Құдай біздің барлық ауруларымызды емдей ме?
2-бөлім
Біз бәріміз мезгіл-мезгіл денсаулығымыздың нашарлағанын сезінеміз! Бұған қатысты біздің көзқарасымыз қандай болуы керек? Құдай жақсы денсаулыққа уәде бере ме? Ол әрқашан емделу үшін дұғаларға жауап бере ме?
Ертедегі шіркеудегі емделу
Емдеу сыйы ертедегі шіркеуде айқын болды (1 Қорынттықтарға 12:9,28,30), және Петр, Стефан, Филип, Пауыл және Барнабастың айналасына халық жиналғанда, науқастар емделді. Тіпті олар Петрдің көлеңкесі мен Пауылдың орамалына немесе алжапқышына тигенде де, олар емделді (Елшілердің істері 5:15-16; 19:11-12). Доркас пен Евтикус өлімнен қайтарылды (Елшілердің істері 9:36-42; 20:9-10). Бұл емделулер туралы бәрі білді және таң қалды (Елшілердің істері 4:16; 8:13).
Осы тұрғыда Лұқа былай деп жазды: «Елшілер халық арасында көптеген ғажайып белгілер мен кереметтер жасады» (Елшілердің істері 5:12 NIV). Ал Пауыл мұндай «белгілер, кереметтер мен ғажайыптар» елшілерге тән екенін растады (2 Қорынттықтарға 12:12). Олар Інжіл хабарының Құдайдан екенін (Елшілердің істері 14:3; Еврейлерге 2:3-4) және елшілердің Киелі Рухпен күш алғанын растауға көмектесті. Атап айтқанда, еврейлер кереметпен байланысты нәрсеге сенуге бейім болды (Жохан 4:48; 1 Қорынттықтарға 1:22). Елшілер Мәсіхтің оларды жібергенін қалай дәлелдей алар еді? Бұл кереметтер Інжіл хабарын растады.
Құдайдың халқы ауырғанда
Мен адамдардың Иса біз үшін азап шеккендіктен, христиандар ешқашан аурудан зардап шекпеуі керек дегенін естідім. Олар Ишая 53:5 және 1 Петр 2:24-ті қате қолданады, өйткені бұл аяттар бізге Иеміз біздің ауруларымыз үшін емес, күнәларымыз үшін азап шеккенін айтады. Бүгінгі емделу туралы не айтатынын көру үшін Жаңа Өсиет хаттарына қайта қарайық.
Пауыл Ғалатиядағыларға былай деп жазды: «Өздеріңіз білетіндей, мен сіздерге Інжілді алғаш рет ауруымның кесірінен уағыздадым. Ауруым сіздер үшін сынақ болса да, сіздер мені жек көрмедіңіздер немесе мазақ етпедіңіздер» (Ғалатиялықтарға 4:13-14). Жаңа Өсиеттің көп бөлігін жазу үшін Құдай қолданған Пауыл аурудан зардап шекті. Бұл тақуалық оны аурудан сақтамағанын, сондай-ақ ол бізді де аурудан сақтамайтынын көрсетеді.
Ол аспан туралы аян көргеннен кейін, Пауыл былай деп жазды: «Мен өзімшіл болмауым үшін... маған етімде тікенек, шайтанның хабаршысы берілді, ол мені азаптады. Мен Иемізден оны менен алып тастауын үш рет өтіндім. Бірақ Ол маған: «Менің рақымым саған жеткілікті, өйткені Менің күшім әлсіздікте кемелденеді» деді» (2 Қорынттықтарға 12:7-9). Иеміз Пауылды оның «тікенінен» емдемеді, бұл көз ауруы болуы мүмкін (Ғалатиялықтарға 4:15; 6:11). Құдай бізді де әрқашан емдемейді.
Пауыл өзінің әріптесі Трофимді Милетте ауру қалдырды (2 Тімотеге 4:20). Және ол басқа әріптесі Епафродитус туралы былай деп жазды: «Ол ауырып, өлім аузында болды. Бірақ Құдай оған рақым етті, тек оған ғана емес, маған да, мені қайғы үстіне қайғыдан құтқарды» (Філіпіліктерге 2:27). Мұнда біз емделудің рақым екенін, біз күтуіміз немесе талап етуіміз керек уәде емес екенін көреміз.
Пауыл мен Епафродитустың жағдайында, олардың рухани жағдайы жақсы болғанымен, физикалық жағдайы онша жақсы болмады. Бұл емделу біздің сеніміміздің күшіне немесе оның жоқтығына байланысты емес екенін көрсетеді. Пауыл өзінің «тікені» туралы үш рет дұға етті, содан кейін оны қабылдады. Құдай біздің барлық ауырсынуымызды алып тастамайды және Ол бәрін жөндемейді. Шын мәнінде, Киелі кітап сенушілер үшін азапты уәде етеді (Жохан 16:33). Біз Мәсіх сияқты дұға етуіміз керек: «Әке, егер Сен қаласаң, бұл кесені Менен ал; бірақ Менің еркім емес, Сенің еркің орындалсын» (Лұқа 22:42).
