«Ол мені тыныш сулардың жанына бастайды» (Забур 23). Адамдардың жаны тынымсыз, күнә оларды солай етті, өйткені «зұлымдар тыныштық таппайтын теңіз сияқты». Бірақ Игі Шопан өз қойларын тынымсыз адасудан, қанағаттанбаған және өз еркімен адасудан шақырып, Оның аяғына тыныштыққа әкеледі. Ол оларды тыныштық суларының жанына бастайды. Салыстыру көрініске тыныштық суретін әкеледі; ол қауіпсіз баспанадағы жүректің тыныштығы туралы айтады. Бірақ бұл жан тыныштығы сыртқы жағдайлардан туындайды дегенді білдірмейді – бұлар біздің табиғи бейімділігімізге өте қолайсыз болуы мүмкін, бірақ олардың ортасында жүрек тыныш болуы мүмкін, өйткені басқа Жазбада айтылғандай:
«Сенің ойы сенде тұрған адамды Сен толық тыныштықта сақтайсың, өйткені ол Саған сенеді».
Дауыл және Құтқарушының тыныштығы
Жер бетіндегі Иеміздің өміріндегі бір жанды баурап алатын оқиға бұл тыныштық пен бейбітшілікті тамаша көрсетеді. Ұстаздарының бұйрығымен балықшы-шәкірттер өз кемелерін күн сәулесі түскендей тыныш теңізге шығарды. Бірақ олар ескектерін ескек ұстағыштарға әрең орнатқанда, жел көтеріліп, бірте-бірте күшейіп, қатты дауылға айналды, сол дауылда тозақтың қаһары босатылғандай болды, және толқындар сол кішкентай қайықтың айналасында қатты күшпен гүрілдеп, айналды, сондықтан сол тәжірибелі теңізшілерді үрей биледі.
Қайықтың сыртындағы сулардың қаһары олардың кеудесінде қатты үрей тудырды, сондықтан олар Ұстаздарына өлетіндерін айтып айқайлады. Бірақ Ол ше? Ол қорықты ма? Оның мінез-құлқында жүрегінің қандай да бір алаңдаушылығы көрінді ме? Жоқ, «Оның басы жастыққа қойылған, Ол қатты ұйықтап жатқан». Дауылдың ортасындағы тамаша тыныштық! Қауіпті толқындардың алдындағы бақытты тыныштық! Неге олар Оның жастығын бөліспеді? Егер сол дауыл жеті есе күшейгенде де, олар қауіпсіз болар еді, иә, Оның бұйрығымен үлкен тыныштық турбулентті толқындарды тоқтатқандай қауіпсіз болар еді.
Үзілмейтін сенімнің құпиясы
Бірақ сол тамаша тыныштықтың құпиясы не болды? Иеміз басын қандай жастыққа қойды? Құпия Құдайға деген үзілмейтін сенім болды; жастық Оның Әкесінің өзгермейтін және құдіретті сүйіспеншілігі болды. Ол абсолютті тәуелділік Адамы болды, адамнан да артық, біз көретіндей, бірақ шынымен адам, барлық жолын Құдайға тапсырып, тек Оның еркін орындауға қанағаттанды. Ал Ол қызмет еткен Құдай әрбір жағдайдың артында тұрды; Ол су тасқынының үстінде отырды және дауылдың аузына мықты тізгін салды. Ол Оның рұқсатынан тыс қаһарлана алмады, Оның сүйіспеншілігі Сүйіктісін барлық жолдарында сақтайды, және мәңгі бақытты және абсолютті тәуелді Иса сонда тыныштық тапты. Ал, мәсіхші, Ол саған сол жастықты береді, сонда сен қиыншылықтың ортасында тыныштық табасың, Ол айтады:
«Әкеңіздің Өзі сіздерді сүйеді, өйткені сіздер Мені сүйдіңіздер».
«Менің тыныштығымды Мен сіздерге беремін… әлем беретіндей емес, Мен сіздерге беремін. Жүректеріңіз алаңдамасын, қорықпасын» (Жохан 14:27).
Бұл үлкен шындық – «Ол мені тыныш сулардың жанына бастайды». Сырттағы қаһарлы тасқын, бірақ іштегі тыныш сулар.
Дауылға билік және сенушілер үшін сабақ
Сол шәкірттердің қорқынышы Иеміздің құдіретті күшінің дәлелін, Оның Құдайлық даңқының жарқырауын әкелді. Олардың әлсіздігіне жүрегінде нәзік мейірімділікпен, көздерінде мәңгілік тыныштықпен және аузындағы сөздерінде құдіреттілікпен Ол дауылға сөйледі; және үлкен толқындар Оның аяғына үнсіз бағыныштылықпен құлады, дәл бір спаниель өз қожайынының аяғына бүріскендей. Шәкірттер сол құдіретті әрекетке таң қалды, және шынында да, бұл тамаша болды; бірақ екеуінің қайсысы біздің ең терең таңданысымызды тудырады, дауылдағы тыныштық па, әлде оған билік пе?
Біріншісі тіпті біздікі болуы мүмкін, өйткені екіншісі әрқашан біздің жағымызда, мәңгілік сүйіспеншілік дауыл бізге қажетті сабақты үйреткенін көргенде біз үшін қолданылады. Бірақ дауылды біз үшін алып тастағаннан гөрі, Оған толық сеніммен тыныштық тауып, дауылдан өту үлкен іс. Су тасқыны біздің айналамызда айналып жатқанда, біздің сенімсіздігімізге сәйкес жағдайларды өзгертуден гөрі, тыныш сулармен басқарылуға рұқсат беру Оның құрметіне көбірек.
Барлық уайымыңды Оған тапсыру
«Біздің өлетінімізге мән бермейсің бе?» – деп айқайлады Оның шәкірттері. Олардың аузынан шыққан таңғажайып сөздер, Оған деген сенімсіздігін көрсетеді. Олар Оны қаншалықты аз білген! Саймон Петр осы сенімсіз айқайды жылдар өткен соң қатты сыналып, қудаланған бауырларына жазғанда есіне алды ма екен деп ойлаймын:
«Барлық уайымыңды Оған тапсырыңдар, өйткені Ол сендерге қамқорлық жасайды».
Иә, Ол қамқорлық жасайды, және Саймон Петр мұны дәлелдеді, біз де дәлелдедік, және біз әлі де дәлелдейміз, бізде сенім болғандықтан емес, Ол адал болғандықтан.
Мәсіхшілер, әрқашан Иемізге сенейік; Оның кеудесіне сүйеніп, Ол біздің жанымызда Оның өзгермейтін сүйіспеншілігінің мақсаттарын ілгерілетпейтін бірде-бір жағдайға жол бермейтініне немесе бізді ешқандай жағдайға қоймайтынына сенейік. Сонда біз тыныштық суларымен басқарыламыз. Және әлемде біз қиыншылыққа тап болсақ та, Онда біз тыныштық табамыз.
