Сүйіспеншілік пен мойынсұнушылық – бұл әрбір сенушінің өміріндегі бір-бірімен тығыз байланысты екі өте маңызды тірек. Иеміз Иса Жохан 14-тарау, 21-тармақта: «Кім Менің өсиеттерімді қабылдап, оларды орындаса, сол Мені сүйеді», – деді. Осы сөздермен Иеміз Иса біздің оған деген сүйіспеншілігімізді мойынсұнушылығымыз арқылы көрсете алатынымызды түсіндіреді. Көріп отырсыңдар, «Мен Иемді сүйемін» деу оңай. Сұрақ мынада: сен оған шынымен мойынсұнасың ба? Және оған барлық нәрседе мойынсұну сенің қалауың ба?
Ескі Өсиетте кездесетін бір өсиет: «Иеміз Құдайыңды бүкіл жүрегіңмен, бүкіл жаныңмен және бүкіл күшіңмен сүй». Бұл бізге сүйіспеншілік жай ғана сезім емес екенін, сүйіспеншілік жүректің шешімімен байланысты екенін көрсетеді. Жаңа Өсиетте біз: «Күйеулер, әйелдеріңді сүйіңдер», – деп оқимыз. Бұл біз қабылдайтын шынайы шешіммен байланысты. Егер сен өзіңнің алғашқы сүйіспеншілігіңнен, ең жақсы сүйіспеншілігіңнен алыстап кеткеніңді түсінсең, Аян 2-тарауда Иеміз үшін айтылғандай, онда оны мойында. Иеміздің алдында шынайы бол, тәубе ет және алғашқы сүйіспеншілігіңе орал. Иемізден саған көмектесуін және осы нәрселерде шынайы болуыңды сұра, сонда сен оның өсиеттерін сүйіспеншіліктен орындайсың.
Енді кейбір адамдар: «Бірақ біз заңның астында емеспіз. Неге біз қандай да бір өсиеттерді орындауымыз керек?» – деп айтуы мүмкін. Көріп отырсыңдар, бұл рас, біз заңның астында емеспіз, бірақ соған қарамастан, Құдай бізге Жаңа Өсиетте де біздің игілігіміз үшін өсиеттер берді. Осы өсиеттерді орындау арқылы біз Иемізді шынымен сүйетінімізді дәлелдей аламыз.
Мен сіздерге осы өсиеттерге үш мысал келтіргім келеді.
Бірінші, Жохан 15:12-де оқимыз, онда Иеміз Иса: «Бұл Менің өсиетім, бір-біріңді Мен сендерді сүйгендей сүйіңдер», – дейді. Көріп отырсыңдар, сүйіспеншілік әрқашан басқа біреу үшін бір нәрсені құрбан етуге және басқа біреудің игілігін іздеуге дайындық арқылы көрінеді. Эми Кармайкл бірде: «Сен сүймей-ақ бере аласың, бірақ бермей сүйе алмайсың», – деді. Бұл бізге басқаларға көмектесу үшін құрбандыққа баруға дайын болуымыз керектігін көрсетеді. Өзіңе сұрақ қоя аласың: бұл сенің өміріңде солай ма? Басқалардың игілігі үшін қанша нәрсені құрбан еттің? Бауырларыңа деген сүйіспеншілігің қалай көрінеді? Егер сенде бұлай емес екенін түсінуге тура келсе, онда Иеміздің алдында мойында және қайта баста, сонда Иеміз оны міндетті түрде баталайды.
