Бұл кішкентай қыздың тарихында ешқандай жаңалық жоқ еді. Оның тағдыры тайпааралық соғыстардың қатал, қатыгез күндерінде мыңдаған адамдарға ортақ болды. Өз елінің қатыгез жаулары оны үйінен және жақындарынан зорлықпен айырып, өзін жеңімпаз қолбасшының үйінде қарапайым тұтқын ретінде тапты.
«Сириялықтар топ-тобымен шығып, Исраил жерінен кішкентай қызды тұтқынға алып кеткен еді; ол Нааманның әйеліне қызмет етті.»
Міне, шабыттанған тарихшының қаламынан оның аянышты оқиғасы бірнеше сөзбен берілген. Оның аты аталмаған. Кім оның атын атауды күтер еді? Бөтен елдегі кішкентай құл, жалғыз және досы жоқ — оның Кітаптар кітабында мүлдем аталуы таңқаларлық болар еді.
Шынында да, оның аузынан шыққан леп арқылы Нааман өзінің алапес ауруына ем туралы алғаш рет естіді. Бірақ соған қарамастан, бұл факт мұндай назарға лайық болатындай маңызды болып көрінбейді. Дегенмен, ол ерекше түрде атап өтілген.
«Ол қожайынына: «Егер менің қожайыным Самариядағы пайғамбармен бірге болса ғой! Ол оны алапес ауруынан айықтырар еді», – деді. Сонда біреу кіріп, қожайынына: «Исраил жерінен келген қыз былай деді», – деп айтты.»
Оның сөздері Құдай Рухымен мұқият жазылған. Олардың алғашқы көрінісінен де маңыздылығы бар.
Бұған таңғалмайық. Киелі жазбаларда Құдайдың маңызсыз құралдарды, күтпеген қызметшілерді қолданып, ұлы істерді істегенін қайта-қайта көрмедік пе? Және бұл ғана емес; біз көбінесе оның халқының ең кедей, ең қарапайым және ең жасырын адамдарында сирек кездесетін қасиеттер мен ізгіліктерді таба алмаймыз ба?Біз бұл әдемі жолдарды рухани нәрселерге қолдана аламыз, тек Құдайдың осы шөлді әлемде өсіретін ешбір жасырын гүлі өз тәттілігін жоғалтпайтынын есте сақтауымыз керек. Егер оларды адамдар бағаламаса, олардың тәттілігі Әкесі мен Құдайының жүрегіне қуаныш сыйлайды. Дәл сондай гүл кішкентай тұтқын қыз болды.
Оның оқиғасын мұқият қарастырып, онда үш ең тамаша ізгіліктің жасырынып жатқанын көріңіз.
Құдайға деген ең ұлы сенім
Ол еш күмәнсіз бір фактіні жариялайды:
«Ол оны алапес ауруынан айықтырар еді.»
Ол мұны соншалықты сенімді түрде қалай білді? Оған мұны кім айтты? Ол прецеденттен дәлел келтіріп, бір рет жасалған нәрсе қайта жасалуы мүмкін деп айта алмады. Дәлел келтіретін прецедент жоқ еді! Алапес ауруын тазарту сол күндері Исраил жерінде белгісіз нәрсе болды. Бұл үшін бізде Иеміз Иса Мәсіхтің өкілеттігі бар. Назарет синагогасында уағыз айтқанда, Ол былай деді:
Мен сендерге шындықты айтамын… Елисей пайғамбардың заманында Исраилде көптеген алапес ауруымен ауырғандар болды; бірақ олардың ешқайсысы тазартылмады, тек сириялық Нааманнан басқа (Лұқа 4:25–27).
Міне, бұл өте ерекше жағдай! Жас қыз өзінің пұтқа табынатын қожайыны, Құдай халқына қарсы соғысып, оларды тонаған адам, егер ұлы ЕХОБА пайғамбарына барса, ең қауіпті аурудан ғажайып түрде құтқарылатынын сенімді түрде айтады; бірақ ол мұны дәлелдейтін ешқандай нақты дәлел келтіре алмайды, тіпті Ехобаның ізбасары болған бірде-бір адамның осылай құтқарылғанын мысалға келтіре алмайды. Бұл не? Ақылсыздық па, әлде ұлы сенім бе?
