ПАСХА МЕРЕКЕСІНЕ АРНАЛҒАН ХАБАРЛАМА
Егер Мәсіх қайта тірілмегенде
Бос қабір – христиан үмітінің кепілі!
Пасха – христиандықтың ерекше белгісі. Бұл Пасха жексенбісінде шіркеуге көп христиан баратындығынан емес, Пасха Иса Мәсіхтің өлімнен қайта тірілуін тойлайтындығынан. Христиандық өзінің негізін қалаушысының бүгінде тірі екенін үйретеді. Әлемдегі басқа ешбір дін мұндай таңғажайып мәлімдеме жасамайды. Басқа діндер өздерінің негізін қалаушысының «рухы» бүгінде оның діни ілімдерінде өмір сүреді деп мәлімдеуі мүмкін, бірақ христиандық өзінің негізін қалаушысы Иса Мәсіхтің бүгінде – денелік түрде – тірі екенін мәлімдейді! Библиялық христиандық Исаның шынымен өлгенін, бірақ содан кейін қабірден физикалық (тек рухани емес) түрде қайта тіріліп, 40 күн ішінде көптеген адамдарға көптеген жағдайларда Өзін тірі күйінде көрсеткенін үйретеді (Елшілердің істері 1:3; 1 Қор. 15:3-8). Христиандық осы сөзсіз физикалық көріністерден кейін Исаның осы жерден денелік түрде кетіп, бір күні физикалық түрде қайтып келуге уәде бергенін де үйретеді (Жохан 14:1-3; Елшілердің істері 1:9-11). Біз христиандар қазір тірі Иеміз Исаның «рухани» қатысуын біліп, сезінсек те, Оның «физикалық» қайтып келуін асыға күтеміз. Шынайы христиан діні Исаның өлімнен – денелік түрде – қайта тірілгенін, аспанға – денелік түрде – көтерілгенін, бүгінде даңқта – денелік түрде – өмір сүретінін және бір күні осы жерге – денелік түрде – қайтып келетінін ұстанады.
Біздің сеніміміздің негізі
Исаның өлімнен денелік түрде қайта тірілуі – сенімнің негізі. Христиандық осы нүктеде тұрады немесе құлайды. Басқаша айтқанда, христиандық ақыр соңында тек этикалық және діни ілімдерге (басқа әлемдік діндер сияқты) емес, тарихи оқиғаға негізделген. Біздің сеніміміздің негізі Исаның үйреткені ғана емес, Оның өз мәлімдемелерін растау үшін тарихта істеген істері. Кез келген өзін-өзі діни көшбасшы деп атаған адам белгілі бір этикалық және ізгі ілімдерді жариялап, тіпті «Мен жақсы шопанмын» деп айтуға батылы баруы мүмкін. Кейбіреулер тіпті «Мен қойларым үшін өмірімді беремін» деп айтып, содан кейін шынымен де қандай да бір «игі іс» үшін өлуі мүмкін. Бірақ кім Иса сияқты бұл мәлімдемелерді жалғастырып, денелік қайта тірілуді талап ете алады? «Мен Өз өмірімді қайта алу үшін беремін. Оны Менен ешкім алған жоқ, бірақ Мен оны өз еркіммен беремін. Мен оны беруге де, қайта алуға да құқылымын» (Жохан 10:14-18 NASB). Қандай мәлімдеме! Исаның этикалық ілімдері Оның Өзі туралы мәлімдемелерінен және өлімге деген билігінен ажырамас. Егер Иса өлімнен денелік түрде қайта тірілмеген болса, онда Ол алдаушы болған, ал христиандық – алаяқтық пен мазақ. Ал христиандар жай ғана діни ойындар ойнап жүрген болады!
Бірінші Қорынттықтарға 15:12-19
Мұндай түбегейлі мәлімдемелер, егер Мәсіхтің қайта тірілуі шынымен де орын алмаған болса, Киелі кітаптың логикалық қорытындылары болып табылады. 1 Қорынттықтарға 15:12-19 тармақтарында, егер Мәсіх өлімнен қайта тірілмеген болса, біз келуіміз керек бірнеше қорытындылар берілген. Мәсіхтің денелік қайта тірілуінсіз христиандық өзінің негізі мен күшінен айырылады!
