Baptism and the breaking of bread are the two basic ordinances that we as followers of the Lord Jesus Christ have been given. Therefore, the subject of baptism is extremely important. There are many facets to it. Over the years it has caused much controversy in some professing Christian circles. My desire certainly is not to cause more controversy but rather to get an understanding of what the Bible says about baptism. What is it? What does it mean? What does it do for the follower of Christ? Another question we hope to address is: What is the difference between “baptism unto repentance” and the water baptism given by instruction of the Lord Jesus at the Great Commission and practiced by the disciples? Additionally, is the baptism of the Holy Spirit the same thing as water baptism? As we seek to dive into these questions, we want the Scriptures to be our resource, and we want to rely upon the Holy Spirit as our guide.
What is baptism? What does it mean?
The word baptism means to submerge, to immerse, or to be dipped. It is from the Greek word баптизо, which was often used to describe the practice of immersing or dipping a piece of fabric into dye to change the color of the fabric. It would be said the fabric had been baptized in that color. But the word was also used for people; for example, Israel was baptized unto Moses when the nation followed him through the Red Sea, according to 1 Corinthians 10:2. This simply emphasizes the solidarity of the Israelites with their God-ordained leader.
Baptism Unto Repentance
The baptism unto repentance was preached by John the Baptist. His baptism pointed people to the Messiah and prepared them for His arrival. We read the following in Matthew 3:
In those days John the Baptist came preaching in the wilderness of Judea, and saying, “Repent, for the kingdom of heaven is at hand!” For this is he who was spoken of by the prophet Isaiah, saying: “The voice of one crying in the wilderness: ‘Prepare the way of the Lord; Make His paths straight.'” Now John himself was clothed in camel’s hair, with a leather belt around his waist; and his food was locusts and wild honey. Then Jerusalem, all Judea, and all the region around the Jordan went out to him and were baptized by him in the Jordan, confessing their sins. But when he saw many of the Pharisees and Sadducees coming to his baptism, he said to them, “Brood of vipers! Who warned you to flee from the wrath to come? Therefore, bear fruits worthy of repentance, and do not think to say to yourselves, ‘We have Abraham as our father.’ For I say to you that God is able to raise up children to Abraham from these stones. And even now the ax is laid to the root of the trees. Therefore, every tree that does not bear good fruit is cut down and thrown into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance, but He who is coming after me is mightier than I, whose sandals I am not worthy to carry. He will baptize you with the Holy Spirit and fire. His winnowing fan is in His hand, and He will thoroughly clean out His threshing floor, and gather His wheat into the barn; but He will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:1-12Paul later affirmed that John’s baptism was for repentance, saying in Acts 19:4, “John indeed baptized with a baptism of repentance, saying to the people that they should believe on Him who would come after him, that is, on Christ Jesus.” Clearly, then, John’s baptism had to do specifically with repentance. It was a symbolic representation of changing one’s mind and going in a new direction. As Matthew 3:6 says, when people came “confessing their sins, they were baptized by him in the Jordan River.” In other words, being baptized by John meant that they recognized their sins and demonstrated a desire to change in anticipation of the Messiah’s arrival.
The Commission To Baptize
After His death, burial, and resurrection, the Lord Jesus appeared to His disciples and commissioned them to preach and baptize. He said,
“Go therefore and make disciples of all the nations, baptizing them in the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, teaching them to observe all things that I have commanded you; and lo, I am with you always, even to the end of the age.” Matthew 28:19-20In Mark’s account He adds,
“Go into all the world and preach the gospel to every creature. He who believes and is baptized will be saved; but he who does not believe will be condemned.” Mark 16:16It is clear that those who believe are to be baptized, but the one who does not believe will be condemned. Salvation depends on belief rather than on baptism.
