Есімі «мақтау» деген мағынаны білдіретін Жүдә, жазуды қатты қаласа да, өзінің жазғанындай жазуды мүлдем ниет етпеген еді. Ортақ құтқарылу туралы жазу әлдеқайда жағымды және құнды іс болар еді, бірақ оған жазуға деген тілекті берген Құдай, Жүдәның хабары әулиелердің иман үшін ынтамен күресуі керек деген өте маңызды үндеу болуы керек деп шешті. Оның кітабы әлемдегі христиандықтың құлдырауы мен өлімін қарастырады деп айтылған. Оның тақырыбы – діннен безіну, зұлым адамдардың христиан дінін ұстанатындардың ортасына еніп, Құдайдың рақымын азғындыққа әдейі айналдыруы.
Оның тілі күшті және пайғамбарлық. Ол Құдайдың мейірімді билігіне қарсы көтерілістердің өткен оқиғаларын соңғы күндері христиандықта дамитын жағдайды суреттеу үшін қолданады. Исраил Мысырдан құтқарылумен баталанса да, сенімсіздік арқылы көптеген адамдар шөлде жойылды. Тіпті Құдайдан қатты бата алған періштелер де бүлік шығарғаны үшін мәңгілік қараңғылыққа түсірілді. Содом мен Ғомора, Қабыл, Балаам, Қорах бәрі Құдайдың әділ үкімінің қорқынышты ескертулерін береді.
Егер мұның бәрі қараңғы және теріс болып көрінсе де, Жүдәның «Бірақ сендер, сүйіктілер» (20-аяттан бастап) деген қорытынды сөздері тірі Құдайға сенетін иманға деген сүйкімді оң жігерлендіру болып табылады. Соңғы екі аятта көрсетілгендей, Құдайдың ұлы есімі қорланған әлемде мақтау Құдай баласының Мәсіхті құрметтейтін көзқарасы болып қала береді.