Елші Пауыл бұл үзіндіні жазған кезде, Қорынттағы шіркеудегі жағдай келесідей болды. Қорынттық сенушілер бұрын қайтыс болған христиандардың болашақ физикалық қайта тірілуі туралы түсінікке «ілініп» қалған еді. Олар Мәсіхтің қайта тірілуіне күмәнданған жоқ – олар бұған шын жүректен сенді (1 Қор. 15:11). Бірақ сенушілер үшін денелік қайта тірілу түсінігін түсіну қиын болды. Шамасы, олар рухтың басқа әлемде өмір сүру идеясына ешқандай проблема тудырмады, өйткені жанның өлместігі басым грек философиясының бір бөлігі болды. Бірақ дененің қайта тірілуі – аян – нағыз ақыл-ойды таң қалдыратын нәрсе болды!
Бұл мәселені шешу үшін елші олардың назарын Мәсіхтің қайта тірілуіне аударды. Егер олар Мәсіхтің физикалық қайта тірілуіне сенсе, неге христианның физикалық қайта тірілуі (15:12) туралы түсінік соншалықты қиын болуы керек? Егер Құдай Исаны өлімнен тірілтсе, Оның кез келген адамды өлімнен тірілте алатыны логикалық болды. Бірақ керісінше де логикалық тұрғыдан дұрыс болды. Егер адамдардың өлімнен физикалық қайта тірілуі деген нәрсе болмаса, онда Мәсіхтің өзі де өлімнен тірілмеген болар еді (15:13,16). Өйткені, Иса, Құдай болса да, шынымен өлген нағыз ет пен қаннан жаралған адам болды. Онда логикалық қорытынды қандай? Егер Мәсіх тірілмеген болса, біз христиан діні туралы барлық нәрсе берік негізсіз және «қолжетімді» деген қорытындыға келуіміз керек. Бұл логикалық қорытынды сол кездегідей бүгінде де жарамды, және 1 Қорынттықтарға 15:14-19 тармақтарынан алынған келесі қорытындылар да бірдей шындық.
Біздің уағызымыз бос па?
«Егер Мәсіх тірілмеген болса, онда біздің уағызымыз бос» (15:14 NKJV). Жақсы естілетін сөздердің артында ешқандай шындық жоқ. Егер Мәсіх әлі де өлі болса, «жақыныңды өзіңдей сүй» деп уағыздауға, тіпті қайта тірілу туралы уағыздауға қандай билігіміз бар? Біз мәдениетіміздегі адамдардың көпшілігі «дұрыс» деп санайтын нәрседен жоғары билігі жоқ гуманистік мұғалімдерге айналамыз – ал бұл толығымен субъективті және салыстырмалы! Егер Иса бүгінде тірі болмаса, Киелі кітап хабарының ешқандай билігі жоқ және біздің уағызымыз бос!
Біздің сеніміміз бос па?
«Егер Мәсіх тірілмеген болса, онда біздің ... сеніміміз де бос» (15:14). Егер қайта тірілу жалған болса, біздің христиандық сеніміміздің негізі жоқ. Өз тағдырымызды өлген адамның мәлімдемелеріне байлау – бұл жай ғана арманшылдық. Егер өлімді жеңе аламын деп мәлімдеген адам шын мәнінде өзі өлген болса, зираттан тыс үміт бар екеніне қандай кепілдігіміз бар? Өлген Мәсіхтің ілімдеріне негізделген христиандық сенім – бұл ауада салынған әдемі қамал сияқты!
Біз жалған куәгерлерміз бе?