The following verses help shed further light on this as well:
For you are all sons of God through faith in Christ Jesus. For as many of you as were baptized into Christ have put on Christ. (Galatians 3:26-27)
For God so loved the world that He gave His only begotten Son, that whoever believes in Him should not perish but have everlasting life. For God did not send His Son into the world to condemn the world, but that the world through Him might be saved. He who believes in Him is not condemned; but he who does not believe is condemned already, because he has not believed in the name of the only begotten Son of God. (John 3:16-18)
Therefore, let it be known to you, brethren, that through this Man is preached to you the forgiveness of sins; and by Him everyone who believes is justified from all things from which you could not be justified by the law of Moses. (Acts 13:38-39)
We will see more clearly when we get to Romans 6:1-17 that the believer’s baptism is a mark of identification with the death, burial, and resurrection of the Lord Jesus Christ. It is representative of a cleansing that is already complete.
Baptism in the Book of Acts
There are about ten passages in the book of Acts that deal with baptism (Acts 2:37-41; 8:5-13; 8:36-38; 9:17-19; 10:47-48; 16:13-15; 16:27-34; 18:5-8; 19:1-5; 22:14-17). These are the occasions in the Book of Acts where we see the commission to baptize being carried out. We need to remember that Acts is a transitional book, meaning that things are developing. In Acts, the Church starts from its conception, passes through its infant stage, and reaches a more developed stage by the time we come to the end of the book. There is a transition from Judaism to Christianity.
In chapter 1 of Acts we find the disciples fulfilling the instructions of the risen Lord to “wait for the Promise of the Father, ‘which,’ He said, ‘you have heard from Me; for John truly baptized with water, but you shall be baptized with the Holy Spirit not many days from now’” (Acts 1:4-5). This promise was fulfilled on the Day of Pentecost (Acts 2:1-4), and the baptism of the Holy Spirit joins every believer to the body of Christ.
“For by one Spirit we were all baptized into one body—whether Jews or Greeks, whether slaves or free—and have all been made to drink into one Spirit.” (1 Corinthians 12:13)
Things began for the Church on the Day of Pentecost when the Holy Spirit descended upon 120 disciples. Peter stood up and preached a Christ-centered message, speaking of the incarnation of Christ, His crucifixion, His resurrection, His ascension, His glorification, and His exaltation. By the end of such a Spirit-filled, Christ-exalting message, his hearers “were cut to the heart” and said to Peter and the rest of the apostles,
“‘Men and brethren what must we do?’ Peter replied, ‘Repent and let every one of you be baptized in the name of Jesus Christ for the remission of sins; and you shall receive the gift of the Holy Spirit.’” Acts 2:38This is an important passage concerning baptism. Peter spoke of repentance, baptism, the remission of sins, and the gift of the Holy Spirit. What is the relationship among these truths?
We must be careful whenever we seek to interpret Scripture, because no prophecy of Scripture is of any private interpretation (2 Peter 1:20), meaning that we must compare Scripture with Scripture to properly understand the meaning of a passage.
First, we know from Ephesians 2:8-9 that salvation is by grace alone, through faith alone, in Christ alone.
“For by grace you have been saved through faith, and that not of yourselves; it is the gift of God, not of works, lest anyone should boast.” (Ephesians 2:8-9)
Despite this truth, many interpret Peter’s words in Acts 2:38 to mean that baptism is required for salvation. But if we properly unpack that verse, we will learn that this teaching is not consistent with the text or with other Bible passages.
The difficulty lies with this little word “for” in Acts 2:38: “for the remission of sins.” In our English translations, it may appear that the word “for” means “in order to get” something. However, it is more accurate to understand that word to mean “because of” or “as a result of” or “in view of.” This word “for” is the Greek word “эйс.” It is used approximately 1,774 times in the New Testament and is translated in many different ways. We even use the word in various contexts in English. For example, you might tell me to take Tylenol for my headache. You are certainly not saying I should take a Tylenol in order to get a headache; you’re saying I should take a Tylenol because of my headache or in view of my headache.
Another very important point that is extremely helpful in understanding Acts 2:38 is the grammatical structure of the verse. The verbs and the pronouns used in that verse have some interesting exchanges between the second person and third person. In Greek, the command to repent is in the second person plural, while the verb “be baptized” is in the third person singular. Then the pronoun “your sins” is also in the second person plural form. This links the forgiveness of sins back to repentance, not to being baptized. We could read this verse, “You (plural) should repent for the forgiveness of your (plural) sins, and let each of you (singular) be baptized (singular).”