Дәл осы сұрақ Исраил әскерінің қатарында Дәуіт Елах алқабына Голиатпен кездесуге түскенде талқыланған болуы керек. Қақтығыстың нәтижесі олар үшін сұрақты тез шешті. Адамдар сенім өз мақсатына қарай сабырлы түрде бара жатқанда мазақтап күлуі мүмкін. Олар оның күтпеген жеңісіне қол жеткізгенде таңғалып тұрады немесе қол шапалақтайды.
Кішкентай қызбен де солай болды. Оның сөздері ақырында толықтай расталды. Олардың нәтижесі сәттілікпен аяқталды. Бұл ақылсыздық емес, сенім еді. Оның Құдайға деген сенімі ең таза гауһар тас сияқты болды. Ол адамдық дәлелдерге сүйенбеді. Ол адамдық жағдайлардан ешқандай қолдау таппады. Ол адамдық ақылдан асып түсті. Ол қыран қанаттарымен ҚҰДАЙДЫҢ ӨЗІНЕ жету үшін жоғарыға ұшып, сол жерде тыныштық тапты. Ол Құдайдың күші мен мейірімділігіне сенгені анық. Осыдан ол шабыт алды, сондықтан мүмкін емеске күліп, «Бұл орындалады» деп айта алды.
Куәліктегі ең ұлы батылдық
«Сенімдеріңе ізгілікті [немесе батылдықты] қосыңдар» – бұл апостолдық бұйрық (1 Петір 1:5). Кішкентай қыз мұны алдын ала біліп, орындады. Құдайдың күші мен рақымына деген сенімнің соншалықты күшті болуы, барлық тәжірибе мен көріністерге қарамастан, егер ол Оны іздесе, Ол жауды жарылқап, құтқаратынына сенімді болу – бір нәрсе. Өзінің ішкі сенімі мен нанымдарын батыл және сенімді түрде айту – мүлдем басқа нәрсе.
Өзіңізді кішкентай қыздың орнына қойып, оның нені білдіргенін ойлаңыз. Ұқсас жағдайларда сіз былай демес пе едіңіз:
- «Олардың Ехобаға деген сенімі жоқ. Менің мәлімдемелерім сенімсіз болып көрінеді. Менің сөздеріме тек күледі.»
- «Олар менің сөздерім мен ниеттерімді қате түсінбес пе екен? Олар мұны Нааманды қорғансыз жағдайда Исраил жеріне алдап әкеліп, одан кек алу үшін жасалған айлакер жоспар деп ойламас па екен?»
- «Егер мен түсінбейтін қандай да бір белгісіз себеппен Ехоба Нааманды емдеуге риза болмаса, ол қандай ашумен және ызамен оралады! Ол жұрт алдында қандай күлкілі болып көрінеді! Ұлы адамды кішкентай қыз алдап, босқа жіберді! Мұндай жағдайда ол менен кек алады! Менің өмірім он минутқа да тұрмайды! Мен Құдай оны өз пайғамбары арқылы емдейтініне толық сенемін, бірақ — Жоқ. Үндемегенім дұрысырақ болады.»
Шындығында, біз Құдай туралы білгенімізді батыл жарияламауға көптеген себептер таба алар едік. Кішкентай қыз мұндай ойларға қарсы тұрды.
Оны мұндай батыл куәлікке не итермеледі? Жауап жазбаның бетінде жатқан сияқты.
Жоғалғандарға деген ең ұлы жанашырлық
Оның айту мәнері мен үні мұны көрсетеді. Міне, Нааман – оның халқының ежелгі жауы, кем дегенде, оның тұтқынға түсуінің жанама себебі, және оның құрып, жиіркенішті өлімге душар болғаны туралы хабар оның құлағына жетеді. Ол жасырын қанағаттануға толы ма? Ол оны басып озатын қайғылы аяқталу туралы ойға қуана ма? Мүлдем жоқ.
