«Міне, Мен тез келемін!» (Аян 3:11)
«Иә, кел, Иеміз Иса!» «Сенің арбаңның дөңгелектері неге кідіреді?» Алты мың жыл бойы бұл дүние айналып, жасымен ескіріп, күнәлар мен қайғылармен әжімденді. Күтіп отырған Шіркеу ымырттың ұзақ созылған көлеңкелерінің «Иеміз жақын!» деп хабарлағанын көреді. Дайындал, жаным, Оны қарсы алуға! О, қандай бақытты күн, сенің сүйікті Құтқарушың, ұзақ уақыт бойы қорланған және менсінбеген, жиналған ғаламның алдында көпшілік алдында таққа отырып, Барлығының Иесі болып тағайындалып, Өзінің әулиелерінде даңқталып, жанының азабының жемістеріне қанағаттанып, Өзінің келуінің жарқырауымен жауларын жойып — қаһардың найзағайдай көзқарасымен — Өзінің қуанған халқының жүректерін «айтып жеткізгісіз және даңққа толы қуанышпен қуантуға» мәжбүр етеді! Дайындал, жаным, Оны қарсы алуға!
Бұл сен үшін қуанышты ой болсын — сенің «құтты үмітің» — сенің Ағаңмен кездесуің! Сол келетін жарқындықтың алғашқы сәулесін, сол арба дөңгелектерінің алғашқы сыбысын ұстау үшін жиі қарауыл мұнарасында тұр. Дүние қазір дайындықта! Ол тозған осінен тербеліп тұр. Әр тараптан «Ол келеді! Ол жерді соттауға келеді!» деп жариялайтын дауыстар естіледі. Оқырман! Сен «Оның келуін сүйетіндердің» қатарындасың ба? Оның күтіп отырған әулиелерінің ұстанымын есіңе ал:
«Иеміз келгенде, Ол оларды БАҚЫЛАП тұрғанда табатын қызметшілер бақытты!» (Лұқа 12:37)