Going back to Acts 2:41, we see the result is that “those who received his word were baptized.” There was the reality of believing, and then water baptism followed. This is seen to be the pattern throughout the Book of Acts. Here are several examples.
But when they believed Philip as he preached the things concerning the kingdom of God and the name of Jesus Christ, both men and women were baptized. Then Simon himself also believed; and when he was baptized, he continued with Philip, and was amazed, seeing the miracles and signs which were done. Acts 8:12-13In Acts 8, we see an example that water baptism is meant to be by immersion.
Now as they went down the road, they came to some water. And the eunuch said, “See, here is water. What hinders me from being baptized?” Then Philip said, “If you believe with all your heart, you may.” And he answered and said, “I believe that Jesus Christ is the Son of God.” So, he commanded the chariot to stand still. And both Philip and the eunuch went down into the water, and he baptized him. Acts 8:36-38In Acts 9, Paul had already believed and then was baptized:
And Ananias went his way and entered the house; and laying his hands on him he said, “Brother Saul, the Lord Jesus, who appeared to you on the road as you came, has sent me that you may receive your sight and be filled with the Holy Spirit.” Immediately there fell from his eyes something like scales, and he received his sight at once; and he arose and was baptized. So, when he had received food, he was strengthened. Then Saul spent some days with the disciples at Damascus. Acts 9:17-19Note again in Acts 10 that the people believed and then were baptized:
«Барлық пайғамбарлар Оған куәлік етеді: Оның есімі арқылы Оған сенген әркім күнәларының кешірімін алады». Петр әлі осы сөздерді айтып тұрғанда, Киелі Рух сөзді естігендердің бәріне түсті… «Біз сияқты Киелі Рухты қабылдаған бұларға суды кім тыя алады?» Сонда ол оларға Иеміздің атымен шомылдыру рәсімінен өтуді бұйырды. Содан кейін олар одан бірнеше күн қалуын сұрады. Елшілердің істері 10:43-44, 47-48 Елшілердің істері 16-да Лидияның жүрегі уағыздалған Сөзді қабылдауға ашылды, содан кейін ол шомылдыру рәсімінен өтті:
Сенбі күні біз қаладан өзен жағасына шықтық, ол жерде әдетте дұға ететін. Біз отырып, сол жерде кездескен әйелдермен сөйлестік. Лидия есімді бір әйел бізді тыңдады. Ол Тиатира қаласынан күлгін мата сатушы еді, Құдайға табынатын. Иеміз оның жүрегін Пауыл айтқан нәрселерге құлақ асуға ашты. Ол және оның үй іші шомылдыру рәсімінен өткенде, ол бізге жалынып: «Егер мені Иемізге адал деп санасаңдар, менің үйіме келіп, қалыңдар», – деді. Сөйтіп, ол бізді көндірді. Елшілердің істері 16:13-15 Елшілердің істері 16-дағы үзінді түрмеші мен оның үй ішінің сенгенін, содан кейін шомылдыру рәсімінен өткенін көрсетеді:
Сондықтан олар: «Иеміз Иса Мәсіхке сеніңдер, сонда сендер де, үй іштерің де құтқарыласыңдар», – деді. Содан кейін олар оған және оның үйіндегілердің бәріне Иеміздің сөзін айтты. Ол оларды сол түні алып, жарақаттарын жуды. Сол сәтте ол және оның бүкіл отбасы шомылдыру рәсімінен өтті. Елшілердің істері 16:31-32 Сондай-ақ Елшілердің істері 18-дегі Крисп пен оның үй іші
