«Оған Құдай Әке мөрін басқан.» (Жохан 6:27)Киелі Рух Елуінші күн мейрамында жерге түскен сәттен бастап, Інжілге сенген әрбір адам Исаның қанымен құтқарылып, Киелі Рухпен мөрленеді (Ефестіктерге 1:13 қараңыз). Құдай, бейнелі түрде айтқанда, Өзінің мөрін адамға басып: «Бұл адам Маған тиесілі – уақыт пен мәңгілікке!» дейді.
Қой сатып алғысы келетін фермерді елестетіңіз. Ол олардың бағасын төлегеннен кейін, оларды өз инициалдарымен белгілейді. Неліктен олай істейді? Олардың оның меншігі екенін көрсету үшін және егер біреуі жоғалып кетсе, оны тану үшін. Бағаны төлеу оларды оның меншігі болуға құқық береді, ал белгі оларды оның өзінікі ретінде анықтайды.
Құдай имандыны Өз Рухымен мөрлегенде де соған ұқсас: Мәсіхтің қаны – Құдай сізді сатып алған баға, ал Киелі Рух – сізді Оның меншігі ретінде белгілейтін Құдайдың мөрі.
Құдай Ұлымен басқаша болды: Ол Өзінің жеке кемелділігіне байланысты Рухпен көпшілік алдында мөрленді (Жохан 6:27 қараңыз)! 30 жыл бойы Ол Құдайдың көз алдында мінсіз өмір сүрді. Енді Ол Өзінің мінсіз қасиетті өмірі үшін көктен Құдайдың мойындауын алды.
Әке Оған көпшілік алдында мөрін басты, бейнелі түрде айтқанда, бұл Адамның Иорданда Жохан шомылдырғандардың бәрінен мүлдем басқаша екенін анық көрсету үшін. Ол қан төгілмей тұрып Киелі Рухпен мөрленген жалғыз адам.
Егер сіз Киелі Рухтың ішіңізде еркін жұмыс істеуіне мүмкіндік берсеңіз, Иеміз мұны сіз қарым-қатынас жасайтын адамдарға Құдайдың мадақтау хаты ретінде пайдалана алады.
Өзін мадақтаған адам емес, Иеміз мадақтаған адам мақұлданады (2 Қорынттықтарға 10:18).
Құдайдың Рухы сізде және сіз арқылы жұмыс істегенде, ол көрінетін болады. Пауыл Қорынттықтарға қызметіне қатысты былай деп жазады:
Сіздер біз жеткізген Мәсіхтен келген хат екендеріңізді көрсетесіздер, ол сиямен емес, тірі Құдайдың Рухымен жазылған (2 Қорынттықтарға 3:3).
Құдайдың адал және тәуелді қызметшілері Рухтың оларда еркін жұмыс істей алатындығымен сипатталады (2 Қорынттықтарға 6:3, 6 қараңыз)!
HL Heijkoop өз тәжірибесінен келтірген келесі мысал, біз өзімізді Оған қолжетімді еткенде Киелі Рухтың қалай бағыт бере алатынын көрсетеді:
«Он сегіз жыл бұрын мен Америкаға алғаш рет бардым. Әйелім екеуміз бірнеше бауырларды білетін қауымдастық бар қалаға бара жатқанбыз. Бірақ жолда Иеміз маған: «Сен ана қалаға баруың керек», – деді. Бұл мүлдем басқа жер еді! Мен ол жерде ешқашан болмағанмын, бірде-бір адамды танымайтынмын, ешқандай есімдер мен мекенжайлар жоқ еді. Мен сол қаладағы бір бауырдың мекенжайын алу үшін жүздеген шақырымға айналма жол жасауға мәжбүр болдым. Енді, біз сенбі күні кешке сол жерге жеттік және бізді жылы қарсы алды. Біз келесі бейсенбіге дейін қалдық. Сол уақытта менің үй иесі маған жергілікті қауымдастықтағы қарым-қатынастар туралы айтып берді. Жоғарыда айтқанымдай, біз бауырлар мен әпкелерді, немесе олардың жағдайларын білмейтінбіз. Әдеттегідей, әр кеш сайын жиналыс болды және Иеміз мені Сөзді уағыздау үшін пайдаланды. Ақырында, сәрсенбі кешке кейбір бауырлар менімен сөйлесуге келді. Олар қауымдастықтағы жағдайдың өте нашарлағанын және бөлінудің болғанын, сондықтан осы аптада бөлінуге шешім қабылдағанын айтты. Бірақ, олар Иеміз мені жібергенін және Сөзді жариялау оларға бөлінудің жақсы емес екенін анық көрсеткенін айтты. Сондықтан, осыған байланысты, олар бөлінбей, бірге қалуға шешім қабылдады. Сонымен, Иеміз мені ол жерге жіберген, мен бұл нәрселердің бәрі туралы ештеңе білмесем де.» Дж.П.С.
