Пана және күш
«Құдай біздің панамыз және күшіміз, қиыншылықта көмекші, оңай табылады.» —Забур 46:1 JND
Пайғамбарлық тұрғыдан, бұл әдемі забур Исраилдің адал қалдығы Иерусалимде ұлттардың әскерлері оларды толығымен жою үшін Иерусалимді айнала қоршап алған кезде тұзаққа түсетін уақытты көрсетеді (Захария 12:2,12-14 қараңыз). Шығар жол болмаған кезде, адал еврей жоғары қарап: «Құдай біздің панамыз және күшіміз» деп айқайлайды.
Бұл біздің бүгінгі сабағымыз! Жағдайлар соншалықты қысымды болуы мүмкін, біз ешкімнен көмек күтпейміз. Керісінше, бәрі бізге зиян келтіру үшін әдейі жасалған сияқты болып көрінеді. Бірақ әрқашан бар Біреу бар. Иман жоғары қарап: «Құдай біздің панамыз!» деп айқайлайды. Әрқашан құтылу жолы бар (1 Қорынттықтарға 10:13), өйткені біздің панамыз Құдай. Оның бізбен қарым-қатынасын түсіндіру мүмкін емес, бірақ иман барлық жағдайда Оның қамқорлығын қабылдайды. Ол сүйіспеншілік Құдайы, және Ол әрқашан әділдерге назар аударады.
Құдай біздің панамыз ғана емес; біздің аятымыз Оның біздің күшіміз екенін айтады. Кейде сенушілер сенім жолында жалғастыруға күш жетіспегендіктен бас тартады. Жердегі және дүниелік ләззаттардан жеңілдік іздейді. Бүгінгі әлемде қандай қайғы бар, өйткені бір-біріне адал болуға да күш жоқ. Бірақ сенуші үшін, біздің панамыз болған сол Құдай біздің күшіміз де. Иман Оның бізбен қарым-қатынасы кемел екенін біледі; біздің аспандағы Әкеміз ешқашан қателеспейді. Біз әлсіз қолдарымызды Оның құдіретті қолына салып, жер бетіндегі кемел Адам болған Онымен бірге: «Иә, Әке, өйткені бұл Сенің көзіңе ұнамды болды» (Матай 11:26) деп айтпауымыз керек пе? Күн сайын өмірімізде Оның еркін қабылдау нәтижесінде біз де: «Құдай менің күшім» деп айтамыз.
