Құдай халқының арасында көпшілігі қазір қуғын-сүргін емес, аяқты нық басу қиын болатын тайғақ күнді бастан кешіруде. Қуғын-сүргіннің ыстық лебі, жаңбырдан кейін жерді шыныдай тайғақ ететін аяз сияқты жаман емес; біз өмір сүріп жатқан күннің сипаты осындай. Шайтанның кішкентай тұзақтары жан-жақта, аяқ тайып, сырғып, көңіліңіз түседі – бірақ неге? Құдай: «Мәңгілік өмір сенікі емес пе? Мен оның сенікі екеніне уәде бермедім бе? Егер сен сәтсіздікке ұшырасаң, Мәсіх сәтсіздікке ұшырамайды. Егер тайып кетсең, қайта тұрып, алға жүре бер, сенде Онда мәңгілік өмір бар» дейді. Не! Аспандағы Мәсіх сенікі болғанда, жүрегің құлазып тұр ма? Аспандағы Мәсіх біздікі ғана емес – Әкенің сүйіктісі Мәсіх біздікі – сонымен қатар Мәсіхте біздің барлық нәрсеге жауабымыз бар.
Менің Ұлыңда маған уәде етілген мәңгілік өмір, менің Құдайым! Менде бар нәрсе осы; және сол мәңгілік өмір мен үшін өлім мен қабірді толығымен өзгертеді. Дененің өмірі шірік, күн сайын шіруге бейім. Жанды одан ажырату Мәсіхтің қандай рақымы. Бірақ менде мүлдем жаңа өмір бар, шірімейтін тұқымнан туған өмір, оны ешнәрсе бұза алмайды. Ол жартастан ағып шыққан таза су сияқты ғана емес, сонымен қатар оны бояуға да, бұзуға да болмайтын таза және жарқын су.
Бірақ өзімізге сұрақ қояйық: «Бұл мәңгілік өмір біздің өмірімізді белгілеп тұр ма?» Мысалы, бүгін біз онымен әрбір міндетті орындадық па? Әулиенің ешқандай іспен айналысуға құқығы жоқ, егер ол онда Мәсіхті тани алмаса. Егер бүгін сіз денеде өмір сүріп, оның құмарлықтарына беріліп, мынаны және ананы қаласаңыз, сіз мәңгілік өмірге ие болған адам ретінде жүрмегенсіз.
