Құдайлық атаулар
ЖӘНЕ ОЛАРДЫҢ МАҢЫЗЫ / Он екінші бөлім
Иса – Ехоба
Ескі Өсиеттегі Ехоба – Жаңа Өсиеттегі Иса. Оның туылғанда Құдайдың періштесі берген есімі – Иса – мұны дәлелдейді (Матай 1:20-21). Бұл Жах (Ехобаның қысқартылған түрі) және Хошеа немесе Жошуа, яғни Құтқарушы деген сөздердің бірігуі. Басқаша айтқанда, Ол – Құтқарушы-Құдай.
Иса өзін Ехобамын деп мәлімдеді. Яһудилерге сөйлегенде, Ол олардың таңданысын тудырып, Ыбырайым Оның күнін көріп қуанғанын айтты. Олар Оның 50 жасқа толмағанын, сондықтан бұл мәлімдемені қалай жасай алатынын мазақтап, сенбестікпен жауап берді. Оның жауабы: «Ыбырайым болмай тұрып, Менмін» (Жохан 8:58 NKJV) болды. Осылайша Ол Ескі Өсиеттегі Ехоба екенін анық мәлімдеді. Менмін – құдайлықты мәлімдеу. Ехоба өзін Менмін деп мәлімдеді (Мысырдан шығу 3:14); Иса өзін Менмін деп мәлімдеді (Жохан 8:58). Ехоба жанып тұрған бұтадан сөйлеп, Исраил балаларын мысырлықтардың қатыгез құлдығынан құтқару үшін түскенін айтты. Иса ретінде, Ол адам кейпінде, күнәнің қатыгез құлдығынан әлдеқайда күштірек деңгейде құтқару үшін жерге түскенін, және бұл Оның өзіне шексіз шығынмен – тіпті Қалвари крестінде өмірін құрбандыққа шалу бағасымен болғанын көрді.
Ескі Өсиеттегі Құдайдың есімдерін қарастырғанда, біз Ехобаға қосылған қосымша сөздердің тізімін бердік, олар Құдайдың Өз халқын қалай мол баталармен жарылқайтынын көрсетті (2014 жылғы желтоқсан айындағы нөмірді қараңыз). Енді біз мұның Жаңа Өсиеттегі сәйкесін, Иеміздің Өзін таныстыруымен байланысты ұсынамыз. Жохан Інжілінде бірнеше рет Иеміздің құдайлықты «Менмін» деген сөздермен растағанын көреміз – Ескі Өсиеттегі Ехоба, Құдайдың Өз сүйікті Ұлын осы әлемге жіберу арқылы адам үшін қандай баталарды ойлағанын ашатын сөз тіркестерімен бірге.
«Мен – Өмір Нанмын»
(Жохан 6:48). Алғашқы екі сөз құдайлықты растайды. Соңғы төрт сөз Иеміз адам кейпіне еніп, бізге өмір наны болуы үшін крестте өлмегенде шындыққа айналмас еді. Біз оқимыз: «Мен – көктен түскен тірі нанмын. Егер кімде-кім осы наннан жесе, ол мәңгі өмір сүреді; мен беретін нан – әлемнің өмірі үшін беретін Менің етім» (Жохан 6:51). Оның өмірі құрбандыққа шалынуы керек болды, сонда Иеміз Иса Мәсіхке сенетін әрбір адамның үлесі өмір болсын.
«Мен – Әлемнің Жарығымын»
(Жохан 8:12). Әлемнің Жарығы болған Ол оған келіп, адамдар арасында өмір сүрмесе, аспан жарығы қалай жарқырай алар еді? Біз оқимыз: «Онда өмір болды, және өмір адамдардың жарығы болды» (Жохан 1:4). Бүгінгі таңда адамда жоғарыдан келгеннен басқа қандай шынайы жарық бар? Біз Әкемен мәңгіліктен болған Мәңгілік Өмірдің Иеміздің шәкірттеріне Өзінің қасиетті Тұлғасында уақытында көрінгенін оқимыз.
Бірақ біз адамдардың қараңғылықты жарықтан гөрі жақсы көргенін де оқимыз, өйткені олардың істері зұлым болды (Жохан 3:19). Жарық қараңғылықта жарқырады, ал қараңғылық оны түсінбеді (Жохан 1:5). Олар даңқ Иесін айқышқа керді. Адам деген осындай! Құдайдың рақымы болмаса, сенің де, менің де жүрегіміз осындай.
«Мен – Жақсы Бақташымын»
(Жохан 10:11). Оның есіміне сену арқылы құтқарылу баталарына есік, кіреберіс беру үшін, Иеміз крестте өтеуші өліммен өлуі керек болды. Сондықтан біз Оның өз сөздерін оқимыз: «Мен – жақсы бақташымын. Жақсы бақташы қойлары үшін өмірін береді» (Жохан 10:11).
