«Құдай Нұхты және кемедегі онымен бірге барлық тірі жанды... есінде сақтады». Жаратылыс 8:1 «Құдай Ыбырайымды есінде сақтап, Лотты... Лот тұрған қалаларды қиратқан кезде шығарды». Жаратылыс 19:29 «Құдай Рахилді есінде сақтап, Құдай оның тілегін естіп, оның жатырын ашты». Жаратылыс 30:22
Құдай Өз халқын есінде сақтайды, мейлі ол Нұх сияқты жер бетіндегі үлкен ауқымда болсын, мейлі Ыбырайым сияқты жергілікті ауқымда болсын, мейлі Рахил сияқты жеке ауқымда болсын. Құдай бізді есінде сақтайды, өйткені
біздің жойылмауымыз – Жаратқан Иенің мейірімінен, өйткені Оның мейірімділігі таусылмайды (Жоқтау 3:22).
Ол біздің топырақ екенімізді және ешқандай жолмен өзімізді құтқара алмайтынымызды есінде сақтайды.
Осыған байланысты, Ол бізді есінде сақтағанын Өзінің Ұлы Мәсіхтің айқышында ең жоғары деңгейде көрсетті. Айқыш арқылы Құдай енді былай дей алады:
олардың күнәлары мен заңсыздықтарын енді есіме алмаймын (Еврейлерге 10:17).
Біз жиналған кезде, ең алдымен, Ол сұрағандай, Оны еске алу үшін емес пе?
Мұны Мені еске алу үшін істеңдер (Лұқа 22:19).
«Мұны істеңдер, Мені еске алыңдар» – О, баталы, тірі Ием, Сол ең қымбат сөзде біз енді қандай рақым тереңдігін таба аламыз! Енді Өзіңнің айналаңа жиналып, жүрегіміз бен ар-ұжданымыз еркін, О, Ием, бір кездері өлген, біздің тірі Басшымыз, біз Сені еске аламыз!