Силас пен Тімоте Мақедониядан келгенде, Пауыл Рухтың әсерінен мәжбүр болып, яһудилерге Исаның Мәсіх екенін куәландырды. Бірақ олар оған қарсы шығып, тіл тигізгенде, ол киімдерін қағып: «Қандарың өз бастарыңа түссін; мен тазамын. Бұдан былай мен басқа халықтарға барамын», – деді. Содан кейін ол сол жерден кетіп, Құдайға табынатын Юстус есімді бір адамның үйіне кірді, оның үйі синагоганың жанында еді. Сонда синагоганың басшысы Крисп бүкіл үй ішімен Иемізге сенді. Ал көптеген коринфтіктер естіп, сеніп, шомылдыру рәсімінен өтті. Елшілердің істері 18:5-8 Елшілердің істері 19-да үзіндінің 2 және 4-тармақтарындағы сенуге ерекше назар аударыңыз:
Аполлос Қорынтта болғанда, Пауыл жоғарғы аймақтардан өтіп, Ефеске келді. Ол кейбір шәкірттерді тауып, оларға: «Сендер сенген кезде Киелі Рухты қабылдадыңдар ма?» – деді. Сонда олар оған: «Біз Киелі Рухтың бар екенін естіген де жоқпыз», – деді. Сонда ол оларға: «Онда неге шомылдыру рәсімінен өттіңдер?» – деді. Сонда олар: «Жоханның шомылдыру рәсіміне», – деді. Сонда Пауыл: «Жохан шынымен де тәубе шомылдыру рәсімімен шомылдырды, халыққа өзінен кейін келетінге, яғни Мәсіх Исаға сену керектігін айтты», – деді. Олар мұны естігенде, Иеміз Исаның атымен шомылдыру рәсімінен өтті. Елшілердің істері 19:1-5 Елшілердің істері 22-де шомылдыру рәсімі туралы ерекше сөз бар, бұл Пауылдың сеніп, кейін шомылдыру рәсімінен өткен кездегі өзгеруін шолу. Үзінді Елшілердің істері 2:38-ге ұқсас, өйткені біз күнәлардың кешірімі (кешірім) мен шомылдыру рәсімі арасындағы байланысты қайта көреміз. Пауыл адал Ананияның оған айтқан сөздерін сипаттады:
«Сонда ол: «Әкелеріміздің Құдайы сені Өзінің еркін білуің үшін, Әділді көруің үшін және Оның аузынан шыққан дауысты естуің үшін таңдады. Өйткені сен көргенің мен естігенің туралы барлық адамдарға Оның куәгері боласың. Енді неге күтесің? Тұр да шомылдыру рәсімінен өт, күнәларыңды жуып таста, Иеміздің атын шақыр», – деді». Елшілердің істері 22:14-17 Шомылдыру рәсімін «күнәларыңды жуып таста» деген сөз тіркесімен байланыстыру нені білдіреді? Бұл жерде басқа біреудің сөздерін есту пайдалы болуы мүмкін:
Бұл сөз тек Исаны айқышқа кергені үшін тікелей кінәлі яһудилерге және Мәсіх пен Оның шіркеуін қудалаған Пауылға ғана айтылғанын ескеріңіз. Басқа халықтарға мұндай нұсқау берілмеген, мұны Елшілердің істері 10-дан көруге болады. Яһудилер Исаны айқышқа керген әрекеттері үшін тәубе етуі керек болды және оны өздері қабылдамағанның атымен шомылдыру рәсімінен өту арқылы көпшілік алдында көрсетуі керек болды. Осылайша, олардың көпшілік алдындағы күнәсі шомылдыру рәсімі арқылы көпшілік алдында жуылып, кешіріледі. Дәл осылай Пауылдың Иса мен Оның шәкірттерін қудалауына да қатысты болды. (Р.К. Кэмпбеллдің «Шомылдыру рәсімі – бұл не?» кітапшасынан үзінді, 6-бет. Believers Bookshelf, 1989.) Осылайша, Пауылға Құдайдың алдында күнәлары кешірілуі үшін шомылдыру рәсімінен өту керектігі айтылмағанын көреміз. Бұл оның бұрынғы қудалаушы ретіндегі көпшілік алдындағы куәлігі үшін болды. Киелі жазбаның үлгісі анық: күнәлардың кешірімі тек тәубе ету және Иеміз Иса Мәсіхтің аяқталған ісіне сену арқылы келеді.
Нәрестелерді шомылдыру туралы не айтуға болады?
