Тәуелділік және Әкенің ісі
«Ал Өзі шөл далаға кетіп, дұға етті.» — Лұқа 5:16 ЖНД
Иеміз Исаның өміріндегі дұға мұнда жер бетінде бізге Оның құтқару ісін орындауға жіберген Біреуге деген кемел тәуелділігін көрсетеді. Бала кезінен бастап Оның Әкесінің ісімен айналысуға деген ықыласы болды. Иеміз Иса бүкіл өмірінде шынайы тәуелділікті көрсетті. Ол өз еркімен Өзін босатып, құлдың бейнесін алды. Иә, Иеміз Иса жемқорлық пен өзімшілдікке толы бұл әлемде Белбеулі Біреу ретінде пайда болды (Жохан 13:4); Ол қызмет етуге келді.
Кейде мұқтаж адамдар Оның қызметін іздеді, Лұқа 5:12-де оқығанымыздай: «Ол қалалардың бірінде болғанда, міне, алапеспен ауырған бір адам Исаны көріп, жүзімен жерге құлап, Оған жалбарынды: «Ием, егер қаласаң, мені тазарта аласың». Алапеспен ауырған адам Иемізді осы қорқынышты аурудан тазарту үшін іздеді. Мейірімділікпен, Иеміз күнәға қарсы Өз билігін қолданып: «Қалаймын; тазартыл!» (13-аят) деді. Әрине, біздің баталы Иеміз етпен көрінген Құдай болды (1 Тімөтеге 3:16), бірақ дәл осы Біреудің Өзінің құдіретті күшін қолданатын қызметші ретінде көрінуі қандай әдемі Әкеге тәуелді болу арқылы.
Осы оқиғадан кейін бірден Иеміз шөл далаға кетіп, жалғыз дұға етті. Ол қызметтен кейін Әкесімен қарым-қатынаста жалғыз болу қажеттілігін сезінді. Көбінесе біз Иеміз үшін орындауға шақырылған белгілі бір қызметтің алдында дұғада ынталы боламыз, бірақ шынайы тәуелділік біздің қызметімізді орындалғаннан кейін де Құдайдың қолына тапсырады.
Көп ұзамай Иеміз Иса оқытумен айналысты, және Иеміздің күші оларды емдеу үшін болды. Бұл біз үшін практикалық сабақ. Біздің барлық қызметіміз Оған тәуелді жүректерден туындауы керек. Онсыз біз ештеңе істей алмаймыз. Иеміз Исаның жер бетінде өмір сүріп, қызмет еткендегі дұға өмірінен үлгі алайық.
