1 Біраз уақыт өткеннен кейін Аммон халқының патшасы Нахаш қайтыс болып, оның ұлы Анон орнын басып патшалық құрды. 2 Дәуіт: «Әкесі Нахаш маған жақсылық жасағандықтан, мен де оның ұлы Анонға жақсылық жасаймын», — деп шешті. Содан ол әкесінің қазасына көңіл айту үшін Анонға елшілерін жіберді. Бірақ олар Аммон еліне жеткенде, 3 аммондық әміршілердің бірқатары Анон патшаға: «Дәуіт мына елшілерді шынымен көңіл айтып, әкеңізге құрмет көрсету үшін жіберіп отыр деп ойлайсыз ба? Керісінше, олар қаланы барлап, жақсылап біліп алу үшін келіп отыр емес пе? Ал кейінірек Дәуіттің өзі әскерімен келіп, астан-кестенін шығармақ!» — деп күдік білдірді.
4 Сонда Анон Дәуіттің қызметкерлерін тұтқындады. Олардың сақалдарын қырқып, шапандарын белдеріне дейін қысқартып қиып тастап, кері қайтарып жіберді. 5 Осы хабар Дәуіттің құлағына жеткенде, ол қатты масқараланған елшілерінің алдарынан хабаршыларын жіберіп, оларға: «Сақалдарың өскенше Иерихонда қала тұрыңдар! Содан кейін қайтып келерсіңдер!» — дегенді айтқызды.
6 Аммондықтар Дәуітті өздеріне қарсы өшіктіріп алғанын ұғынды. Сондықтан Анон патша және Аммон халқы солтүстік-батыс Месопотамиядан, Арамадағы Маха мен Соба қалаларынан соғыс күймелері мен атты әскерді жалдап алу үшін, соларға мың ат басындай күміс жіберді. 7 Осылай аммондықтар отыз екі мың соғыс күймесін, Маханың патшасы мен оның әскерін де жалдап алды. Солар Медеба қаласының маңына аттанып келіп, сонда аялдады. Аммондықтар да өз қалаларынан шығып, шайқасуға жиналды.
8 Дәуіт бұл туралы хабар алғанда, оларға қарсы Жоғабтың басшылығындағы батыл да мықты сарбаздардан құралған бүкіл жасағын аттандырды. 9 Аммондықтар астаналарынан шығып, қала қақпасының жанында шайқасқа дайындалып сап түзеді. Көмекке келген басқа патшалардың жасақтары далада бөлек тұрды. 10 Жоғаб өз жасағының екі жақтан: алдынан да, артынан да соғысуына тура келіп тұрғанын байқаған соң, бүкіл Исраилдің таңдаулы сарбаздарын іріктеп алып, арамалықтарға қарсы сапқа тұрғызды, 11 ал жасақтың қалған бөлігін аммондықтарға қарсы бастап шығуды өзінің туған інісі Әбішайдың қолына тапсырды. 12 Оған былай деп бұйырған болатын: «Егер арамалықтар маған тым қатты қысым көрсете бастаса, сен маған көмекке кел! Ал аммондықтар сені тықсырып бара жатса, мен саған көмекке барамын. 13 Батыл бол! Халқымыз үшін, Құдайымыздың қалалары үшін мызғымай берік тұрайық! Ал Жаратқан Ие дұрыс деп тапқанын істесін!»
14 Жоғаб пен оның сарбаздары арамалықтарға тап бергенде олар қаша жөнелді. 15 Олардың қашқанын көрген аммондықтар да Жоғабтың інісі Әбішай бастаған жасақтан шегіне қашып, қалаға кіріп кетті. Содан кейін Жоғаб Иерусалимге қайта оралды.
16 Арамалықтар өздерінің исраилдіктерден жеңілгенін көріп, Евфрат өзенінің ар жағына елшілерін жұмсап, онда тұратын арамалық жасақшыларды шақырды. Олар жетіп, (Соба патшасы) Ададәзердің әскербасы Шобақтың қол астына кірді.
