«Күшпен емес, қуатпен емес, Менің Рухыммен, – дейді Жаратқан Ие». (Захария 4:6) Бұл аят Жаратқан Иенің ісі адамның тапқырлығы мен күшімен емес, Киелі Рухпен жүзеге асатынын көрсететін маңызды шындықты бекітеді.
Біз мұны Ерихонды басып алуда көреміз. Қабырғалардың құлауына Исраилдің қарулы күші себеп болған жоқ. Дінбасылар кернейді жеті рет үрлегенде, қаланы олардың қолына тапсырған Жаратқан Ие болды.
Егер ол үлкен әскерге байланысты болса, Ғидеон мидиандықтарды ешқашан жеңе алмас еді, өйткені оның әскері үш жүз адамға дейін азайтылған болатын. Ал олардың әдеттен тыс қаруы ішінде алауы бар қыш құмыралардан тұрды. Оларға жеңіс берген тек Жаратқан Ие ғана болуы мүмкін еді.
Ілияс қасақана адамның күші немесе қуаты құрбандық үстелін тұтандыруы мүмкін деген кез келген мүмкіндікті жойды, оның үстіне он екі бөшке су құйды. От түскенде, оның Құдайлық көзі туралы ешқандай сұрақ туындауы мүмкін емес еді.
Адамның тапқырлығына қалдырылған шәкірттер түн бойы балық аулап, ештеңе ұстай алмады. Бұл Жаратқан Иеге қызметтегі шынайы тиімділік үшін Оған қарау керектігін көрсетуге мүмкіндік берді.
Біз үшін христиандық қызметтегі ең үлкен қажеттілік ақша деп ойлау оңай. Шын мәнінде, ол ешқашан болған емес және ешқашан болмайды. Хадсон Тейлор бізге қорқу керек нәрсе тым аз ақша емес, тым көп қасиетсіз ақша екенін айтқанда дұрыс айтты.
Немесе біз сахна артындағы саясатқа, немесе жоғары деңгейлі жарнамалық бағдарламаларға, немесе адамдарды психологиялық манипуляциялауға, немесе ақылды шешендікке жүгінеміз. Біз үлкен құрылыс бағдарламаларымен және ұйымдастырушылық империя құрумен айналысамыз, бұл табыстың кілті деп бекер ойлаймыз.
Бірақ Құдайдың ісі күшпен немесе қуатпен немесе осы нәрселердің ешқайсысымен алға жылжымайды. Ол Жаратқан Иенің Рухымен.
Бүгінгі таңда «христиандық жұмыс» деп аталатын көптеген жұмыстар Киелі Рух болмаса да жалғаса берер еді. Бірақ шынайы христиандық жұмыс – бұл рухани соғысты жүргізу арқылы Оны таптырмас ететін жұмыс, денелік қарумен емес, дұғамен, сеніммен және Құдай Сөзімен.