Пауыл Тімотеге: «Тек су ішуді тоқтатып, асқазаның мен жиі ауруларың үшін аздап шарап іш» деді (1 Тімотеге 5:23). Тімоте жиі ауыратын, мүмкін асқазаны әлсіз болғандықтан, Пауылдың кеңесі аздап шарап ішу болды. Оған тек бұл туралы дұға ету емес, бірдеңе істеу айтылды. Ал шарап асқазан ауруларын емдеуге көмектесетін жиі тағайындалатын медициналық ем болды.
Пауыл Гайға былай деп жазды: «Мен сенің денсаулығың жақсы болып, бәрі жақсы болсын деп дұға етемін, тіпті жаның да жақсы болсын» (3 Жохан 2). Гайдың физикалық жағдайы жақсы болмаған сияқты. Пауыл оның физикалық денсаулығы рухани денсаулығына сәйкес келсін деп дұға етті.
Бұл мысалдардан біз келесі төрт нәрсені көре аламыз: ауру міндетті түрде адамның күнәсінің нәтижесі емес; біз адамның рухани жағдайын оның физикалық жағдайынан бағалай алмаймыз; егер адам емделмесе, бұл сенімнің жоқтығынан емес; және шіркеуге физикалық емделу туралы ешқандай уәде берілмеген. Емделу үшін дұға етуіміз керек болса да, емделудің келетініне кепілдік жоқ. Ақыр соңында, егер Иеміз бізді алып кетуге қайтып келмесе, біз бәріміз ақыры өлеміз.
Күнәні мойындау
Жақып ауру мен күнә туралы былай деп жазды: «Араларыңда біреу ауырып жатыр ма? Ол шіркеу ақсақалдарын шақырып, оған Иеміздің атынан май жағып, дұға етсін. Сеніммен айтылған дұға науқасты сауықтырады; Иеміз оны көтереді. Егер ол күнә жасаған болса, кешіріледі. Сондықтан күнәларыңды бір-біріңе мойындаңдар және бір-бірің үшін дұға етіңдер, сонда сендер емделесіңдер» (Жақып 5:14-16).
Бұл үзінді физикалық ауруды, дұғаны, күнәні, кешірімді және емделуді байланыстырады. Бұл адам қандай да бір күнәнің тікелей нәтижесінде ауырды ма? Ақсақалдар оған Иеміздің атынан май жағып, дұға етуге шақырылды. Май дәстүрлі түрде адамдар мен заттарды Құдайдың қызметіне арнау үшін қолданылғандықтан (Мысырдан шығу 30:30; 40:9), ол науқас адамды Иеміздің қамқорлығына арнауды білдіруі мүмкін. Бүгінгі күні адамдар Құдай осы жағдайларда емделуді уәде еткендіктен, сауығу үшін дұға ете алады.
Қорынтта өзімшілдік күнәсі – олардың сүйіспеншілік мерекелерінде «Иеміздің денесін танымау» – ауруды, кейде өлімді әкелді (1 Қорынттықтарға 11:30). Бұл мысал біздің физикалық және рухани денсаулығымызды байланыстырады. Денсаулығымыз үшін біз күнәларды – мысалы, өзімшілдік, уайым, ашу, қызғаныш, мақтаныш және тойымсыздық – мойындауымыз керек және өміріміздің осы салаларында өзін-өзі бақылауды дамытуымыз керек. Өзін-өзі бақылау – Рухтың жемісі (Ғалатиялықтарға 5:22-23) және жақсы денсаулыққа айтарлықтай көмекші.
Құдай ауруды қалай қолданады
Киелі кітап аурудан қалай пайда көре алатынымыздың бес мысалын келтіреді.
1. Ол Құдайдың күшін ашады.
Пауыл өзінің «тікенінің» алынып тасталуы үшін дұға еткеннен кейін, Иеміз: «Менің рақымым саған жеткілікті, өйткені Менің күшім әлсіздікте кемелденеді» деді. Ал Пауыл: «Сондықтан мен әлсіздіктерім туралы қуана мақтанамын, сонда Мәсіхтің күші менде тұрады» деп жазды (2 Қорынттықтарға 12:9). Құдай азап шегуге күш береді, өйткені біз әлсіз болғанда Оның күші айқынырақ болады.
2. Ол бізге Құдайға көбірек сенуге көмектеседі.
