Құдай Рухы бізге Аюб пен Еремияның қиын жағдайлары мен Иса Мәсіхтің жағдайлары арасындағы өте айқын және өнегелі қарама-қайшылықты ұсынды.
«Аюб аузын ашып, өз күнін қарғады» (Аюб 3:1). Ол тыныштықты аңсады, бірақ оны өлім көлеңкесі мен қабір қараңғылығынан іздеді. Қараңғы тыныштық! Еремия пайғамбарда да дәл осыны көреміз (Еремия 20:14–18). Құдайдың осы сүйікті және құрметті әулиелерінің екеуі де сыртқы қысымға ұшырағанда, шынайы сенім әрқашан беретін жанның теңгерімді жағдайын бір сәтке жоғалтты.
Енді, Матфей 11-де біздің алдымызда даңқты қарама-қайшылықта тұрған баталы Ұстаз. Бұл тарауда Оған қарсы болған бірқатар жағдайлар жазылған.
Иродтың түрмесі Шомылдырушы Жақияның сенімін шайқалтқан сияқты. Сол ұрпақтың адамдары Жақия мен Мәсіхтің қызметіндегі әділдік пен рақымның екі есе куәлігінен бас тартқан. Хоразин, Бетсаида және Капернаум Оның «құдіретті істерін» көргенде де тәубе етпеген.
Сонда не болды? Ұстаз өзінің қызметшілері Аюб пен Еремияның тілін қолданды ма? Әсте жоқ. Оның еркі Әкесінің еркімен тамаша үйлескен, сондықтан, «Сол уақытта [бәрі Оған қарсы болғанда] Иса жауап беріп: Әке, Саған алғыс айтамын… өйткені бұл Сенің көзіңе жақсы көрінді» деді. Иса тыныштықты осы жерден тапты. Және Ол «еңбек етіп, ауыр жүк көтергендердің бәрін» «тыныштық табуға» шақырады. Ол бізді тынығу орны ретінде қабірге нұсқамайды, бірақ Ол мейірімділікпен еңкейіп, бізді Өзімен бірге Оның мойынтұрығын бөлісуге — Оның «жуас және кішіпейіл» рухын ішуге — өлген ерікті көтеруге — ең қараңғы жағдайлар мен ең қиын жағдайларды «Құдайға шүкір» және «солай болсын» деп қарсы алуға шақырады. Бұл Құдайдың «тыныштығы». Бұл өмірдегі тыныштық, өлімдегі емес — Мәсіхтегі тыныштық, қабірдегі емес.
Сіз өзіңізді қысымнан құтылу үшін қабірді қалағандай сезінесіз бе? Егер солай болса, жоғарыдағы жазбаларға қараңыз. Олар туралы ойланыңыз, олар үшін дұға етіңіз және Иса Өзінің тыныштығын тапқан жерден, яғни өз еркіңіз болмаған жерден тыныштық табуға тырысыңыз. Біз жиі жағдайдың өзгеруі бізді бақытты етеді деп ойлаймыз. Егер бұл сынақ жойылса және ол кемшілік толтырылса, біздің бәріміз дұрыс болады деп елестетеміз. Осылай ойлауға азғырылған кезде, бізге жағдайдың өзгеруі емес, өзімізді жеңу қажет екенін есте ұстайық. Жақсы Иеміз бізге әрқашан осы жеңісті берсін, сонда біз тыныштыққа ие боламыз.
