«Қайда барасың?» саяхатшылар кездескенде жиі қойылатын сұрақ. Олардың жауаптары әртүрлі болуы мүмкін, бірақ Киелі кітап тек екі түпкілікті мекенді ұсынады: жұмақ немесе тозақ. Олардың үлкен маңыздылығына байланысты, бұл мекендердің шындығы туралы нақты болу маңызды. Бірақ одан да маңыздысы – қарапайым адам жұмаққа қалай жете алады.
Жұмақ ұғымы Киелі кітаптың ең алғашқы аятынан бастап ұсынылған: «Бастапқыда Құдай аспан мен жерді жаратты» (Жаратылыс 1:1 NKJV). Осыған ұқсас сілтемелердің көпшілігі жай ғана аспанның үлкен ашық кеңістігін, планетамыздың айналасындағы атмосфераны және күн жүйесінің кеңдігін білдіреді: «Құдай кеңістікті Аспан деп атады» (Жаратылыс 1:8). Бұл аспан физикалық ғаламдағы жаратылған кеңістік.
Алайда, адамдар «жұмаққа бару» туралы айтқанда, олар осы ғаламнан тыс, қуаныш пен кемелдікке толы орынды білдіреді. 1 Патшалықтар 8-де (30,39,43,49) төрт рет Сүлеймен жұмақты Құдайдың «мекені» деп атады. Ал Иеміз Иса: «аспан... Құдайдың тағы» (Матай 5:34) деді. Егер сіз Киелі кітаптың Құдайына сенсеңіз, онда сіз осындай жұмаққа сенуіңіз керек.
Дәл солай, сіз тозаққа да сенуіңіз керек. Бұл сөз Інжілдерде 15 рет қолданылған, және одан да көп рет айтылған. Және әр қолданылған сайын, сөйлеуші Иеміздің Өзінен кем емес. «Жұмақ» және «тозақ» деп аталатын орындардың нақты бар екендігі Оның өз сөздерімен расталған. Дегенмен, сұрақ қалады, адамдар бұл орындардың біріне қалай түседі? Бұл кездейсоқ па? Орын табу бізге байланысты ма? Әлде бұл тәсілдердің екеуінен де артық нәрсе бар ма?
ШЕОЛ ЖӘНЕ ҺАДЕС
Ескі Өсиетте, шеол әрбір адамның баратын жерін білдірді. Бұл сөз шамамен 60 рет кездеседі, және оны аударғандар Авторизацияланған Король Джеймс нұсқасы оны ағылшын тіліндегі «қабір» және «тозақ» сөздерінің арасында теңдей бөліп аударды. Шеол жерлеу орнынан артық мағынаны білдірді; бұл жандар өлгеннен кейін баратын орын болды. Ол тірілер арасындағы орыннан қайтымсыз өзгерісті білдірді. Бұл тоймайтын орын болды, әрқашан басқа жанды қабылдауға дайын (Нақыл сөздер 30:16). Бұл әрекетсіздік орны болды, онда ешкім Иеміз үшін куәлік ете алмады (Забур 6:5).
Дегенмен шеол сенушілер мен сенбеушілердің ортақ жағдайы болса да, айырмашылық болды. Зұлымдар азап шекті, ал әділдер жұбаныш тапты, мұны біз Иеміздің бай адам мен кедей қайыршы Лазар туралы әңгімесінен білеміз (Лұқа 16:22-31). Бұл кедей қайыршы «Ыбырайымның қойнында» жұбаныш тапқанда, зұлым бай адам бірден азап шекті. Бір мағынада, екі адам да һадесте (Ескі Өсиеттегі шеолдыңЖаңа Өсиеттегі баламасы) болды, бірақ біреуі тыныштық тапты, ал екіншісі азап шекті.
Мұның шындығын асыра айту мүмкін емес. Бай адам соншалықты қатты қиналған, ол бір сәттік жеңілдік үшін бір тамшы суды қуана қабылдар еді. Ол отбасына арнайы ескерту жіберуді өтінді, бірақ еш нәтиже болмады. Одан әрі, оның һадестегі тұрағы тұрақты болды: «Біз бен сендердің араларыңда үлкен тұңғиық орнатылған, сондықтан... олар... бізге өте алмайды» (Лұқа 16:26). Өлгеннен кейін өз жағдайын жақсартуға ешқандай мүмкіндік жоқ, тазару, басқалардың дұғалары, басқалардың шомылдыру рәсімдері немесе басқа жолдар арқылы да. Бұл қайтымсыз: «Адамдарға бір рет өлу, ал одан кейін сот белгіленген» (Еврейлерге 9:27).
Дегенмен, баталы өлгендер қайта тірілуді күте алатын. Әйүп өзінің Құтқарушысын көретінін айтты, тіпті оның денесі шіріп кетсе де: «Терім жойылғаннан кейін, мен білемін, мен өз тәнімде Құдайды көремін» (Әйүп 19:26).
