Бүгінде кейбір адамдар кімге немесе неге құлшылық етіп жатқанын білмейді, бірақ олар бәрібір құлшылық етеді. Басқалары кімге құлшылық ететінін біледі, бірақ қалай құлшылық ету керектігі туралы көп ойланбайды. Содан кейін өздерін «шынайы құлшылық етушілер» деп санайтындар бар – олар өздерінің дұрыс екеніне сенімді, және басқалардың бәрі қателесетініне де сенімді. Ал қалғандарымыз бар.
Біраз уақыт бұрын Киелі кітап лагерінде мен бес жас христианнан – «қалғандарымыздың» шағын үлгісінен – мына сұрақтарға жауап беруін сұрадым: Сіз кімге құлшылық етесіз? Қалай құлшылық етесіз? Қаншалықты жиі құлшылық етесіз? Құлшылық деген не? Олар «кімге» деген сұраққа оңай жауап берді: Құдайға; Иемізге; Исаға; Әкеге; Құтқарушыға. Олардың «қалай» деген сұраққа жауаптары әртүрлі болды: Шіркеуге бару арқылы; Ол туралы ойлау арқылы; Мадақтау әндерін тыңдау арқылы; Киелі кітапты оқу арқылы; Уағызды тыңдау арқылы. «Қаншалықты жиі» деген сұраққа мынадай жауаптар келді: Апта сайын; Күн сайын; Үнемі; Құдай туралы ойлаған сайын; Шіркеуге барғанда. «Құлшылық деген не?» деген сұраққа жауаптар жақсы талқылауға әкелді: Жексенбі күні таңертең не істейміз; Табыну және мадақтау; Құдайдың кім екенін және не істегенін есте сақтау; Құдай бізден не қалайды; Құлшылықтың не екенін шынымен білмеймін.
Егер сіз құлшылық туралы бәрін білемін деп ойласаңыз, жоғарыдағы сұрақтар мен жауаптар сізге қызықсыз болып көрінген шығар.
