Біз қарастырған барлық «бір нәрселер» — біздің құтқарылуымыз (бір нәрсе жетіспейді), сенімділік (бір нәрсені білемін), қарым-қатынас (бір нәрсе қажет) және қызмет (бір нәрсені істеймін) — олардың әрқайсысы Жаратқан Исамен мәңгілікке бірге болудың қуанышты күтуіне әкеледі. «Қазір біз айнадан бұлыңғыр көреміз, бірақ сонда бетпе-бет» (1 Қор. 13:12). «Ол ашылғанда, біз Оған ұқсаймыз, өйткені Оны қандай болса, сондай көреміз» (1 Жохан 3:2). Титке 2:13-те Раптура сенушінің баталы үміті деп аталады. Көп ұзамай! «Өйткені тағы біраз уақыттан кейін, келетін келеді және кешікпейді» (Евр. 10:37). 1 Қорынттықтарға 15:50–56 және 1 Салоникалықтарға 4:13–18 бізге Мәсіхтегі өлгендер Оның келуінде тіріледі, ал біз тірілер өзгеріп, даңқталған қайта тірілу денелерін аламыз дейді. Біз бірге бұлттарға көтеріліп, Жаратқанды ауада қарсы аламыз, осылайша біз әрқашан Жаратқанмен бірге боламыз.
Патша Дәуіттің тілегі мен күтуі Жаратқанның үйінде тұру болды. Пауыл да өзінің Құтқарушысымен бірге болуды қатты қалады, ол былай деп жазды: «Мен екеуінің арасында қысылып тұрмын, кетуге және Мәсіхпен бірге болуға тілегім бар, бұл әлдеқайда жақсы» (Філіп. 1:23). Жаратқан Исаның Өзі бұл тілекті бөлісетіні қандай рақым. Ол дұға етті: «Әке, Сен Маған бергендер де Мен болған жерде Менімен бірге болсын деп тілеймін, олар Сен Маған берген Менің даңқымды көрсін» (Жохан 17:24).
Біз Жаратқанның келуіне қуанамыз ба? Біз Оның кез келген сәтте келуі мүмкін деген үмітпен өмір сүріп жатырмыз ба? Егер солай болса, бұл біздің өмірімізге қасиетті әсер етеді (Қол. 3:1–4; Тит. 2:11–13; 1 Жохан 3:3). Біздің қалыңдық сезімдеріміз қайта жанданғанда, уақыт пен жердің барлық нәрселері жоғалады.
