Қайырлы таң, бүкіл әлемдегі Wi-Fi елі. Бүгін біз сіздерді айқышқа шегеленген, жерленген, қайта тірілген, даңқталған және жақында келетін Құтқарушының атымен, Исаның теңдессіз атымен қарсы аламыз. Әмин.
Бұл апта – мәсіхшілер Иеміз Исаның өлімі мен Қайта тірілуін тойлайтын апта. Бірақ Киелі кітап мәсіхшілерге Мәсіхтің туылуын Рождествода еске алуды нұсқамаған сияқты, Киелі кітап Пасха мерекесіне қатысты да үнсіз. Дегенмен, мәсіхшілерге бұл аптаны Иеміздің өлімі мен Қайта тірілуін ерекше еске алу үшін пайдалануға еркіндік берілген, дәл бізге Иеміздің туылуын Рождествода тойлауға еркіндік берілгендей. Оның даңқы үшін не істелсе де жақсы. Әмин.
Бірақ бәріміз білетіндей, Киелі кітап Иеміздің өлімін еске алуға қатысты нұсқаулар береді. Мәсіхшілер Иеміздің өлімін Иеміздің Кешкі Асында еске алуы керек, оны біз алғашқы шіркеу сияқты апта сайын тойлауымыз керек (Елшілердің істері 20:7). Шын мәнінде, алғашқы шіркеудің екі тұрақты жиналысының бірі Иеміздің Кешкі Асына арналған болатын (1 Қорынттықтарға 11:20). Иеміз: «Мұны Мені еске алу үшін істеңдер», – деді (1 Қорынттықтарға 11:24). Ал Иеміздің Кешкі Асында біз Иеміздің өлімін Ол келгенге дейін (26-тармақ), Ол келгенге дейін жариялаймыз немесе хабарлаймыз. Сондықтан Кешкі Аста біз Оның қайта тірілуін де жанама түрде тойлаймыз. Ал шіркеу аптаның бірінші күні жиналады, бұл Иеміз Исаның қайта тірілген күні болды. Сонымен, Киелі кітаптан тыс оқиға болып табылатын Пасханы, Иеміздің Кешкі Асындағы Иеміздің азаптары мен Қайта тірілуін апта сайын еске алудан гөрі, мәсіхшілер үшін маңыздырақ етіп көрсету теңгерімсіздік сияқты көрінбей ме? Бұл бізге Киелі кітапта нақты нұсқалған нәрсе ғой. Бірақ мен мұны Пасха мерекесін кемсіту үшін айтып отырған жоқпын, тек ой тудыру үшін ғана.
Енді Иеміз Исаның азаптары мен өліміне келетін болсақ, Оның азаптарының біз ажыратуымыз керек әртүрлі аспектілері бар. Әрине, мәсіхшілер Құдайдың қолымен біздің күнәларымыз үшін шеккен азаптарымен жақсы таныс. Қасиетті Иеміз біздің күнәларымыз үшін айқыштағы осы азаптарда күнәні жуды. Қалдырының соңғы үш сағатындағы қараңғылықта Иеміз Иса біздің күнәмізді көтеруші болды, және үш рет қасиетті Құдайдың қаһарлы үкімі Оған түсті. Осы үш сағаттың соңында біз Оның: «Құдайым, Құдайым, неге Мені тастап кеттің?» – деген айқайын естиміз (Матай 27:46).