«Егер Мәсіх тірілмеген болса... біз Құдайдың жалған куәгерлері болып табыламыз» (15:14-15). Біз жай ғана «шіркеу ойнап жүрген» алданған діни фанаттар емеспіз. Біз өтірікшілерміз! Әрине, егер Құдай шынымен де жоқ болса, онда біздің өтірікші болғанымыз маңызды емес, өйткені абсолютті стандарттар болмас еді. Алайда, егер Құдай бар болса және Ол Мәсіхті өлімнен тірілтпеген болса, онда біз қайта тірілуді уағыздап, Пасханы тойлауды жалғастырсақ, шындықты бұрмалап, Құдайдың Өзіне қарсы жалған куәгерлер болып табыламыз! Егер өлімнен физикалық қайта тірілу болмаса, біз осы қорытындыға келуіміз керек (15:16).
Біздің сеніміміз бос па?
«Егер Мәсіх тірілмеген болса, сенің сенімің бос; сен әлі күнәларыңдасың» (15:17). Біздің сеніміміз негізсіз ғана емес (15:14), ол пайдасыз! Ол бізге құтқару бере ме? Ешқашан! Егер біздің күнәларымызды жоя аламын деп мәлімдеген адам әлі Иерусалимдегі қабірде жатса. Егер қателік үшін төлем жасалмаса, моральдық ғаламда күнәлардың кешірілуі мүмкін емес. Егер біз Құтқарушы ретінде сенім артқан адам өлімді шынымен жеңбеген болса, біздің күнәларымыз үшін қарыз төленгеніне қандай дәлеліміз бар? Қайта тірілусіз, біздің күнәларымыз үшін өлім жазасы қалады (Рим. 6:23). Біз әлі күнәларымыздамыз – кінәліміз! Егер қайта тірілу болмаса, құтқарылу да, Құдаймен татуласу да жоқ.
Өлген христиандар жоғалған ба?
«Егер Мәсіх тірілмеген болса... онда Мәсіхте ұйықтағандар да жойылды» (15:14,18). Егер Пасха жалған болса, қайтыс болған христиандар мәңгілікке жоғалады. Қабірден ояну болмайды. Таныс христиандық эпитафия, «Исада ұйықтаған», «Мәңгілікке кетті» дегеннің жақсы айтылуы ғана. «Жойылды» (15:18) сөзі жойылуды немесе жойылып кетуді емес, керісінше жоғалтуды немесе құлдырауды білдіреді. Бұл болмысты жоғалту емес, әл-ауқатты жоғалту. Кейбір «клиникалық өлі» адамдар көрдік деп мәлімдейтін «туннельдің соңындағы жарық» – көптеген адамдар болжағысы келетіндей, «жұмақ жарығы» болмауы мүмкін (Евр. 9:27).
Біздің үмітіміз босқа ма?
«Егер біздің Мәсіхке деген үмітіміз тек осы өмірде болса, біз барлық адамдардан ең аяныштымыз» (15:19). Неге? Өйткені біз ештеңеге, тек бір елеске құрбандық шалып, бас тартып, азап шегіп, еңбек етіп, үміттендік! Егер Иса бүгінде тірі болмаса, біз арман әлемінде өмір сүретін ырымшыл ақымақтармыз. Бұл фантазия бізге осы өмірде «жан тыныштығын» және «үміт» беруі мүмкін, бірақ не болды? Егер бәрі тек елес болса, неге сонша тер мен көз жасы? Пауылдың ойынша, егер қайта тірілу болмаса, логикалық өмір салты – өмірді толыққанды өткізу және өз қалауыңды істеу болар еді. Ол дәл осыны жазды: «Егер өлілер тірілмесе, «Жеп-ішейік, өйткені ертең өлеміз!» (15:32). Пасхасыз, өлген христиандар жойылды (15:18) және тірі христиандар аянышты (15:19).
Жоқ! Мәсіх тірілді!
«Бірақ қазір Мәсіх өлімнен тірілді» (15:20). Қандай даңқты жеңілдік! Алдыңғы барлық сұрақтар осы бір ұлы шындықпен жойылады. Иеміз Иса Мәсіхтің қайта тірілуі – христиандықтың дәлелі мен күші. Бос қабір – христиан үмітінің кепілі. Алғашқы жеміс жақын арада келетін егіннің уәдесі болғандай, Иеміздің қайта тірілуі де әрбір христиан үшін өлімнің жеңілгенінің кепілі. Әлхамдулилла!
Дэвид Р. Рейд
