Өз халқының жойылу қаупіне тап болғанда, Мордехай Естерге егер ол үндемесе, яһудилер үшін «басқа жерден» жеңілдік пен құтқарылу пайда болатынын, бірақ ол өлетінін ескертті. Ол қосты: «Бірақ сенің осы уақыт үшін патшалыққа келгеніңді кім біледі?» Құдай барлық нәрсені алдын ала білуімен әрқайсымызды Өзі бізді қолданғысы келетін жерге дәл орналастырды. Сен, мен, осы жаман күні уақытты пайдаланамыз ба, Жаратқанның еркін түсінеміз бе (Ефес. 5:15–17)?
Естер Мордехай мен Шушандағы яһудилерден өзі үшін үш күн ораза ұстауды сұрады; ол және оның қызметшілері де солай істейтін. Ораза – әдетте ынтамен дұға етіп, өзін-өзі теріске шығаруды қамтиды. Олар бірге ораза ұстады. Көбіміз тым аз ораза ұстаймыз, егер ұстасақ та!
Жігерленіп, күшейген Естер патшайым ретінде өзінің патшалық киімдерін киіп, патша сарайына барды. Құдай берген даналықпен және қадір-қасиетпен ол тағында отырған патшаға қарап кіреберісте тұрды. Патша оған алтын таяғын ұсына ма? Ол оны соңғы рет өз алдына шақырғалы отыз күннен астам уақыт өткен еді. Иә, ол оның көзінен мейірім тапты! Ол таяғын ұсынды. Патшайым Естер жақындап, оның ұшына тиді. Ол оны мейірімділікпен қабылдады.
Біздің Жаратқанымыз бізді мейірім алу және қажетті уақытта көмек табу үшін Оның рақым тағына батыл жақындауға шақырады. Ол қандай мейірімді Жаратқан және жанашыр Бас діни қызметкер!
