Бірақ оқырман Петірді кемеден кеткені үшін айыптауға бейім болуы мүмкін. Ол мұндай қадам жасаудың қажеті жоқ деп ойлауы мүмкін. Неге кемедегі бауырларымен бірге қалмасқа? Кемедегідей су үстінде де Мәсіхке берілген болу мүмкін емес пе еді? Және одан әрі, Петірдің өзі тұрған жерде қалғаны, өзі жалғастыра алмайтын жолға шыққанынан әлдеқайда жақсы, қауіпсіз және дана болғанын кейінгі оқиға дәлелдемеді ме?
Осының бәріне біз апостолымыздың Иемізге жақындауға деген ынталы тілегімен басқарылғанын айтамыз. Және бұл дұрыс болды. Ол Исаның су үстінде жүргенін көрді, және Онымен бірге болуды аңсады. Және одан әрі, оның кемеден кетуіне Иеміздің тікелей рұқсаты болды. Біз мұнсыз оның орнын тастап кету өлімге әкелетін қателік болар еді деп толық және еркін мойындаймыз; бірақ «Кел» деген сөз оның құлағына жеткен сәтте, оның суға шығуға Құдайлық рұқсаты болды — иә, қалу үлкен батадан айырылу болар еді.
Әр жағдайда да солай. Біз бірдеңе істемес бұрын рұқсат алуымыз керек. Мұнсыз, біздің ынтамыз, жігеріміз және айқын берілгендігіміз неғұрлым көп болса, қателігіміз соғұрлым өлімге әкеледі, және өзімізге, басқаларға және Мәсіхтің ісіне соғұрлым көп зиян келтіреміз. Әр жағдайда, әсіресе ынта, шынайылық және жігер бар жерде, Сөздің билігіне сабырлы бағынудың маңызы өте зор. Егер бұл болмаса, қанша зиян келтірілуі мүмкін екенін есептеу мүмкін емес. Егер біздің берілгендігіміз қарапайым мойынсұну арнасында ақпаса, егер ол Құдай Сөзімен қалыптасқан бөгеттерден асып кетсе, салдары өте апатты болады.
Бірақ Құдай Сөзінің билігінен кейінгі маңызды нәрсе бар, ол — Құдайдың қатысуын үнемі сезіну. Егер біз су үстінде жүргіміз келсе, бұл екі нәрсені ешқашан бөлуге болмайды. Біз өз ойымызда өте анық және тұрақты болуымыз мүмкін, кез келген әрекет үшін нақты рұқсатқа ие бола отырып; бірақ егер бізде Иеміздің бізбен бірге екенін бірдей анықтықпен сезінбесек — егер біздің көзіміз үнемі тірі Құдайда болмаса — біз міндетті түрде құлаймыз.
Бұл өте маңызды және христиан оқырманының ең байыпты қарауын талап етеді. Петір дәл осы жерде сәтсіздікке ұшырады. Ол мойынсұнуда емес, сезінген тәуелділікте сәтсіздікке ұшырады. Ол кемеден кетуде Исаның сөзіне сүйеніп әрекет етті, бірақ су үстінде жүргенде Исаның қолына сүйенуде сәтсіздікке ұшырады; сондықтан оның үрейі мен шатасуы. Жай ғана билік жеткіліксіз; бізге күш керек. Биліксіз әрекет ету қате. Күшсіз әрекет ету мүмкін емес. Бастауға арналған билік – Сөз. Жалғастыруға арналған күш – Құдайдың қатысуы. Екеуінің үйлесімі әрқашан сәтті мансапқа әкелуі керек. Егер біздің жолымыз үшін Киелі Жазбаның тұрақты билігі және оны жалғастыруда Құдайдың қатысуының баталы қолдауы болса, қиындықтардың қандай екені ең аз дәрежеде маңызды емес. Құдай сөйлегенде, біз мойынсұнуымыз керек; бірақ олай істеу үшін, біз Оның қолына сүйенуіміз керек. «Мен саған бұйырған жоқпын ба?» «Міне, Мен сендермен біргемін.»
Міне, Құдайдың әрбір баласы мен Мәсіхтің әрбір қызметшісі үшін өте маңызды екі нәрсе. Оларсыз біз ештеңе істей алмаймыз; олармен біз бәрін істей аламыз. Егер бізде «Иеміз былай дейді» немесе «Жазылған» деген сөз болмаса, біз берілгендік жолына түсе алмаймыз, және егер бізде Оның сезінген қатысуы болмаса, біз оны жалғастыра алмаймыз. Жолға шығуда дұрыс болу, бірақ жалғастыруда сәтсіздікке ұшырау әбден мүмкін.
Симон Петірдің жағдайында да солай болды, және содан бері мыңдаған адамдардың жағдайында да солай болды. Жақсы бастау бір бөлек, ал жақсы ілгерілеу басқа нәрсе. Кемеден кету бір бөлек, ал су үстінде жүру басқа нәрсе. Петір біріншісін істеді, бірақ екіншісінде сәтсіздікке ұшырады. Мәсіхтің бұл сүйікті қызметшісі өз жолында құлады; бірақ ол өзін қайдан тапты? Сүйіспеншілікке толы Құтқарушының құшағында. «Ием, мені құтқар!» Қандай әсерлі! Қандай терең әсерлі! Ол өзін жақсы таныс сүйіспеншілікке тастады — оны әлі де әлдеқайда қорлайтын жағдайларда қарсы алатын сүйіспеншілікке. Және ол көңілі қалмады. Аһ, жоқ! Құдайға шүкір, ешбір кедей сәтсіз жаратылыс бұл сүйіспеншілікке бекер жүгіне алмайды.
«Сол сәтте Иса қолын созып, оны ұстап алды да, оған: «Ей, сенің сенімің аз, неге күмәндандың?» – деді. Керемет рақым! Егер Петір Иемізге жете алмаса, Иеміз оған жете алды. Егер Петір сенімде сәтсіздікке ұшыраса, Иса рақымда сәтсіздікке ұшырай алмады. Мүмкін емес. Біздің Иеміз Исаның рақымы өте мол. Ол біздің сәтсіздіктерімізді Өзінің бай және қымбат сүйіспеншілігін көрсету үшін пайдаланады. О, осындай нәзік, шыдамды, сүйіспеншілікке толы Иемізбен қарым-қатынас жасау қандай бақыт! Оған кім сенбейді және мақтамайды, сүймейді және қызмет етпейді?