Кейде нәрестелерді шомылдыру туралы сұрақ туындайды. Бауырлас Р.К. Кэмпбелл де бұл мәселені келесідей қарастырады:
Киелі кітапта Мәсіхке сенетіндерден басқа ешкімнің шомылдыру рәсімінен өткені туралы нақты жазба жоқ, және нәрестелердің шомылдыру рәсімінен өткені туралы ешқашан айтылмайды. Кейбіреулер нәрестелер мен кішкентай балалар Елшілердің істері 16:15 және 33-те шомылдыру рәсімінен өткен үй іштеріне кіреді деп болжайды, бірақ бұл үзінділердің контекстімен де расталмайды. Лидияның үй ішіне қатысты, олар 40-тармақта «бауырластар» деп айтылады; ал түрмешінің үй ішіне қатысты, Иеміздің Сөзі олардың бәріне айтылды, және «ол бүкіл үй ішімен Құдайға сенгені үшін қуанды» (34-тармақ). Мұндай нәрселерді нәрестелер немесе кішкентай балалар туралы айту мүмкін емес. «Кішкентай балаларды Маған жіберіңдер, оларға тыйым салмаңдар, өйткені Құдай Патшалығы сондайлардікі» (Марқа 10:14) деген сөз нәрестелерді шомылдыру рәсіміне қатысты жиі келтіріледі, бірақ оның шомылдыру рәсімімен ешқандай байланысы жоқ. Үзіндінің бүкіл контекстінде оларды шомылдыру рәсімінен өткізу туралы бірде-бір сөз жоқ, және бұл жерге шомылдыру рәсімін енгізу – бұл Киелі жазбаны бұзу, онда жоқ нәрсені оқу. Иса бұл кішкентай балаларды қолына алып, оларға қолдарын қойып, батасын берді; бірақ Ол оларды шомылдыру рәсімінен өткізген жоқ. Жохан 4:2-де «Иса Өзі шомылдыру рәсімінен өткізген жоқ, бірақ Оның шәкірттері өткізді» деп анық айтылған. Сондықтан Ол бұл балаларды шомылдыру рәсімінен өткізген жоқ, және Оның басқаларға мұны істеуді ешқашан нұсқағаны жазылмаған. «Құдай Патшалығы сондайлардікі», – деді Ол. (Р.К. Кэмпбелл, «Шомылдыру рәсімі – бұл не?» 8-9-беттер)
Хабарлардағы шомылдыру рәсімі
Біз Жоханның тәубеге шомылдыру рәсімін; Иеміздің шомылдыру рәсімі туралы тапсырмасын; және оның Елшілердің істері кітабында қалай басталғанын көрдік. Енді хабарлардағы шомылдыру рәсіміне, атап айтқанда Пауыл мен Петрдің хаттарындағы төрт үзіндіге тоқталайық.
Өйткені сендердің бәрің Иса Мәсіхке сену арқылы Құдайдың ұлдарысыңдар. Өйткені Мәсіхке шомылдыру рәсімінен өткендеріңнің бәрі Мәсіхті киіндіңдер. (Ғалаттықтарға 3:26-27)
Біз бұл аяттарға бұрын сілтеме жасағанбыз, бірақ оған жақынырақ қарайық. Пауыл бұл жерде шомылдыру рәсімінен өткендер мен құтқарушы сенімі барлар бір топ деп болжайды. Сенім мен шомылдыру рәсімі біздің христиандық тәжірибемізде бірге жүреді.
Онда сендер де қолмен жасалмаған сүндеттеумен сүндеттелдіңдер, еттің күнәларының денесін шешу арқылы, Мәсіхтің сүндеттеуімен, Онымен бірге шомылдыру рәсімінде жерлендіңдер, онда сендер де Онымен бірге Құдайдың ісіне сену арқылы тірілтілдіңдер, Ол Оны өлілерден тірілтті. (Қолостықтарға 2:11-12)
Біз Мәсіхтің өліміне батырылып, қайта тірілдік!
