БІЗ АДАМДАРДЫҢ ЕСКЕРТУЛЕРІНЕ ЖАУАП БЕРЕМІЗ... Неге Құдайдың ескертулеріне емес?
Өмір ескертулерге толы: теміржол өткеліндегі жыпылықтаған шамдар, жақындап келе жатқан пойыздың ысқырығы және «Алдыда өткір бұрылыс», «Қауіпті – жоғары кернеу» және «Кіруге болмайды» сияқты белгілер. Егер біз полиция сиренасын естісек, тез арада жолдан кетеміз. Бірақ Құдай бізге «келетін қаһардан қашыңдар» (Матай 3:7) деп ескерткенде, біз немқұрайлы қараймыз ба? Құдайдың ескертуі басқа ескертулерден маңыздырақ емес пе?
Егер бөтелкедегі ескерту жапсырмасында «у» деп жазылса, біз оның ішіндегісімен абай боламыз. Егер денсаулық сақтау органдары судың ластанғанын айтса, біз оны ішуді тоқтатамыз. Бірақ Құдай бізге «күнәнің жалақысы – өлім» (Римдіктерге 6:23) деп айтқанда, біз күнә жасай береміз бе?
Егер суретші «Бояу жаңа» деп ескертетін белгі қойса, біз тиіспейміз. Егер біз «Кіруге тыйым салынады» деген белгіні көрсек, біз алыс тұрамыз. Бірақ Құдай бізге «күнә жасаған жан өледі» (Езекиел 18:20) деп айтқанда, біз күнәда қала береміз бе?
Егер дәрігер адамда жұқпалы ауру бар десе, біз алыс тұрамыз. Егер спорттық іс-шараға билет қажет болса, біз оның бар екеніне көз жеткіземіз. Бірақ Иса: «Егер адам қайта туылмаса, ол Құдай Патшалығын көре алмайды» (Жохан 3:3) дегенде, біз Оның Сөзін елемейміз бе?
Егер белгіде «Тегін үлгі» деп жазылса, біз оны алатынымызға көз жеткіземіз. Бірақ Киелі Рух: «Құдайдың сыйы – Иеміз Мәсіх Исадағы мәңгілік өмір» (Римдіктерге 6:23) деп жариялағанда, біз: «Қазір емес», – деп жауап береміз бе, тіпті оған қатты мұқтаж болсақ та? Сондықтан көптеген адамдар мәңгілікке жоғалады!
«Біз адамның куәлігін қабылдаймыз, бірақ Құдайдың куәлігі одан да ұлы... Міне, куәлік: Құдай бізге мәңгілік өмір берді, және бұл өмір Оның Ұлында. Кімде Ұл бар, онда өмір бар; кімде Құдайдың Ұлы жоқ, онда өмір жоқ» (1 Жохан 5:9-12 NIV). Біз адамдардың ескертулеріне жауап береміз. Неге Құдайдың ескертулеріне емес?
Құдай сізге ескертуде; сіз әлі жауап бердіңіз бе? Біз сізге қалай екенін айта аламыз.
Анонимді
