Бүгінгі аятымыз өте қымбат. Барлық рақымды Құдай бізді шақырды. Даңқты Құдай Ыбырайымды Месопотамиядан Қанахан жеріне шақырды. Барлық рақымды Құдай бізді «қазіргі зұлым әлемнен» (Ғал. 1:4) шақырды.
Біз тек шақырылғанымызға қанағаттануымыз мүмкін еді. Бірақ Ыбырайым сияқты, Ол бізді белгілі бір мақсатпен шақырды. Бүгінгі біз үшін Ол бізді Қанахан жеріне апармайды. Біздің мақсатымыз – Оның мәңгілік даңқы. Бұл дүниеде адамның даңқы өте қысқа уақытта өшіп қалады. Керісінше, біз Оның мәңгілік даңқына шақырылдық. Бұл даңқ ешқашан өшпейді және ешқашан құламайды. Ол бізді шақырған Құдай сияқты мәңгілік.
Осы уақытта біз азап арқылы өтеміз. Бұл біздің баталы Құтқарушымыз үшін де шындық болды, Ол: «Мәсіх осы нәрселерді азап шегіп, Өзінің даңқына кіруі керек емес пе еді?» (Лұқ. 24:26) деді. Ол алдымен азап шекті, енді Ол аспанда даңқталды, және жақында Оның даңқы жерді су теңізді жапқандай толтырады (Хаб. 2:14).
Біз үшін де қазір азап шегу уақыты. Ешқайсымыз азап шегуді ұнатпаймыз, бірақ егер біз Иеміз Исаны Ұстазымыз ретінде ұстанатын болсақ, ол бір жолмен немесе басқа жолмен келеді. Кейбіреулер үшін бұл денсаулық, кейбіреулер үшін қаржы, басқалар үшін басқа нәрсе болуы мүмкін. Алайда, Әкеміз бәрін біздің игілігіміз үшін пайдаланады. Оның көптеген рақымында (1 Пет. 4:10), Ол жолдағы осы сынақтарды бізді кемелдендіру, бізді орнату, бізді нығайту және сенімімізді Өзінде нығайту үшін пайдаланады. Ол шынымен де бәрін біздің игілігіміз үшін бірге жұмыс істейді. Оған көбірек сенейік. Ол бізді азаптар арқылы қолдап, жақында Өзінің мәңгілік даңқына кіргізеді!
