Иенің тұтқыны
Миссионердің әрбір Ие күні сағат 15:00-ден 16:00-ге дейін Потосидің бас алаңындағы Бостандық мүсінінің баспалдақтарында Інжілді уағыздау әдеті болған. Кейде полковник тоқтап тыңдап, содан кейін өтіп кететін. Бір күні полковник оны шетке шақырып, егер ол алаңда уағыздауды тоқтатпаса, полиция тарапынан зорлық-зомбылық болатынын ескертті. (Кафедралды собор Бостандық мүсініне жақын орналасқан еді, және викарий оның сол жерде Інжілді уағыздағанына онша риза емес еді.) Ол полковникке өзінің қауіпсіздігіне алаңдағаны үшін алғыс айтты; алайда, Боливия конституциясы діни бостандықты белгілегендіктен, ол Иеміз Иса мен Оның адасқандарға деген сүйіспеншілігі туралы әңгімені жариялау артықшылығынан бас тартқаннан гөрі, қуғын-сүргінге ұшырағанды жөн көрді.
Әрине! Келесі Ие күні қуғын-сүргін басталды. Миссионер Інжілді уағыздап болған кезде полиция қызметкері пайда болды. Қылышын суырып алып, ол миссионерге: «Жүр!» – деп бұйырды. Қызметкерден оны қайда апара жатқанын және неге сот шешімінсіз қамауға алғанын сұрағанда, жауап: «Дереу жүр!» – деген қатаң бұйрық болды. Оны полиция бөлімшесіне апарып, күзетшілердің бірі ішкі түрмеге қарай дөрекі түрде итерді. Бұл суық, қаңыраған, кір бөлме еді, қабырғада кішкене тесік қана бар, одан аздап жарық түсетін – төсек те, тамақ та жоқ.
Ол кейіннен бұл тәжірибені ешқашан ұмытпайтынын айтты. Үлкен болат есіктер оның артынан жабылғанда, ол тізе бүгіп дұға етті: «Ием Иса, мен мемлекеттің тұтқыны емес, Сенің тұтқыныңмын. Сен ғана Өз қызметшіңді бұл зынданнан босата аласың. Сен Петрді босаттың – Сен мені де босата аласың». Иә, Ие тірі! Оның есімін мадақтаңыз!
Біздің жойылмауымыз Иенің мейірімінен, өйткені Оның жанашырлығы таусылмайды. Олар әр таң сайын жаңа (Жоқтау 3:22,23).
Келесі күні оны камерасынан полиция бастығының кеңсесіне әкелді. Ол жерде полковниктің оны күтіп тұрғанын көргендегі қуанышын елестетіңізші. Әрине, ол досын сағынған еді; сонымен қатар, миссионердің әйелі оған күйеуінің түнде үйге келмегенін айтқан болатын. Ол тез полиция бөлімшесіне барып, достарын дереу түрмеден шығаруды бұйырды. Ол одан не істеп жүргенін сұрады. Миссионер тыныш қана: «Мырза, мен Иеміз Иса Мәсіхтің қымбат Сөзін уағыздағаным үшін Оның тұтқынымын», – деп жауап берді.
Полковник полиция бастығына тез бұрылып: «Бұл адам неге қамауға алынды? Ол не істеді?» – деп сұрады.
Бастық тек: «Ол осы қаланың тыныштығын бұзушы, және викарий оны Уругвайға жер аудару керек деді. Оның үстіне, ол бұзақы және осы елдің үкіметіне қарсы», – дей алды.
Полиция бастығының үстінен қарай отырып, полковник жас миссионерге: «Сен дереу әйеліңе үйіңе бар, мен саған қараймын», – деді. Ол мұны адал орындады. Ол бір сарбазға онымен бірге үйіне барып, оны күзетуді және миссионердің қауіпті жағдайда болуы мүмкін деп ойлаған кез келген қауіп туралы полковникке хабарлау үшін жиналыстарға қатысуды бұйырды. Миссионер Оңтүстік армиясының қолбасшысына өзіне адал қамқорлық көрсеткені үшін терең ризашылығын білдірді. Ол екі күн бұрын үйінен шыққаннан бері терезеден шыдамдылықпен күтіп, алаңдаушылықпен қарап отырған сүйікті әйеліне асығыс үйіне барды. Оның иығына жылап: «Жаным, мен сенің жауың (викарий) саған әлі де зиян тигізеді деп қорқамын», – деді.
Ол оны: «Уайымдама, жаным, біз ол үшін дұға етуді жалғастырамыз, Ие оны кішірейтіп, оған Құтқарушыға деген қажеттілігін көрсетсін», – деп жұбатты. Біреу оның әйеліне оның сүйіктісін кафедралды собордың викарийі қамауға алғанын айтқан еді. Бір жылға жуық олар және жиналыстағы кейбір жас жігіттер викарий үшін дұға етті, және олардың дұғалары кейіннен көретініміздей, марапатталды.
Сол кезде осы викарий бастаған революция басталды. Ел президенті армиямен биліктен тайдырылып, оның орнына басқа президент келді. Осы үшін викарий епископ болып тағайындалып, сол штаттан басқа штатқа ауыстырылды.
Ие Өзінің адамдарының дұғаларын сөзсіз естиді. Екі жылдан кейін газетте епископтың киімін тастап, «діннен безген» болғаны жарияланды. Шын мәнінде, Ие оған мейірімділік көрсетіп, оны күнәларынан құтқарған еді! Бұл миссионер қамауға алынғанға дейін қала бойынша таратқан Жохан Інжілінің кішкентай кітапшасын оқу арқылы болды. Сол кезде викарий жинай алған барлық кітапшаларды жоюы керек болған, бірақ біреуін қалтасына салып, кейінірек жеке оқу үшін қалдырған. Ие осы кітапшаны оның қымбат жанын құтқару үшін қолданды. Қандай рақым! Оған қарсы қуғын-сүргін басталды, және ақырында ол елден кетуге мәжбүр болды. Құдайдың рақымы қандай тамаша!
Сендер шындықты білесіңдер, және шындық сендерді азат етеді… Егер Ұл сендерді азат етсе, онда сендер шынымен де азат боласыңдар (Жохан 8:32,36).
