Павелді Рим билеушісі Феликстің алдына әкелгеннен бес күн өткен соң, діни қызметкерлер мен ақсақалдар және шешен Тертулл келді. Олар Павелді «бүкіл әлемдегі барлық яһудилер арасында алауыздық тудырушы және назареттіктер сектасының басшысы» (24:5) деп айыптады. Өзін қорғауда Павел өзінің айыптаушылары секта деп атаған жолмен Құдайға табынатынын мәлімдеді. Ол әділдер мен әділетсіздердің өлілерден тірілуіне деген үмітін растады және кеңестің алдында осы себепті олардың тарапынан сотталып жатқанын айқайлағаны үшін қателігін мойындады. Ол әрқашан Құдай мен адам алдында кінәсіз ар-ожданға ие болуға тырысатынын айтты. Біздің де солай істеуге тырысуымыз қаншалықты маңызды!
Феликс сотты кейінге қалдырды және бірнеше күннен кейін яһуди әйелімен бірге келіп, Павелді «Мәсіхке деген сенім туралы» тыңдады. Павелдің «әділдік, өзін-өзі ұстау және келешек сот» туралы хабары оны қорқытты. Ол Павелге ыңғайлы уақытта оны қайта тыңдайтынын айтты. Ол Павелді түрмеде ұстады; алайда, оған белгілі бір еркіндік берді. Достары оған келіп, тіпті оны қамтамасыз ете алатын еді – Феликс Павелді босату үшін пара алуға үміттенген – және ол жиі Павелді шақырып, онымен сөйлесетін (26-аят).
Ыңғайлы уақыт ешқашан келмеді! Құдайдың «қабыл болған уақыты» – «Міне, қазір құтқарылу күні» (2 Қор. 6:2). Ол бізге де айтады: «Бүгін, егер Оның дауысын естісеңдер, жүректеріңді қатайтпаңдар» (Евр. 3:15). Екі жылдан кейін Феликс ауыстырылды; Павел байланыста қалды.