ЖҰМАҚ ЖӘНЕ АСПАН
Христиандық дәуір бұл ілімдерге көбірек қосады, мұны біз Иеміздің айқыштағы сөздерінен білеміз. Өліп бара жатқанда, тәубе еткен ұры Мәсіхпен бірге Оның болашақ патшалығында болу артықшылығын сұрады. Бұл үлкен сенім мәлімдемесі болды, бірақ Иеміз Өзінің адамдарын одан да жақсы нәрсе күтіп тұрғанын анық айтты: «Бүгін сен Менімен бірге жұмақта боласың» (Лұқа 23:43). Жұмақ жай ғана қабір немесе Ыбырайымның қойнындағы баталы орын емес. Бұл сөздің басқа қолданыстары (2 Қорынттықтарға 12:4; Аян 2:7) оның Құдайдың мекені, аспанның өзі екенін көрсетеді. Біз Иемізбен бірге жұмаққа кірген бірінші адам, оның бұрынғы өмір салтын ескерсек, біз өз үйімізге кіргізбейтін соңғы адам болар еді деп айтуымыз мүмкін. Дегенмен, Мәсіхтің құтқарушылық жұмысы сол адамда оны аспанның өзіне лайықты ететін өзгеріс жасады.
Бұл ауысу «бүгін» болатынына назар аударыңыз – ұзақ уақыттан кейін немесе бірқатар жақсы істерден кейін емес. Ол Мәсіхтің ісіне кешірілген және құтқарылған сенуші ретінде бірден жұмаққа алынды. Сондай-ақ, Иеміздің қатысуы уәде етілгеніне назар аударыңыз; Ол: «Сен Менімен бірге боласың» деді. Ұрыны патриарх емес, Иеміздің Өзі қарсы алады.
Нәтижесінде, біз қазір әрбір шынайы сенушінің өлім болған кезде сол жолмен жүретініне абсолютті сенімділікке иеміз. Иса Мәсіхтің өлім мен һадестіңкілттері бар, мұны Ол Аян 1:18-де жариялады. Енді біз елші Пауылмен бірге: «Денеден алыс... Иемізбен бірге» (2 Қорынттықтарға 5:8) деп айта аламыз. Өлген христиандар өз денелерінің қайта тірілуін күтіп, «Исада ұйықтағандар» (1 Салоникалықтарға 4:14) болып саналады.
Одан да үлкені, христиандық дәуірде біз Иеміздің аспаннан қайтып келуін күтеміз. Біреу айтқандай: «Біз жерлеушіні емес, көтерушіні іздейміз!» Екінші Қорынттықтарға 5:1-4 өлімді «шешіну» сияқты көрсетеді және күтетін нәрсе бар екенін баса айтады. Шешінгеннен гөрі, біз Құдай біз үшін дайындаған өлмейтін денелермен «одан әрі киінгіміз» келеді. Мәсіхтің келуімен біздің қарапайым денелеріміз Оның даңқты денесі сияқты болып өзгереді. Бұл өлімнен өтуден әлдеқайда жақсы болады, және бұл әрбір христианның үміті болуы керек (Філіппіліктерге 3:20-21). Бірнеше жеке сенушілер өлімнен өтетінін білсе де (Пауыл, 2 Тімотеге 4:6; Петір, 2 Петір 1:14), біз бәріміз Иеміздің жақын, кез келген сәттегі қайтып келуін күте аламыз.
ҚАЗІР ҚАЛАЙ ӨМІР СҮРУ КЕРЕК
Киелі кітаптың ешбір ілімі тек ақпараттық болуға арналмаған. Құдай біздің жұмақ пен тозақ туралы тек фактілерді білгенімізді қаламайды; Ол біздің олардың шындығын түсінгенімізді көрсететіндей өмір сүргенімізді қалайды. Бір орынды жауап тозақтан қорқу болар еді. Сенбеушілер үшін қорқу дұрыс! «Тозақ» сөзі қарғыс сөз ретінде соншалықты дұрыс қолданылмаған, сондықтан оның қорқыныштылығы көптеген адамдарға өте аз әсер етеді. Дегенмен, сенбеуші жанның азабы өлімнен кейін бірден басталады, мұны біз бай адам туралы әңгімеден көрдік.
Одан да көп, Құдай әлемнің соңына арналған түпкілікті жоспарларын ашты, тіпті өлім мен һадес, Құдайдың жаулары ретінде, жойылып, «от пен күкірт көліне» тасталады – Шайтанның, оның қызметшілерінің және Құдайдың Өмір кітабында тізімделмегендердің барлығының түпкілікті мекені (Аян 20:10,14,15). Егер бай адам һадестің жалынында азап шегіп жатырмын деп ойласа, от көліндегі қарқынды, мәңгілік азап қаншалықты жаман болады! Иеміз Иса оны гееннадеп атады, бұл сөз Марқа 9:43-48 және басқа да бірнеше үзінділерде «тозақ» үшін қолданылған. Бұл теңдессіз қараңғылық орны, онда күнәкарлар үнемі азаппен жылап, зар еңірейді, онда шіру құрты мен азап оты шексіз. Бұл тіпті өз тағдырын білетін жын-перілердің өзі мүмкіндігінше аулақ болғысы келетін орын (Матай 8:29).
