Ниагара сарқырамасының жанында тұрған бір мырза мұз кесегіне қатып қалған қозыға бүркіттің шүйіліп түскенін көрді. Бүркіт оның үстінде тұрып, ол ағысқа қарай «жүзіп» бара жатты. Ара-тұра бүркіт мақтанышпен басын көтеріп, айналасына қарап: «Мен қауіпке қарай «жүзіп» барамын, бірақ не істеп жатқанымды білемін; тым кеш болмай тұрып ұшып кетемін және қашып құтыламын» дегендей болды.
Сарқыраманың дауысын естігенде, ол тоқтап, қуатты қанаттарын жайып, ұшуға ұмтылды; бірақ, өкінішке орай! өкінішке орай! ол сол өлі өлексемен қоректеніп жатқанда, аяқтары оның жүніне қатып қалған еді. Ол секіріп, айқайлап, қанатымен мұзды соққылады, ақыры мұз, қатып қалған қозы және бүркіт бәрі сарқырамадан төмен, тұңғиық пен қараңғылыққа құлады. Бұл – өмірін бастаған, алдағы мәңгілік тағдыр туралы ойламай, оның ұсынатын барлық нәрсесінен ләззат алған, бірақ тым алыс кетпес бұрын тоқтауды ниет еткен әрбір адамның шынайы суреті. Бірақ ол күнәнің өлексесімен қоректенумен тым бос емес, ақыры тәубеге келіп, құтқарылу үшін Исаға бет бұруға тым кеш болады.
Және қорқынышты айқаймен, «ТЫМ КЕШ», ол тозаққа құлайды, онда ол мәңгілікке азапталады. Киелі кітап сіз үшін жақсы жаңалықтарды айтады. Ол сізге айтады:
...міне, қазір қолайлы уақыт, міне, қазір құтқарылу күні (2 Қорынттықтарға 6:2)
Иеміз Иса Мәсіхке сен, сонда сен құтқарыласың (Елшілердің істері 16:30, 31).
Тым кеш болмай тұрып, бүгін істеңіз!
