Иеміз Иса сенім жолында алға ұмтылғанда, қайдан көмек сұрау керектігін жақсы білді. Құдай оның сенімі болды, Құдайдың еркі оның қуанышы болды, және ол Оған жүгінуді тоқтатпады. Оның өз күші жолда әлсіреуі мүмкін еді (Заб. 102:23), бірақ ол сарқылмас күштің қайнар көзін қайдан табу керектігін білді, және сол қайнар көзге әрдайым жүгінді.
Құтқарылған жан да Құдайға жүгінуді үйренді, және ол бұл істе тереңдеген сайын, Құдайды шынымен күтудің, Оның алдында тыныш және үнсіз болудың не екенін білгенде, ол Құдай еркінің жолындағы күш пен табандылықтың шынайы құпиясы мен қайнар көзін табады. Ол шынымен де: «Мен мұны естідім: күш Құдайға тиесілі» (Заб. 62:11) деп айта алады. Бұл бізге Оны өте нақты күту қажет кез.
Біз дұға етеміз; бізде тұрақты дұға ету уақыттары бар. Бұл қажет және дұрыс. Бірақ біз сонымен қатар Құдайды күтуіміз керек, әсіресе қазіргідей сәтте, оның жеке және ұжымдық жаттығуларымен. Бізге қазір Құдайды нақты күту үшін арнайы уақыт бөлу қажет.
Алдымызда үлкен және маңызды мәселелер тұр; және қазіргі уақытта Құдаймен дұрыс болу, сондай-ақ болашақта дұрыс болу үшін, әркімнің Онымен шынайы қарым-қатынаста болуы өте маңызды. Бұл жерде ешкім екіншісінің орнын баса алмайды. Әркім өзі үшін сеніммен және жаттығумен Құдайға – мәңгілік Құдайға, Иеміз Иса Мәсіхтің Құдайы мен Әкесіне; рақым арқылы біздің Құдайымыз бен Әкемізге жетуі керек. Оның бізді Өзіне жақындауға шақыратынын білу қандай жақсы!
