«Мен келгенше сауда жасаңдар». (Лұқа 19:11-27).
Иеміз Өз халқынан Өзі үшін шын жүректен берілгендікті қалайды.
Бұл әлемнің қарапайым кәсіптерінен бөлінуді білдірмейді. Бірақ мәселе мынада: бұл кәсіптер жүректі шырмап, біздің мақсатымызға айнала ма? Әлде осы кәсіптермен айналыса отырып, жүрек Мәсіх үшін әлі де еркін бе? Әлемде алға жылжу біздің ойымызды толтыра ма? Әлде біз барлық адамдардың көз алдында адал нәрселерді қамтамасыз ете отырып, шын мәнінде адамдар арасында және адамдар алдында өздерінікі емес, бағамен сатып алынғандар ретінде өмір сүріп жатырмыз ба — Мәсіхтің сүйіспеншілігімен мәжбүр болып, қаншалықты әлсіз болса да, өзіміз үшін емес, біз үшін өліп, қайта тірілген Ол үшін өмір сүруге ұмтылып жатырмыз ба? Барлығы Мәсіх үшін өмір сүруге шақырылған. Ал Мәсіх үшін өмір сүру Оның әлемге қатысты орнын алуды білдіреді. «Олар әлемдікі емес», — деді Ол, — «Мен де әлемдікі емеспін». Жорамал жағдайларды келтіріп, шекараны қай жерден жүргізу керектігін сұрау оңай.
Мәсіхпен қарым-қатынастағы жүрек, қағидаларды қалай орнату керектігін білмесе де, Оған не сәйкес келетінін және Оның Рухын не ренжітетінін оңай ажыратады. Шынында да, бұл мәселеде қиындық көретіндер тек әлеммен араласқысы келетін мәсіхшілер ғана.
Әлем мәсіхшіде не үйлесімді, не үйлесімсіз екенін тез ажыратады және дүниеқор сенушінің берген куәлігінің құндылығын қиындықсыз бағалайды. Егер жүрек Мәсіхке шынымен адал болса, ол Оған бейсаналы түрде куәлік етеді және Оны танымайтын әлемнен бөлінеді. Әлемнің рухы мен мақсаттары Мәсіхпен толған жанда орын ала алмайды. Әлемдегі нәрселерді іздеу, көңілі жоғарыдағы нәрселерге ауған адам үшін құнсыз болып көрінеді.
