«Ол өз денесінің күндерінде, өлімнен құтқара алатынға өтініштер мен жалбарынуларды қатты айқаймен және көз жасымен ұсынған; (және тақуалығы үшін естілген;) Ұл болса да, ол азап шеккен нәрселерден мойынсұнуды үйренді» (Еврейлерге 5:7-8) Мәңгіліктен бәрі бағынатын Құдай Ұлы, адам ретінде өз тәжірибесі арқылы басқаға мойынсұну нені білдіретінін үйренді. Оның Әкеге мойынсұнуы адамдар тарапынан көбірек қарсылыққа және осы әлемдегі азапқа әкелді. Қызықтысы, Еврейлерге хаттың авторы жоғарыдағы мәлімдемені Гетсиман бағында болған оқиғаға байланысты жасайды. Неліктен ол мұны істейді? Өйткені дәл сол жерде Исаның мойынсұнуы қаншалықты алысқа барғаны және оған айқыш азаптарын көтеру қаншалықты қиын болғаны айқын көрінеді!
Мойынсұнбағандығы үшін «бірінші Адамға» Едем бағында: «Жерге қайта оралғанша, маңдайыңның терімен нан жейсің» (Жаратылыс 3:19) делінді. Гетсиман бағында «соңғы Адам» (1 Қорынттықтарға 15:45) қарғыс атқан жерде бетімен жатты - өзінің мызғымас мойынсұнуы үшін. Бірнеше сағаттан кейін Оның күнәға айналуы керек деген ой оның маңдайына терді шығарды, ол жерге үлкен қан тамшылары болып түсті (Лұқа 22:44 қараңыз).
Иеміздің Гетсиман бағында қандай эмоциямен және қарқындылықпен дұға еткенін көру әсерлі. Біз жалбарынулар, өтініштер, көз жасы, қатты айқай, қатал шайқас және ынталы дұға туралы оқимыз, соншалықты қарқынды, оның терісі жерге түскен үлкен қан тамшылары сияқты болды (Лұқа 22:44 қараңыз). Бұл Ескі және Жаңа Өсиеттердің ең ұлы дұғалары туралы бізге айтылған нәрселерден әлдеқайда асып түседі. - Иә, Ол жалғыз кемелді!
Құдай Ұлы өмірінің барлық жағдайларында дұға етті; бірақ қажеттілік неғұрлым үлкен болса, Ол дұғада соғұрлым қарқынды күресті. Біз қаншалықты жиі керісінше әрекет етеміз; қиындықтар мен уайымдар көбінесе біздің ойларымызды мәселелерге соншалықты қатты батырады, сондықтан біз Құдайды ұмытып кетеміз. Дегенмен, біз бастан кешіретін сынақтар мен қиындықтар бізді Құдайдың ашық құшағына тікелей итермелеуі керек! Құдай бізді осы мақсатқа шақырады және: «Қиыншылық күні мені шақыр: мен сені құтқарамын, сонда сен мені дәріптейсің!» (Забур 50:15) дейді.
Қиындықтарға тап болғанда әдетте қалай әрекет етесіз? Соңғы рет қашан саналы түрде Иеміздің алдында қайғыңызды, мүмкін тіпті көз жасымен және қатты жалбарынумен білдіруге уақыт бөлдіңіз? Егер сіз сенімдегі мойынсұнуыңыз үшін қарсылық пен дұшпандықты бастан кешірсеңіз, Иеміз Иса сізді толық түсініп, жанашырлық таныта алатынын есте сақтаңыз!