Тағы бір өсиетті Матай 6-тарауда оқимыз, онда Иеміз Иса: «Өздеріңе жер бетінде қазына жинамаңдар, бірақ өздеріңе аспанда қазына жинаңдар», – дейді. Қолымыздағы материалдық нәрселерге қатысты өте анық өсиет. Құдай бізге сеніп тапсырған ақшамен не істейміз? Құдай бізге сеніп тапсырған мүлікпен не істейміз? Біз Құдай патшалығын ілгерілету үшін осы нәрселерді қолданатын жай ғана басқарушылармыз ба, әлде оларды көбінесе өз қажеттіліктерімізді қанағаттандыру үшін қолданамыз ба? Және сол жерде де сол нәрсе: егер сен осы нәрселерде өзімшіл болып кеткеніңді түсінсең, Иеміздің алдында мойында және қайта баста, сонда Иеміз оны міндетті түрде баталайды.
Үшінші мысал, Матай 5-тарау. Иеміз Иса: «Егер бауырыңның саған қарсы бір нәрсесі бар екенін есіңе түсірсең, онда сыйлығыңды тастап, алдымен бауырыңмен татулас, содан кейін сыйлықты құрбандық үстеліне әкел», – дейді. Менің ойымша, бұл қайта-қайта бұзылған өсиеттердің бірі. Сенушілер арасында ретсіз қарым-қатынастар бар, біз бәрі жақсы сияқты жалғастыра береміз. Бірақ Құдай: «Жоқ, егер сен басқа сенушімен қарым-қатынасыңда бір нәрсе ретсіз екенін түсінсең, онда бар, нәрселерді ретке келтір, содан кейін келіп ғибадат ет және құрбандық шал», – дейді. Егер сен Иемізді сүйсең, онда осы мысалды және осы өсиетті де орындауың керек. Осылайша, сен Иемізге деген сүйіспеншілігіңді дәлелдей аласың.
Бірақ тағы бір нүкте бар: сүйіспеншіліксіз мойынсұнушылық та бар. Бұл үлкен қауіп, өйткені сүйіспеншіліксіз мойынсұнушылық заңшылдықтан басқа ештеңе емес. Көріп отырсыңдар, Құдай біздің оған деген сүйіспеншіліктен мойынсұнуымызды қалайды. Бұл оның қалауы. Сондықтан сүйіспеншілік бізді қозғауы керек. Сүйіспеншілік бізді мойынсұнушылыққа итермелейтін қозғалтқыш болуы керек. Бірақ егер сен белгілі бір нәрселерді орындау керек екенін білгендіктен істеп жатқаныңды, бірақ мотивация Иемізге деген сүйіспеншілік емес екенін түсінсең, оны да мойындап, бастапқы нүктеге оралып, Иемізден оны бүкіл жүрегіңмен сүюге көмектесуін сұрай аласың, сонда сенің мойынсұнушылығың шынымен сүйіспеншіліктен және басқа ештеңеден туындайды. Өйткені егер біз заңшыл болсақ, біз өзімізді басқа адамдармен салыстыра бастаймыз, ақырында бір-бірін тістеп, жұтып жатқан галатиялықтардың жағдайына түсеміз. Бұл өте қорқынышты. Жоқ, сүйіспеншілік бізді ынталандыруы керек. Сүйіспеншілік бізді Құдайдың еркін орындауға және оған мойынсұнуға итермелеуі керек.
Жохан 14-тарауда біз Иеміз Исаның: «Кім Менің өсиеттерімді қабылдап, оларды орындаса, сол Мені сүйеді. Ал Мені сүйетін адамды Әкем сүйеді, Мен де оны сүйемін және оған Өзімді көрсетемін», – дегенін көрдік. Бұл үлкен уәде. Егер біз Иемізге деген сүйіспеншілігімізді мойынсұнушылық арқылы көрсетсек, Иеміз Исаның Өзі бізге көрінеді. Бұл оның бізге жақындығын, оның бізбен бірге екенін, оның қатысуы бізбен бірге екенін түсінуді береді. Екіншісі – біз Құдайдың сүйіспеншілігін терең сезінеміз. Менің ойымша, мәсіхшінің өмірінде Құдайдың сүйіспеншілігінен ләззат алудан артық ештеңе жоқ.
