Пауыл Тімотеге «Иеміздің куәлігінен» ұялмауға шақырды (2 Тім. 1:8). Жоғарыдағы аятта кездесетін тамаша қорытынды – Құдайдың Мәсіх арқылы істеген ісінің нәтижесі: «Бізді құтқарған және қасиетті шақырумен шақырған» (9-тармақ). Біздің шақыруымыздың мақсаты не? Ол мынау: «Сендерді шақырған Қасиетті болғандықтан, сендер де барлық іс-әрекеттеріңде қасиетті болыңдар» (1 Пет. 1:15). Бірақ бұл ғана емес, одан әрі: «Иеміз Иса Мәсіхтің даңқын алу үшін» (2 Сал. 2:14). Бұл құтқарылу біздің істерімізге сәйкес емес, керісінше Оның өз мақсаты мен рақымына сәйкес болды. Оның мақсаты немесе еркі – белгілі бір нәрселерді жүзеге асыруға арналған саналы жоспары. Бұлар бізге әлем жаратылмай тұрып Мәсіхте берілген. Құдай Оны олардың сақтаушысы етті. Олар енді «Құтқарушымыз Иса Мәсіхтің келуімен» (2 Тім. 1:10) ашылды, Ол Өзінің өлімі мен қайта тірілуі арқылы оларды толықтай көрсетті. Оның өлімі – Құдайдың мақсаты мен рақымы біздің құтқарылуымызда орындалған негіз. Сонымен қатар, Ол «өлімді жойып, өмір мен шірімейтіндікті ізгі хабар арқылы жарыққа шығарды». Алғашқы адам Адамның мұрасы – күнә мен өлім. Адам өлімге ұшырайды, және бұл барлығының жағдайы. Күнә адамның өмірін қысқартты (Рим. 5:12). Бірақ Мәсіх «өмірді», қайта тірілу өмірін жарыққа шығарды, және адам да шірік және шіруге бейім болғандықтан, «шірімейтіндікті» де. Сондықтан, қайта тірілуде «бұл шірік шірімейтіндікті киюі керек, және бұл өлімге ұшырайтын өлімсіздікті киюі керек» (1 Қор. 15:53).
Құдай шірімейтін де, өлімсіз де (1 Тім. 1:17; 6:16), ал біз Оның рақымымен өлімге ұшырайтын денелерімізге қатысты сол қасиеттерге ие боламыз.
Мәсіхте біздің құтқарылуымыз қандай толық! Бұл тек жандарымыздың құтқарылуы ғана емес; ол қайта тірілуде денелерімізге де таралады. Оның есімі мадақталсын!