Махаббат ешқашан осыншалықты алысқа барып, мұндай бағаны төлеген бе? Ол арқылы біз құтқарылуды, бостандықты (иудаизммен салыстырғанда), азықты, өмірді (құлау кезінде және заң бойынша жоғалған), жақындықты (заң қашықтық туралы айтқан жерде), Әкенің Ұлмен қарым-қатынасы сияқты қарым-қатынасты, мәңгілік өмірді, Әкенің қолынан да, Ұлдың қолынан да ешқашан жұлынбайтынын (Жохан 10:28-29) – мәңгілік махаббаттың қос ұстанымы мен қауіпсіздігін аламыз. Қандай сенімділік! Әрине, мұндай махаббат біздің барлығымызды талап етеді.
9-тармақта Иеміз: «Мен – есікпін» – аспанға баратын жалғыз есік және мәңгілік батаға апаратын жол дейді. Ол – «жол, шындық және өмір. Ешкім Әкеге Мен арқылы келмейді» (Жохан 14:6).
«Мен – Қайта Тірілу Және Өмірмін»
(Жохан 11:25). Егер Иеміз өзін қайта тірілу және өмірмін деп мәлімдей алса, бұл Ол үшін крестте өлімді білдіретіні анық. Ол қайта тірілу болды, сондықтан Оған сенетіндердің барлығы Оның қайта тірілуіне қатыса алады. Сондықтан Ол екінші келуінде шақыру үнін шығарғанда, барлық ұйықтап жатқан әулиелер де тіріледі (1 Салоникалықтарға 4:16-17). «Иса айтты ... «Мен – қайта тірілу және өмірмін. Маған сенетін адам, өлсе де, тіріледі. Ал кім тірі болып, Маған сенсе, ешқашан өлмейді. Бұған сеніңіз бе?»» (Жохан 11:25).
«Егер Исаны өлімнен тірілткен Рух сендерде тұрса, Мәсіхті өлімнен тірілткен Ол сендерде тұратын Өз Рухы арқылы сендердің өлімші денелеріңе де өмір береді» (Римдіктерге 8:11). Демек, Құдайдың қасиетті, іште тұратын Рухы – Иеміздің қайта тірілу және өмір екендігіне сенушіге кепілдік; яғни, Онда Оның есіміне сенетін әрбір адам үшін өмірге қайта тірілу бар. Осылайша Иеміз қайғырған Мартаны жұбатты және бүгін біздің әрқайсымызды жұбатады.
«Мен – Шынайы Жүзім Сабағымын»
(Жохан 15:1). Мұнда бізде сенушілердің Иемізбен қарым-қатынаста болуының символдық бейнесі бар, сонда олардың өмірлері Құдайға ұнамды және жемісті болады. Бұл үшін сенушілердің жаңа өмірге, рухани ақылға ие болуы қажет, өйткені «тән [ет] ақылы Құдайға қарсы дұшпандық ... тәннің ішіндегілер Құдайға ұнай алмайды» (Римдіктерге 8:7-8). Біз оқимыз: «Ал куәлік мынада: Құдай бізге мәңгілік өмір берді, және бұл өмір Оның Ұлында» (1 Жохан 5:11).
Әрбір сенуші шексіз рақым арқылы мәңгілік өмір сыйын алды, бірақ бұл өмір Құдайдың Ұлында. Сондықтан өмір болып табылатын (1 Жохан 5:20), өмірдің қайнар көзі, өмірдің ішкі иесі болып табылатын Иеміз бұл құдайлық өмірді жеткізе алады, онсыз құдайлық нәрселерді түсіну және Құдай үшін жеміс болмайды. Иеміз айтты: «Шынында да, Мен сендерге айтамын, сағат келеді, және қазір де, өлілер Құдай Ұлының дауысын естиді; және естігендер тіріледі» (Жохан 5:25).
Жүзім сабағы біздің қасиетті Иемізді бейнелейді; және бұтақтар тек жүзім сабағында тұрса ғана жеміс беретіні сияқты, сенушілер де Мәсіхте тұрғанда жеміс береді. Онда тұрғанда олар көп жеміс береді. Бұл Әкенің даңқы мен қуанышы үшін, жеміс беретін әрбір бұтақты кесетін жүзімшімен бейнеленген, «ол көбірек жеміс беруі үшін» (Жохан 15:2).
Иеміз Исраилге, Құдай үшін жеміс бермеген жеміссіз жүзім сабағына (Забур 80:14-16) қарама-қарсы шынайы жүзім сабағы. Жеміссіз жүзім сабағынан бас тартқанда, біз: «Сенің қолың оң қолыңдағы Адамға, Өзің үшін күшті еткен адам ұлына болсын» (Забур 80:17) деген дұғаны аламыз. Бұл дұға біздің Иеміз Иса Мәсіхте жауап берілді. Күнәкарлармен одақ болуы мүмкін емес. Құдайлық өмір жеткізілмес еді, егер Иеміздің өтеуші өлімі күнә мәселесіне қатысты Құдайдың қасиеттілігінің барлық талаптарын қанағаттандырмаса. Тек сенушілерге берілген жаңа және құдайлық өмір арқылы ғана жүзім сабағы мен бұтақтардың символизмі орындалуы мүмкін еді.
Келесі айда осы серияның жалғасын іздеңіз.
