Саул – діни күнәкардың мысалы. Бастапқыда Саул үміт беріп, халық оған таңданды. Ол өз замандастарынан «иығынан жоғары» тұрды (1 Самуил 10:23). Табиғи түрде айтқанда, оның физикалық күші бар сияқты көрінді, халық оны соғысқа оңай ерте алатын. Ол көп рет Иемізді мойындады; ол пайғамбар Самуилден қатты қорықты; тіпті пайғамбарлық айтты, сондықтан адамдар: «Саул да пайғамбарлардың арасында ма?» деп сұрады (19:24).
Онда не проблема болды? Жауабы – сыртқы көрініс бәрі емес, тіпті алдамшы болуы мүмкін. Саул «денеде жақсы көрініс» бере алды (Ғалаттықтарға 6:12); ол діни сөздермен сөйлей алды, мұны бүгінгі мәтіннен көруге болады. Осындай өрнектер Саулдың өмірі бойы жалғасты, бірақ ешқашан Құдайға немесе белгілі бір жағдайда рухани тұрғыдан не дұрыс екеніне қатысты шынайы рухани түсінік немесе сезім болған жоқ.
Саул үш рет: «Мен күнә жасадым» деді (1 Самуил 15:24, 30; 26:21). Бірақ ешқашан шынайы өзгеріс болмады. Ол кейде Дәуітке, Иеміздің майланған адамына жасаған қатыгездігі үшін өкінгендей көрінді. Бірақ көп ұзамай ол ескі әдеттеріне қайта оралды. Саул біз бала кездегі ескі резеңке доптар сияқты болды: оны саусағыңмен қыссаң, із қалады; бірақ саусағыңды көтерген бойда, доп бастапқы қалпына келеді. Ол үшін пайғамбарлар арасында болу сиқыршылар арасында болу сияқты оңай болды.
Бүгінде де бізбен бірге Саулдар бар. Олар «христианша» сөйлеп, сыртқы келбеті жақсы болуы мүмкін, бірақ оларда Құдайдың қатысуы немесе Мәсіхтің Иеміздігі туралы ешқандай түсінік жоқ. Шынымен де салтанатты ой!