Егер сіз өлімнен кейін тозақтың азабында оянуыңыз мүмкін бе деп алаңдасаңыз, тозақ пен от көлінің қорқынышты тұрақтылығын қайта қараңыз. Құдай бұл мәңгілік отты шайтан мен оның құлаған періштелері үшін дайындады (Матай 25:41). Бірақ Иса Мәсіх арқылы келетін Құдайдың мейірімін қабылдамайтындар, ақырында өз күнәларында өліп, өздеріне сол сотты әкеледі.
Дегенмен, құтқарылу бар! Құдай сізге айқышта тәубе етуді, күнәларыңыздан толық кешірімді ұсынады. Тіпті Ол, күнәнің Өзінің қатысуынан жойылуын талап ететін, былай дейді: «Мен зұлымның өлімінен ләззат алмаймын, бірақ зұлым өз жолынан бұрылып, өмір сүрсін» (Езекиел 33:11).
Христиандар да тозақтың қорқыныштылығынан әсерленуі керек. Иеміздің сотының қорқынышына байланысты, біз басқаларды Оған бұрылуға көндіруіміз керек, оларды Оның сотының отынан тым кеш болмай тұрып жұлып алғандай (Яһуда 23). Егер кейбіреулер жанып жатқан ғимараттан қалай құтылу керектігін білсе, басқаларға ескертпестен тек өздерін құтқару ұят емес пе?
Дегенмен, христиандарда тозақтан қорқудан да күштірек мотивация бар – Құдайдың тегін рақымы арқылы Оған келетіндердің барлығына уәде етілген жұмақ үміті. Бұл үміт бізге басымдықтарымызды белгілеуге көмектеседі, өйткені аспандағы қазыналар мен Иеміздің қуанышы бар (Матай 6:19-21; 25:21); ол бізге азапты көтеруге көмектеседі, өйткені тынығу уақыты келеді (2 Салоникалықтарға 1:7); және ол біздің жандарымызды бекітеді, сондықтан біздің христиандық тәжірибеміз Мәсіхтің аспандағы орны сияқты тұрақты бола алады (Еврейлерге 6:18-20). Иса бізге Әкесінің үйіндегі орынды уәде етті, онда біз мәңгілікке қайғының жоқтығын және Иеміздің қатысуын тамашалай аламыз (Жохан 14:2-3).
Күтіп тұрғанда, біз Иемізге адалдықпен және қуанышпен қызмет ете аламыз. Пауыл жұмақта болғысы келер еді, өйткені, ол жазғандай, «кетіп, Мәсіхпен бірге болу... әлдеқайда жақсы». Дегенмен, ол жердегі әрбір күннің Оған қызмет етуге тағы бір күн екенін түсінді, адасқан жандарға Оны тануға және сенушілерге Онымен жүруге көмектесу арқылы. Пауыл үшін бұл соншалықты қиын таңдау болды, ол нені таңдарын білмеді (Філіппіліктерге 1:23-25). Иемізбен сондай қарым-қатынаста болғаныңызды елестетіңіз, біз жұмаққа жеткенше жай ғана шыдап отырмаймыз, керісінше әрбір күнді белсенді түрде тамашалаймыз, бұл Оны басқаларға танытуға тағы бір мүмкіндік екенін білеміз.
Жұмаққа қатысты тағы бір терминді, христиандар үшін маңызды – «аспан орындары» ұғымын қарастырған жөн, ол «биік орындар» немесе «аспандықтар» деп те аударылады. Бұл әсіресе Ефестіктер кітабында баса айтылған. Мәсіх осы аспан орындарында отыр, бірақ Құдай бізді де «Иса Мәсіхте аспан орындарында бірге отырғызды» (Ефестіктерге 1:20; 2:6). Құдай бізді Мәсіхпен соншалықты тығыз байланыстырғандықтан, біз жерде бола тұра христиандықтың аспандық сипатын қазірдің өзінде өмір сүре аламыз.
Жұмақ пен тозақ, көрінбесе де, Құдай Сөзі сияқты шынайы. Тозақ туралы білім бізді Құтқарушы Құдаймен шынайы қарым-қатынасқа итермелеуі керек. Жұмақ үміті бізді аспанның құндылықтарын ескере отырып, осында өмір сүруге мәжбүр етуі керек. Христиандық жетілу деңгейіміз қандай болса да, біз Құдайға бұрылып, «Оның Ұлын аспаннан күткен» Салоникалықтарға еліктей аламыз (1 Салоникалықтарға 1:10).
