«Ақырында, бауырлар, не нәрсе шындық болса, не нәрсе адал болса, не нәрсе әділ болса, не нәрсе таза болса, не нәрсе сүйкімді болса, не нәрсе жақсы хабар болса; егер қандай да бір ізгілік болса, және қандай да бір мақтау болса, осы нәрселер туралы ойланыңдар. Менен үйренген, қабылдаған, естіген және көрген нәрселерді істеңдер: сонда бейбітшілік Құдайы сендермен болады» (Філіпіліктерге 4:8-9).
Мен бұл үзіндіні «жаңа Едем», Құдайдың нағыз жұмағы деп сипаттағанын естідім, және бұл солай. Ескі Едем әр түрлі жемістермен әдемі болды, олар тамаққа жарамды еді және Құдай сол жерде болды; бірақ біздің алғашқы ата-аналарымыз бағынбаушылықтарымен сол жерде болу құқығынан айырылды, және олар ол жерден қуылды, ал керубімдердің қылышы кіреберісті қорғау және күнәкарлардың қайта оралу әрекетін болдырмау үшін жан-жаққа жалындады.
Бірақ міне, біз үшін жаңа Едем ашылды, және оған кіреберіс – біздің Иеміз Иса Мәсіхтің кресті; сол крест арқылы бұл жұмаққа жол кеңінен ашылды, онда бәрі жақсы, және біз оның сұлулықтары арасында серуендеп, оның даңқты жемістерінен – шынайы, адал, әділ, таза, сүйкімді және жақсы хабар болған нәрселерден, ізгілік пен мақтауға лайық нәрселерден – дәм тата аламыз. Бұл Едемде бізді қандай жеміс, қандай бата күтеді! Бұл бәрі Мәсіх, және біз Оның сүйкімділігіне қуанғанда және Ол біздің тамағымыз болғанда және біздің жандарымыз Оның тұлғасының даңқтары арасында өмір сүріп, серуендегенде, бейбітшілік Құдайы сол жерде болады және біз Онымен бірге жүреміз, және Ол бізбен бірге. Ал ұлы Апостол, Құдайдың бұл жұмағын жақсы білген және сүйген, әулиелерге оған кіруге шақырудан басқа ештеңе айтқан жоқ; бұл оның соңғы «ақырында». Ал бізге одан басқа не керек? «АҚЫРЫНДА, БАУЫРЛАР ... ОСЫ НӘРСЕЛЕР ТУРАЛЫ ОЙЛАНЫҢДАР.»
Дж.Т.М.