Енді осы айқайға келетін болсақ, мен Иеміз Исаны Құдай тастап кеткенін ерекше атап өткім келеді. Оны Әкесі тастап кеткен жоқ. Бірақ өкінішке орай, біз Иеміз Исаны Әкесі тастап кетті деген қате мәлімдемені мінберлерден және қазіргі заманғы христиан әндерінің мәтіндерінен жиі естиміз. Біздің сүйікті Иеміздің тұлғасына қатысты адам ақылы жете алмайтын көптеген құпиялар бар. Мәңгілік Ұлдың адам кейпінде бұл дүниеге келуі бізден зияткерлік талдауды емес, табынуды талап етеді. Бұл Оның Қалдыр айқышындағы азаптарына қатысты да рас. Бірақ біз кем дегенде екі нәрсені ажыратуды ұмытпайық: біріншіден, Иеміздің айқыштағы азаптары Оның Құдайы мен Әкесіне деген кемел мойынсұнуы ретінде, және екіншіден, Иеміздің айқыштағы азаптары күнә үшін құрбандық ретінде қарастырылады.
Біріншіден, Иеміз Иса Өзінің Құдайы мен Әкесіне айқыш өліміне дейін толықтай мойынсұнды (Філіппіліктерге 2:8). Иеміз Исаны айқышқа әкелген Оның мойынсұнуы болды. Ол: «Әкем Маған берген кесені ішпеймін бе?» – деді (Жохан 18:11). Және Иеміздің Әкесіне деген сүйіспеншілігі мен мойынсұнуының мәнін ең жақсы көрсететін жазба – Жаратылыс 22-тарау. Бұл тарауда Ысқақ өзін әкесі Ыбырайымға құрбандық ретінде ұсынады. Ысқақтың әкесіне деген қандай шексіз сүйіспеншілігі мен сенімі болған, ол өзін әкесінің пышағына тапсырды! Ал Ыбырайым ше? Ол ұлы Ысқақты бүкіл жүрегімен сүйді, бірақ Ысқақтың құрбандық үстелінде оған деген шексіз сүйіспеншілік пен сеніммен жатқанын көру Ыбырайымды сөзбен айтып жеткізу мүмкін емес дәрежеде толқытқан болуы керек. Жохан 10:17-де Иеміз Иса: «Сондықтан Әкем Мені сүйеді, өйткені Мен Өз өмірімді бердім», – деді. Көріп отырсыздар, Әке Ұлын әрқашан сүйген (Жохан 3:35), бірақ Ұлдың Қалдырдағы мойынсұнуы Әкенің жүрегінен жаңа сүйіспеншілік себебін тудырды. Сондықтан Қалдырға қатысты бұл көзқарас Иеміз Исаның Өзінің абсолютті мойынсұнуында Әкесін даңқтағанын баса көрсетеді, және Оның көкке деген өлімінің құндылығы Леуіліктер 1-тараудағы жандыру құрбандығында көрініс табады, онда құрбандықтың хош иісі көкке жағымды иіс болды.
Бірақ Қалдырға қатысты екінші көзқарас бар, ол – Иеміз Исаның күнә үшін құрбандық ретінде азап шегуі. Оның өлімінің бұл аспектісі Леуіліктер 4-тараудағы күнә құрбандығында бейнеленген. Бұл құрбандықта көкке жағымды иіс болған жоқ. Шын мәнінде, күнә құрбандығының тек кейбір бөліктері ғана құрбандық үстелінде өртелді. Құрбандықтың басым бөлігі Исраилдің лагерінен тыс жерде өртелді. Бұл Иеміз Исаның күнә үшін өлімін суреттейді. Иеміз Иса біздің күнәларымызды Өзіне алған және біз үшін күнә мен қарғыс болған Қалдыр азаптарының соңғы үш сағатында болды. Қасиетті Құдайдың Қозысы.
Сондықтан Киелі Рух әрқайсымызға мына шындыққа бас июге мүмкіндік берсін: біріншіден, қараңғылықтың сол қорқынышты үш сағатында Иеміз Исаны Құдай тастап кетті және Оның күнәға қарсы қаһарын бастан кешірді; және екіншіден, сол үш сағатта Иеміз Иса Өзін Әкесіне, Ұлына деген сүйіспеншілігі ешқашан өлшенбейтін Әкесіне толық мойынсұнумен тапсырды. Тағы да, қасиетті Құдайдың Қозысы. Исаның атымен. Әмин.
