Ишая кітабы бейбітшілік туралы жиі айтады, Ишая 9:6-дағы Бейбітшілік Ханзадасынан бастап, Ишая 66:12-дегі «өзендей бейбітшілікпен» аяқталады. Бұл әдемі сілтемелер, бірақ олардың арасында жоғарыдағыдай көптеген үзінділер бар. Иеміз Жақып үйінің күнәларын жариялады (58:1), және мұнда Ол оларды құтқаруға толық қабілетті екенін анық көрсетеді. Олар Одан алыс болса да, оларға жету қабілетінде ешқандай кемшілік жоқ. Егер олар Оған шын жүректен шақырса, Оның оларды есту қабілетінде ешқандай қателік жоқ. Бірақ олар басқа жолды таңдады. Олар күнәларынан бас тартуға дайын емес, және бұл Оның бетін жасыруына және олардың жалған дұғаларын естуден бас тартуына себеп болады. Кедергі толығымен оларда, сондықтан олар бейбітшілік жолын білмейді.
Кейінірек, бұл үзінді Римдіктерге 3-тарауда бұл мәселенің ежелгі Исраилмен шектелмейтінін көрсету үшін келтірілген. Бұл мәсіхшілер мен яһудилердің де тәжірибесі, біздің жүректеріміздің табиғи жағдайы. Тек бейбітшілікті ғана емес, бейбітшілік жолын табу қандай болар еді! Бейбітшілік Ханзадасымен бірге жүру, өзендей бейбітшіліктен ләззат алу – қандай қанағат! Бірақ біз Құдайдың Өзіне оралу шақыруынан бас тартқанша, бұл бейбітшілік бізден қашып кетеді.
Бірақ мейірімділікке бай Құдай біздің үмітсіздігімізді шешуге бел буды. Құтқарушы Иса бізге жоғарыдан келді, «біздің аяқтарымызды бейбітшілік жолына бағыттау үшін» (Лұқ. 1:79). Киелі кітаптың Құдайы бейбітшілік жолы қайдан табылатынын біліп қана қоймайды, сонымен қатар бізді оған бағыттайды. Егер сіз бұл бейбітшілікті таба алмасаңыз, үмітсізденбеңіз. Бейбітшілік Иеміз Өзі жолды көрсетеді (2 Сал. 3:16).
