Құдай оған: «Дәл осы түнде сенің өмірің талап етіледі», – деді. Лұқа 12:20
Ол жас, күшті және өз ісін жүргізетін адам еді. Ол қаржылық жағынан қауіпсіз болды және табысты болашақты күтті – немесе ол солай ойлады!
Жас кезінде ол жексенбілік мектепке барып, тіпті көптеген Киелі кітап аяттарын жаттаған. Ол Құдайдың оны қатты сүйгені сонша, Оның жалғыз Ұлы, Иеміз Исаны оның күнәлары үшін өлуге жібергенін естіген. Бірақ ол әрдайым Оны Құтқарушы ретінде қабылдауды кейінге қалдырып, «Менде көп уақыт бар. Мен Құдай мен дін туралы ойлауға тым жаспын және тым бос емеспін» деп айтатын.
Бірде одан өлгенде қайда баратынын сұрағанда, ол Иса Мәсіхтен күнәларын кешіруді және өзінің Құтқарушысы болуды сұрамағандықтан тозаққа баратынын мойындады. Бұл оны қорқыта ма деп сұрағанда, ол: «Иә, бірақ менде көп уақыт бар. Мен оны қартайғанда шешемін», – деді.
Бір жылдан кейін оның күні басқа күндер сияқты басталды; бірақ ол солай аяқталмады. Сол түні жұмыстан қайтып келе жатқанда, ол басқа көлікпен бетпе-бет соқтығысты. Кенеттен, оның ойынша «көп уақыт» жоқ болды. Ол есін жимады және Иса Мәсіхті Құтқарушы ретінде қабылдауға ешқашан мүмкіндік болмады.
Сіз де осы адам сияқты, құтқарылуды әрдайым кейінге қалдырасыз ба? Ол Киелі кітапта былай делінгенін білді:
барлығы күнә жасады және Құдайдың даңқынан айырылды (Римдіктерге 3:23 NIV).
Ол сондай-ақ былай делінгенін білді:
күнәнің жалақысы – өлім, ал Құдайдың сыйы – Иеміз Иса Мәсіхтегі мәңгілік өмір (Римдіктерге 6:23).
Ол тіпті бұл мәңгілік өмірді алу үшін Исаны өзінің Иесі деп мойындап, Құдайдың Оны өлімнен тірілткеніне жүрегімен сенуі керек екенін түсінді (Римдіктерге 10:9).
Бірақ ол «көп уақыт бар» деп ойлады. Сіз не ойлайсыз?
Мәсіхке Құтқарушы ретінде сенуді кейінге қалдырмаңыз. Біз сізге қалай екенін айта аламыз!