Оның қожайынының алдында тұрғанын қараңыз. Оның көзіндегі аяныш тамшысын байқаңыз. Бұл сөздер оның жүрегінің нәзік бұлағынан қалай ағып шығып, еріндерінің қақпасын бұзып шығады:
«Егер менің қожайыным Самариядағы пайғамбармен бірге болса ғой! Ол оны алапес ауруынан айықтырар еді.»
Суықтық пен цинизм жоқ, жылулық пен шынайылық бар еді!
Кектің барлық ұсақ себептерінен жоғары көтерілген оның жанашырлығы Құдайға деген сенімінің күшінен немесе Оған куәлік еткен батылдығынан кем емес ұлы болды. Шынында да, бұл ұлыдан да асып түсті. Бұл оң мағынада Құдайлық еді. Дәуіттің Мефибошетке деген мейірімділігі сияқты (2 Самуил 9:3), оның мейірімділігі де
«Құдайдың мейірімділігі еді.»
Сөздерімен де, мінез-құлқымен де ол өзі қызмет еткен Құдайдың игі және мейірімді сипатын таңғажайып түрде көрсетті.
Жарайсың, кішкентай қыз! Өте қиын жағдайларда сен өзіңнің атыңмен байланысты болған Оны дұрыс көрсетудің ең жоғары және қасиетті қызметін атқардың. Құдайдың ең ұлы қызметшілері бұдан артық ештеңе істей алмайды.
Сенің сыйың жоғарыда. Нааман қайтып келгенде саған алғыс айтқан болуы мүмкін немесе айтпаған да шығар. Бірақ егер адамдардан ешқандай сөз немесе тану белгісі берілмесе де, сен «шөл далада өз тәттілігіңді жоғалтқан жоқсың». Сенің сөздерің мен рухыңның хош иісін Құдайың толық бағалады, және сен БАСҚАНЫҢ, Өзі кемел Қызметшінің аузынан мына сөздерді естисің:
«Жарайсың!»
сол күні.
Кішкентай қыздың оқиғасына қатысты бір қолданыс бар. Оны көру үшін үлкен ақыл қажет емес. Әр оқырман оны өзі үшін жасасын. Біз өмір сүріп жатқан күннің өзіндік ерекше сынақтары бар, және христиан әлеміндегі христиандықтың жұқа қабатына қарамастан, Құдайға деген тірі сенім ешқашан мұндай төмен деңгейде болған емес. Дегенмен, Құдайдың Өзі Нааманның күнінде болмағандай, сенімге ашық түрде көрінеді.
Мәсіхте бізге толықтай ашылған Құдай бізді Өзіне деген ең күшті сеніммен шабыттандыруы керек. Елуінші күн мейрамынан бері бізге сенушілер ретінде берілген Киелі Рух бізді батылдыққа толтыруы керек, өйткені
сендердегі Ол әлемдегіден ұлы (1 Жохан 4:4);
және одан әрі, Құдай айтты:
Мен сені ешқашан тастамаймын, ешқашан қалдырмаймын. Сондықтан біз батыл айта аламыз: Иеміз менің Жәрдемшім, және мен адамның маған не істейтінінен қорықпаймын (Еврейлерге 13:5, 6).
Соңында біз Құтқарушының ойымен қарым-қатынаста болуымыз және Оның сипатын әлемге көрсетуіміз үшін құтқарылдық; киіп:
Құдайдың таңдаулылары, қасиетті және сүйікті ретінде, мейірімділікке [жанашырлыққа, JND], ізгілікке, кішіпейілділікке, момындыққа, шыдамдылыққа (Қолостықтарға 3:12).
Ешқайсымыз белгісіздікке байланысты көңілімізді түсірмейік. Өзіңіздің кішкентай бұрышыңызда Мәсіх үшін жарқырап тұруыңыз мүмкін, өйткені:
Нааманның заманында өмір сүрген Құдай Бүгін де сол қалпында!
