаға кетті». Біз мұны өте жақсы түсінеміз. Ол досының өлімі туралы естігенде жүрегіне тиді және жалғыз болғысы келді. Және бұл біз үшін де мүлдем заңды нәрсе, яғни біз жалғыз болуымыз керек немесе жалғыз болғымыз келетін ерекше уақыттар болады.
Бірақ адамдардың реакциясы қандай болды? Содан кейін былай делінген: «Және халық мұны естігенде, оның артынан қалалардан жаяу ерді». Көріп отырсыздар, олар оған ешқандай тыныштық бермеді. Олар шынымен оның артынан жүгірді. Және Мәсіхтің бұл жағдайдағы реакциясы қандай болды? Қаншамыз жеке өмірімізді талап етер едік? Бірақ Иеміз Иса сол жағдайда, біз оқимыз: «Шыққанда, ол үлкен халықты көрді және оларға жанашырлық танытып, олардың ауруларын сауықтырды». Иеміз Иса жеке өмірін талап етпеді, бірақ ол басқа адамдардың игілігі үшін жеке өмірін құрбан етуге дайын болды.
Тағы да, біз алдымызға келген әрбір қажеттілікке жауап беруіміз керек деп айтпаймын, бірақ сұрақ мынада: біз адамдардың қажеттілігін көргенде, жүрегіміз қозғалады ма және Иемізден қосымша күш салуымызды және басқалардың игілігі үшін жеке өмірімізді және демалыс уақытымызды құрбан етуімізді қалайды ма деп сұрауға дайынбыз ба? Бұл өте практикалық жағдай болуы мүмкін, мысалы, біреуге Бақташы қызметі қажет және сіз демалысқа барғыңыз келеді, содан кейін кенеттен сізге: «Мен сол адамды демалысқа өзімізбен бірге алып кетуім керек және демалыста жүргенде оған қызмет етуіміз керек» деген әсер келеді. Және сіз жеке өміріңізді құрбан етуіңіз керек. Мүмкін бұл сіз үшін Құдайдың еркі шығар. Ал, Құдай: «Өтінемін, уақытты құрбан етуге және осы адамдарға көмектесу үшін қосымша күш салуға дайын болыңыз» дейтін басқа адамдар да бар. Және содан кейін сұрақ мынада: біз мұны ықыласпен, қуанышпен, қарсылықсыз, шағымданбай жасаймыз ба?
Көріп отырсыздар, Құдайдың Ұлы бұл жағдайда солай жауап берді. Және Иеміз бізден қандай қажеттіліктерге жауап беруіміз керектігін сұрауымызды қалайды. Егер біз оның біздің алдымызға келген ерекше қажеттіліктерге, кенеттен туындаған қажеттіліктерге жауап беруімізді қалайтынын түсінсек, біз мұны момын рухпен, ықыласпен, кішіпейіл рухпен, қуанышпен жасауымыз керек. Иеміз Иса бұл дүниеде солай өмір сүрді. «Мен момынмын» деген одан үйренейік.