Немесе біздің Мәсіх Исаға шомылдыру рәсімінен өткендеріміздің бәрі Оның өліміне шомылдыру рәсімінен өткенімізді білмейсіңдер ме? Сондықтан біз Онымен бірге шомылдыру рәсімі арқылы өлімге жерлендік, Иса Мәсіх Әкенің даңқымен өлілерден тірілгендей, біз де жаңа өмірде жүруіміз керек. (Римдіктерге 6:3-4)
Бұл аяттар бізге шомылдыру рәсімінің доктриналық мағынасы мен мақсатын береді. Біз Онымен бірге шомылдыру рәсімі арқылы өлімге жерлендік; және, біз көргендей, біз Онымен бірге тірілуде тірілдік, сонда біз жаңа өмірде жүре аламыз.
Суға шомылдыру рәсімі – Мәсіхпен және Оның өлімімен көпшілік алдында сәйкестендіру; бұл Онымен бірге жерлеу. Суға түсу және батырылу – «Оның өлімінің ұқсастығына» ену. Бұл бізге Мәсіхпен бірге өлгенімізді еске салады (Римдіктерге 6:8). Судан шығу – біздің Оның тірілуінің игілігінде екеніміздің, жаңа өмірде жүруіміздің суреті. Ол бізге жаңа өмір бермейді, бірақ ол сол жаңа өмірді суреттейді және қарап тұрғандардың бәріне мен Мәсіхпен бірге өлгенімді куәландырады.
Сондай-ақ бізді қазір құтқаратын антитип бар – шомылдыру рәсімі (еттің кірін кетіру емес, Құдайға қатысты таза ар-ожданның жауабы), Иса Мәсіхтің тірілуі арқылы. (1 Петр 3:21)
Бұл шомылдыру рәсімі еттің кірін кетірмейтінін, бірақ Иса Мәсіхтің тірілуі арқылы алынған Құдайға қатысты таза ар-ожданның жауабы екенін көрсететін тағы бір аят.
Кейбіреулер Титке 3:4-5-ті суға шомылдыру рәсіміне тағы бір сілтеме ретінде қабылдады, бірақ сол жердегі аяттарға мұқият қараңыз:
Бірақ Құтқарушымыз Құдайдың адамға деген мейірімділігі мен сүйіспеншілігі көрінгенде, біз жасаған әділдік істері арқылы емес, Өзінің мейірімі бойынша Ол бізді жаңару жуылуы және Киелі Рухтың жаңартуы арқылы құтқарды. (Титке 3:4-5)
Біріншіден, бұл аятта құтқарылу біз жасаған әділдік істеріне негізделмейтіні айтылғанын ескеріңіз, және бұған шомылдыру рәсімі де кіреді. Екіншіден, бұл аяттағы «жаңару жуылуы» Мәсіхтің ісіне байланысты жаңа туылу кезінде не болатыны туралы айтылады.
Судан және Рухтан туылу нені білдіреді?
Яһудилердің басшысы, Никодим есімді фарисейлерден бір адам болды. Бұл адам Исаға түнде келіп: «Рабби, біз Сенің Құдайдан келген ұстаз екеніңді білеміз; өйткені Құдай Онымен бірге болмаса, ешкім Сен істеген бұл белгілерді істей алмайды», – деді. Иса оған жауап беріп: «Шынында да, саған айтамын, егер адам қайта туылмаса, ол Құдай Патшалығын көре алмайды», – деді. Никодим Оған: «Адам қартайғанда қалай туылуы мүмкін? Ол анасының құрсағына екінші рет кіріп, туылуы мүмкін бе?» – деді. Иса жауап беріп: «Шынында да, саған айтамын, егер адам судан және Рухтан туылмаса, ол Құдай Патшалығына кіре алмайды. Еттен туылған – ет, ал Рухтан туылған – рух. Саған «Сен қайта туылуың керек» дегеніме таң қалма», – деді. Жохан 3:1-7 Бұл үзіндіні оқығанда, бірнеше нәрсені ескеру қажет. Біріншіден, бұрын айтқанымыздай, «Киелі жазбаның ешбір пайғамбарлығы жеке түсіндіруге жатпайды» (2 Петр 1:20). Сондықтан біз бұл үзіндіні Киелі жазбаның қалған бөлігінің контекстінде қарастыруымыз керек.
