Ефестіктерге 1-тарауда елші Пауыл Иеміз Иса Мәсіхтің Құдайына даңқ Әкесі ретінде жүгінді. Барлық сенушілердің, соның ішінде бүгінгі сіз бен біздің атымыздан, Пауыл даналық пен білім сұрады, өйткені Құдайдың жоспарлары өте тамаша және ұлы, сондай-ақ келешек әлемді ескере отырып.
Кейінірек өз хатында елші тізе бүгіп, сенушілердің ішкі адамда Мәсіхтің Рухы арқылы күшпен нығаюын сұрады. Оның мақсаты «Мәсіх сенім арқылы жүректеріңде тұрсын» (3:17) болды және әлі де солай. Қандай мақсатпен? «Сендер сүйіспеншілікке тамыр жайып, негізделген болып, барлық әулиелермен бірге енін, ұзындығын, биіктігін және тереңдігін түсінуге күш тауып, білімнен асып түсетін Мәсіхтің сүйіспеншілігін біліп, Құдайдың толықтығымен толықтай толтырылуларың үшін» (17–19-аяттар). Таңғажайып!
Құдайдың Исраил мен халықтарға арналған жоспарларына қатысты біз олардың «әлемнің негізінен» екенін оқимыз, бұл сөз тіркесі жеті рет кездеседі (Мат. 13:35; 25:34; Лұқ. 11:50; Евр. 4:3; 9:26; Аян 13:8; 17:8). Алайда, Құдайдың Мәсіх пен Шіркеуге арналған ойлары Оның жүрегінде әлемнің негізі қаланбай тұрып болған (Жох. 17:24; Ефес. 1:4; 1 Пет. 1:20). Басқаша айтқанда, бұл жоспарлар Құдайдың жүрегінде Одан басқа ештеңе болмай тұрып болған. Бұл біздің Құдайымыз Исраил туралы ойламай тұрып немесе бұл әлемге жоспар құрмай тұрып, Қауым туралы ойлағанын білдіреді. Бұл сондай-ақ Әке мен Ұлдың Адам мен Хауа күнәға батпай тұрып, құрбандық қажеттілігі туралы білгенін білдіреді. Мәңгілік Ұл, Әкемен және Киелі Рухпен бірлікте, сол Құрбандық болуға дайын болды. Ол: «Міне, Мен келдім... Мен Сенің еркіңді орындауға қуанамын, О, Құдайым» (Заб. 40:7–8) деді. Қандай таңғажайып, қандай керемет!