Пауыл өзінің қиындықтары «біз өзімізге емес, өлілерді тірілтетін Құдайға сенуіміз үшін болды» деп мәлімдеді (2 Қорынттықтарға 1:9). Мұнда біз барлық күшті Құдай бізге азап арқылы төзуге күш беретінін көреміз.
3. Ол бізге шүкіршілік етуге себеп береді.
Пауылдың айтуынша: «Ол бізді осындай өлім қаупінен құтқарды, және Ол бізді қайтадан құтқарады. Оған біз Оның бізді құтқаруды жалғастыратынына үміт арттық, өйткені сіздер бізге дұғаларыңызбен көмектесесіздер. Сонда көптеген адамдар біз үшін көптеген дұғаларға жауап ретінде берілген рақымдылық үшін шүкіршілік етеді» (2 Қорынттықтарға 1:10-11). Қорынттықтар Пауыл қиындықта болғанда оған дұға етті, және олардың дұғаларына жауап берілді.
4. Ол бізге басқаларға көмектесетін тәжірибе береді.
Пауыл Құдай «бізді барлық қиындықтарымызда жұбатады, сонда біз Құдайдан алған жұбанышпен кез келген қиындықтағы адамдарды жұбата аламыз» деді (2 Қорынттықтарға 1:4). Адамдар біз олардың жағдайына жанашырлық танытқанда жігерленеді. Олар біреудің түсінетінін көреді. Біз ауруларды қалай бастан кешіретініміз басқаларға үлгі бола алады.
5. Ол біздің рухани мінезімізді дамытады.
Пауыл: «Біз азаптарымызда да қуанамыз, өйткені біз азаптың төзімділікті тудыратынын білеміз; төзімділік – мінезді; ал мінез – үмітті» деп жазды (Римдіктерге 5:3-4). Ауруды бастан кешіру төзімділікті дамыта алады (2 Қорынттықтарға 1:6), дәл жаттығу физикалық күшті дамытатыны сияқты. Құдай азапты мінезді қалыптастыру және Оның бізде жұмыс істеп жатқанын түсінуге көмектесу үшін қолданады.
Пауыл Мәсіхтің азаптарына қатысқысы келді (Філіпіліктерге 3:10-11). Ол Мәсіх сияқты өмір сүргісі келді. Мәсіх үшін азап шегу үшін Құдайдың күші қажет. Құдай ауруды бізді Өзіне жақындату үшін, бізге басқа жолмен үйренбейтін сабақтарды үйрету үшін, таңдау мүмкіндігін беру үшін және басқаларға көмектесу үшін жаңа мүмкіндіктер беру үшін қолданады.
Біз ауру мен жарақаттың ауырсынуын қашан бастан кешіретінімізді таңдай алмаймыз, бірақ біз қалай жауап беретінімізді таңдай аламыз. Қиын уақытта бас тарту, шағымдану немесе өзін-өзі аяушылыққа бату, бізді бақылап отырған әлсіз сенушілерді сүріндіреді (Еврейлерге 12:12-13). Оның орнына, біз шаршағандарды (Ишая 50:4) ауырсыну мен ауруды Құдайдың біз үшін еркі ретінде қабылдау арқылы жігерлендіруіміз керек және төзімділік, шыдамдылық және табандылық өмірін сүруіміз керек (2 Салоникалықтарға 1:4; Еврейлерге 12:7-11; Жақып 1:2-4,12; 5:7-11). Киелі кітап Құдай қиын уақыттарды біздің өсуіміз үшін қолданатынын үйретеді.
Біз үшін сабақтар
Ертедегі шіркеуде көптеген ғажайып емделулер болғанымен, бүгінгі күні емделу – рақым, уәде емес. Есіңізде болсын, Пауыл етіндегі тікенінен емделмеді. Құдай емдемегенде, бұл біздің сеніміміздің жоқтығынан емес. Керісінше, Ол біздің ауру мен ауырсынуда табанды болуымызды қалайды, сонда Оның күші ашылады, біз Оған көбірек сенеміз, дұға мен шүкіршілік болады, біз өз тәжірибемізді басқаларға көмектесу үшін қолдана аламыз және біз христиандық мінезімізді дамыта аламыз.
Құдай біздің физикалық денсаулығымыздан гөрі рухани денсаулығымызға көбірек алаңдайды (1 Тімотеге 4:8). Бұл біздің физикалық денсаулығымызды елемеуіміз керек дегенді білдірмейді, бірақ денелеріміз тозған сайын, олар Оған қызмет ету кезінде тозуы керек. Басымдықтарымызды дұрыс қояйық. Құдай біздің рухани сау болуымызды және ауру мен азаптың жоқ болатын уақытты асыға күтуімізді қалайды.
Келесі айда жаңа серия басталады.