Екіншіден, Иеміздің Никодиммен әңгімесінде шомылдыру рәсімі туралы ешқандай айтылмайды. Шомылдыру рәсімі тақырып емес, жаңа туылу тақырып. Суға шомылдыру рәсімі тараудың кейінірек, бірақ 22-30-аяттарда ғана айтылады, ол жерде Иерусалим қаласының орнына Яһудеяда мүлдем басқа жағдай.
Үшінші ескеретін жайт, Иеміз Иса Никодиммен сөйлескен кезде, Ол әлі суға шомылдыру рәсімін бермеген еді. Бұл біз бұрын байқағанымыздай, Оның аспанға қайта көтерілуінен дәл бұрын ғана болды.
Ендеше, егер судан және Рухтан туылу суға шомылдыру рәсіміне қатысты болмаса, ол неге қатысты? Бұл жерде біздің бірінші қағидамыз қолданылады: «Киелі жазбаның ешбір пайғамбарлығы жеке түсіндіруге жатпайтындықтан», біз Киелі жазбаны Киелі жазбамен салыстыруымыз керек.
Киелі кітапта су көбінесе рухани тазаруды немесе жаңаруды бейнелейді, оны Киелі Рух Құдай Сөзі арқылы жүзеге асырады (мысалы, Забур 51:2, 7; Езекиел 36:35; Жохан 13:10; 15:3; 1 Қорынттықтарға 6:11; Еврейлерге 10:22; Ефестіктерге 5:26; Титке 3:5 қараңыз). Жохан 3-тегі суға сілтеме тікелей, физикалық су емес, керісінше Құдай Сөзінің тірі суы.
Қайта туылуға қатысты, Жохан 1-де біз оқимыз,
Бірақ Оны қабылдағандардың бәріне, Оның есіміне сенетіндерге, Ол Құдайдың балалары болу құқығын берді: олар қаннан да, еттің еркінен де, адамның еркінен де емес, Құдайдан туылды. (Жохан 1:12-13)
Бұған 1 Жохан 5:1-ді қосуға болады:
Исаның Мәсіх екеніне сенген әркім Құдайдан туылған, және Оны тудырғанды сүйетін әркім Одан туылғанды да сүйеді. (1 Жохан 5:1)
Жаңа туылу, сонда, Иеміз Иса Мәсіхті өз Иеңіз және Құтқарушыңыз ретінде қабылдау және сену арқылы келеді.
«Сенім естуден, ал есту Құдай сөзінен келеді». (Римдіктерге 10:17)
Пауыл Қорынттағыларға олар Інжіл арқылы туылғанын айтты (1 Қорынттықтарға 4:15); және «туылған» сөзі қайта туылуды, немесе дәлірек айтқанда, жоғарыдан туылуды, Құдайдан туылуды білдіреді.
Жақып 1:18 бізге «Ол Өз еркімен бізді шындық сөзі арқылы тудырды» деп еске салады. Бұл «тудырды» деген сөз тууды білдіреді. Петр қосады,
«Шірімейтін тұқымнан емес, Құдай сөзі арқылы шірімейтін тұқымнан қайта туылғандықтан». (1 Петр 1:23-25)
Жаңа өмір, жаңа туылу Құдай Сөзі арқылы және онымен келеді. Ефестіктерге 5:26 Құдай Сөзінің тазалау аспектісін ерекше атап көрсетеді, ол қазір де белсенді.
Жақсы істер туралы не айтуға болады?
Біз Титке 3:5-те жаңа туылу немесе жаңару «біз жасаған әділдік істері арқылы емес, Оның мейірімі бойынша Ол бізді жаңару жуылуы және Киелі Рухтың жаңартуы арқылы құтқарды» деп үйрететінін көрдік. Ефестіктерге бұған қосылады:
«Өйткені сендер рақым арқылы сенім арқылы құтқарылдыңдар, және бұл өздеріңнен емес; бұл Құдайдың сыйы, істерден емес, ешкім мақтанбас үшін». (Ефестіктерге 2:8-9)
Құтқарылу тек рақым арқылы, тек сенім арқылы, тек Мәсіхте; бірақ келесі аят жалғасады:
«біз Оның туындысымыз, Иса Мәсіхте жақсы істер үшін жаратылғанбыз, оларды Құдай біз оларда жүруіміз үшін алдын ала дайындаған». (Ефестіктерге 2:10)
Титке қайта оралсақ, Пауыл біздің христиандық өмірімізде көрінуі тиіс істер туралы көп айтады. Біз өзімізді жақсы істердің үлгісі ретінде көрсетуіміз керек (Титке 2:7); біз әрбір жақсы іске дайын болуымыз керек (3:1); және біз жақсы істерді сақтауымыз керек (3:8, 14).
