Дәуіт пайғамбар Натанның Урия мен Батшебаға қарсы күнәлары туралы айтқанда, Дәуіт мойындап, кешірілгеніне сенімді болды. Бірақ ол кешірілгенімен, оның күнәларының салдары өте ауыр болады, тек оның жеке өмірі үшін ғана емес, сонымен қатар Құдайдың құрметі мен даңқына қатысты. Оның әрекеттері Жаратқан Иенің жауларына тіл тигізуге үлкен мүмкіндік берді.
Жылдар өткен соң Манасия патша да осындай жағдайды бастан кешірді. Ол Құдайдың Ассирия патшасын оған қарсы жібергендей күнә жасады, ол оны Бабылға алып кетті. Сол Бабылда, Құдайдың соттаушы қолының астында, Манасия өзін кішірейтіп, тәубе етті; және Құдай оның өтінішіне көңіл бөліп, оның дұғасын естіді және оны қайтадан Иерусалимге әкелді. Осымен Манасияның өмірінде түбегейлі өзгеріс болды. Ол қайтып оралып, пұттарға емес, Жаратқан Иеге бейбітшілік пен шүкіршілік құрбандықтарын шалды. Дәуіт сияқты, Манасия да кешірілді, бірақ салдары қалды. Манасия тәубе еткенімен, көптеген адамдар оның үлгі еткен зұлым жолдарында жалғастырып, Манасияның өткен күнәлары үшін Құдайдың сотына ұшырады (Ерм. 15:4).
Бұл екі адамның күнәсі қандай қайғы мен мұң, Жаратқан Иеге қандай масқаралық әкелді! Бұл бәріміз үшін қаншалықты маңызды: біздің күнәларымыз, кешірілген және тіпті Құдай ұмытқан болса да, адамдар ұмытпайды. Олар Жаратқан Иенің есіміне қандай тіл тигізу мен үлкен масқаралық әкеледі! Танымал христиан ұстазының ұзақ уақыт бойы екіжүзді, алдамшы және зұлым өмір салты әшкере болғаннан кейін, өзін атеист деп мойындаған адам: «Егер мен қазірдің өзінде атеист болмасам, ол мені атеист болуға итермелер еді», - деді. Керісінше, бізді Құдайдың рақымы мен күші сақтасын!
