Біз Ескі Өсиетте құрбандыққа пайдаланылған кейбір құстарды қарастырғымыз келеді. Жаратылыс 8-тарауда біз құстардың Құдайға құрбандыққа шалынған алғашқы жағдайын табамыз. Нұх кемеден жаңа ғана тазартылған әлемге түскен еді. Киелі жазба бізге топан суға дейін «Жаратқан Ие адамның жер бетіндегі зұлымдығының үлкен екенін, және оның жүрегінің ойларының әрбір қиялы үнемі тек жамандық екенін көрді» (6:5) деп айтады. Жерді толтырған азғындық пен зорлық-зомбылық топан судың үкімін әкелді.
Бұл зұлымдыққа қарама-қарсы, Нұхтың барлық таза құстарды құрбандық үстеліне өртелетін құрбандық ретінде шалғанын ескеріңіз. Бұл бізге жерге келген Құдай Ұлын еске салады. Күнәмен ластанған әлемнің ортасында Ол «таза» болды. Ол пәк болды (1 Жохан 3:3). Ол қасиетті, зиянсыз және ластанбаған болды (Еврейлерге 7:26). Киелі Рух Оған шомылдыру рәсімінде түскенде, Ол Оған көгершін түрінде түсті, бұл Оның таза және пәк сипатын көрсетті. Ақырында Құдай қуанатын, Оның барлық еркін орындайтын баталы Адам (Елшілердің істері 13:22 салыстырыңыз). Біз үшін Ол Өзін шынайы өртелетін құрбандық ретінде шалады (Ефестіктерге 5:2; Еврейлерге 9:14).
Содан кейін біз бұл құрбандықтың нәтижелерін байқаймыз. Жаратқан Ие тәтті иісті, немесе «тыныштық иісін» иіскеді. Біз адамзаттың жүрегі мен ойлары топан суға дейінгідей өзгеріссіз қалғанын оқимыз. Бірақ Мәсіхтің құрбандығы Құдайға тыныштық берді. Содан кейін 9-тарау батамен басталады: «Және Құдай Нұх пен оның ұлдарына бата берді» (1-аят). Сондықтан біз үшін бүгін біз Мәсіхтегі аспандағы әрбір рухани батамен баталанғанбыз (Ефестіктерге 1:3). Бұл тек Оның азаптары, өлімі, тірілуі, көтерілуі және Құдайдың оң жағындағы даңқы арқасында ғана болуы мүмкін. Оны мадақтайық!