17 Дәуіт бұл туралы біле сала, Исраилдің бүкіл жасағын жинап алып, Иордан өзенін кесіп өтті. Дәуіт оларға қарсы жасағын сапқа тұрғызғанда арамалықтар оның сарбаздарына лап қойды. 18 Бірақ олар қайтадан Исраилдің жасағынан шегініп, қаша жөнелді. Дәуіттің сарбаздары олардың жеті мың соғыс күймесінің айдаушыларын және қырық мың жаяу жасақшысын мерт қылып, арамалық қолбасшы Шобақтың өзін де өлтірді.
19 Ададәзерге бағынышты патшалар өздерінің Исраилден жеңілгендерін көргенде, Дәуітпен бітім жасасып, оған бағынатын болды. Арамалықтар енді қайтып аммондықтарға көмектесуден бас тартты.
13 Батыл бол! Халқымыз үшін, Құдайымыздың қалалары үшін мызғымай берік тұрайық! Ал Жаратқан Ие дұрыс деп тапқанын істесін!»
8 Жан-жақтан қысым көрудеміз, бірақ тапталған жоқпыз, шарасыз болып қысылудамыз, бірақ үмітімізді үзген жоқпыз. 9 Қуғынға түссек те, Тәңір Ие бізді жалғыз қалдырған жоқ; жығылсақ та, жойылмаймыз.
1 Шежірелер 19-да біз Дәуіт патшаның күндерінде Исраил үшін үлкен сынақ туралы оқимыз. Дәуіт Аммонның жаңадан таққа отырған патшасы Ханунға, Ханунның әкесі Нахаш қайтыс болғаннан кейін, жомарт бейбітшілік қимылын жасаған еді. Дәуіт жаңа патшаны қайғысында жұбату үшін делегация жіберді, бірақ Ханун мен оның князьдері делегацияны ұятқа қалдырып, оларды масқара етіп үйлеріне қайтарды. Содан кейін, жағдайды одан да нашарлату үшін, ХанунМесопотамия мен Сириядан әскерлерді жалдап, Исраилге басып кіруге көмектескенін оқимыз. Ханунның жоспары бойынша, исраилдіктер Медеба қаласының жанында орналасқан сириялықтармен бетпе-бет келу үшін күшпен келгенде, олар тек сол әскермен ғана емес, сонымен қатар артынан Аммон әскерінің келе жатқанын көреді. Аммоннан келетін бұл шабуыл қаупіне қарсы тұру үшін Дәуіт өз әскерін, ең жақсы генералы Жоабтың басшылығымен, жау күштерімен бетпе-бет келуге жіберді; алайда, Жоаб келгенде, жаудың орналасуы Жоабтың тұзаққа түсіп, жойылуы мүмкін екенін көрді.
Біз Жоабтың Әбішайға ықтимал апат алдында айтқан батыл сөздеріне таңдана аламыз: «Батыл болыңдар, және халқымыз үшін және Құдайымыздың қалалары үшін күшті болайық. Және Иеміз Өз көзіне жақсы көрінгенін істесін». Менің ойымша, Жоаб тек алдында тұрған сынаққа батыл қарсы тұру арқылы Иемізді құрметтегісі келді, не болса да, тек Құдайдың еркін қалады.
Мүмкін сіз қазір сізді басып қалуы мүмкін ауыр сынақты бастан кешіріп жатқан шығарсыз. Бірақ ежелгі Жоаб сияқты, батыл әрекет етейік және біздің жағдайымызды көретін және білетін аспан Құдайының кемел еркіне сенейік. 2 Қорынттықтарға 4:8–9-да оқимыз: «Біз әр жақтан қысымға ұшырадық, бірақ жаншылмадық; біз шатастық, бірақ үмітсіздікке түспедік; қудаландық, бірақ тасталмадық; құлатылдық, бірақ жойылмадық». Әрқашан есіңізде болсын: «Мәңгілік Құдай – сенің панаң, және астында мәңгілік қолдар бар» (Заң. 33:27).