Біз жасаған жақсы істер арқылы Оның нұры біз арқылы адамдар алдында жарқырауы керек (Матай 5:16). Бұл қайта туылу үшін емес, бірақ біз қайта туылғандықтан , Құдайдан туылғандықтан.
Отпен шомылдыру рәсімі деген не?
Біз бұл сөз тіркесін Матай 3-те көрдік, онда Шомылдырушы Жохан былай деп жариялады:
Мен сендерді тәубеге сумен шомылдырамын, бірақ менің артымнан келе жатқан Менен күштірек, оның сандалдарын көтеруге де лайық емеспін. Ол сендерді Киелі Рухпен және отпен шомылдырады. Матай 3:11 Біз Киелі Рухтың шомылдыру рәсімін талқылағанбыз, ол Елуінші күн мейрамында болды және 1 Қорынттықтарға 12:13-ке сәйкес, қазір де өз әсерін жалғастыруда, кез келген адам Мәсіхтің денесіне қосылғанда.
Бірақ отпен шомылдыру рәсімі басқа нәрсе. Кейбіреулер оны Киелі Рухтың шомылдыру рәсімімен бірдей деп үйретті, өйткені Елшілердің істері 2-де былай делінген:
Кенеттен аспаннан қатты желдің гуілі сияқты дыбыс шықты, ол олар отырған бүкіл үйді толтырды. Сонда оларға от сияқты бөлінген тілдер көрінді, және әрқайсысының үстіне біреуі қонды. Елшілердің істері 2:2-3 Бірақ ол жерде отпен шомылдыру рәсімі меңзелген бе? Бұл сұрақты қарастыру үшін, біз төрт Інжілдің де, Матай, Марқа, Лұқа және Жохан, Киелі Рухтың шомылдыру рәсімі туралы айтатынын, бірақ тек Матай мен Лұқа отпен шомылдыру рәсімі туралы айтатынын ескеруіміз керек. Неліктен олай? Себебі Матай мен Лұқадағы сол үзіндінің тікелей контексті сот туралы (Матай 3:7-12; Лұқа 3:7-17). Алайда, Марқа мен Жоханның контексті сот емес (Марқа 1:1-8; Жохан 1:29-34).
Киелі жазбада от көбінесе сот туралы айтады, «Өйткені біздің Құдайымыз – жалмаушы от» (Еврейлерге 12:29). Біз Иеміз Исаның Құдайды білмейтіндерді соттау үшін жалындаған отпен келетінін білеміз (2 Салоникалықтарға 1:3-10; Жохан 5:21-23; Аян 20:11-15).
Бұл аяттардың бәрі Құдайды қабылдамағандарға және Оның сүйіспеншілігіне жауап бермегендерге келетін қаһар туралы айтады. Олар әлі келмеген күн туралы айтады, қазіргі рақым күні туралы емес, онда Киелі Рух Құдайдың әрбір қанмен сатып алынған баласын Мәсіхтің денесіне шомылдырды.
Қорытынды
Шомылдыру рәсімі құтқарылу үшін қажет емес. Шомылдыру рәсімі – Мәсіхті Құтқарушы ретінде сенген адамның жүрегі мен өмірінде бұрыннан болған нәрсенің символы. Шомылдыру рәсімі – әрбір христиан қабылдауы тиіс маңызды мойынсұну қадамы, бірақ ол құтқарылу үшін талап бола алмайды. Оны осындай ету – Иса Мәсіхтің өлімі мен тірілуінің жеткіліктілігіне шабуыл.
