Жосия сегіз жасында патша болды. 2 Патшалықтар 23-те біз бұл жас бала туылған пұтқа табынушылық заманы туралы білеміз. Алайда, ол туылған ортасына қарамастан, Яһуданың соңғы жақсы патшасы. Сегіз жасында да осындай жақсы патшаны не ерекшеледі? Осындай берілген жүректен туындаған рухани жаңғыруды не ерекшеледі? Біз өз өмірімізге қандай рухани сабақтарды қолдана аламыз?
Біз бұл сұрақтарға Жосияның өміріне 2 Шежірелер 34-те көрсетілген шолу жасау арқылы жауап бере аламыз. Біріншіден, рухани жаңғыру Құдай Сөзіне мойынсұнудан басталады. Екіншіден, рухани жаңғыру үшін рухани аштық қажет; Жосияның «әкесі Дәуіттің Құдайын іздей бастағанына» назар аударыңыз (3-аят). Үшіншіден, рухани жаңғыру тек Құдай Сөзімен байланысты бола алатынын білеміз (8–21-аяттар). Төртіншіден, Құдай Сөзі анық үйретілгенде рухани жауап болады (29–33-аяттар), бұл халық арасында бірлікті тудырады. Бесіншіден, шынайы рухани ғибадат – халықтың жүрегінде жасалған шынайы рухани жұмыстың нәтижесі. Пасха тойланды және Иеміз Өз халқы арасында қайтадан Өз орнын алды!
Мұның бәрі бұл жас жігіт он алты жасында Иемізбен шындап айналыса бастағандықтан болды. Жиырма жасында ол өз Құдайын құрметтемейтін барлық нәрсені мұқият жоя бастады (3-аят). Жиырма алты жасында ол Иеміздің үйінің рухани жағдайларына терең араласты (8–10-аяттар). Мұның бәрі отыз жасқа толмай тұрып болды!
Жосия әрқайсымыз үшін, жасымыз қандай болса да, үлгі ретінде ерекшеленеді. Жосия – Құдай рухани құлдырау күнінде де рухани жаңғыруды әкелу үшін қолдана алатын адамның ерекшеліктерін зерттеуге және үйренуге арналған әдемі үлгі.
Біз өзімізге: «Мен Жосиямын ба? Құдай мені Өз даңқы үшін қолдана ала ма? Мен Оның Сөзіне және Оның еркіне берілгенмін бе?» деп сұрауымыз мүмкін.
